Uroczystość Najświętszej Trójcy

Ewangelia według św. Jana 16, 12 – 15

12 Wiele mam jeszcze do powiedzenia wam, lecz teraz nie jesteście zdolni udźwignąć. 13 Kiedy przyjdzie On, Duch Prawdy, On was wprowadzi w całą prawdę, bo nie będzie mówił od siebie, lecz, co usłyszy, powie. Także rzeczy przyszłe wam ujawni. 14 On Mnie otoczy chwałą, bo ode mnie weźmie i wam objawi. 15 Wszystko, co ma Ojciec, jest moje; dlatego powiedziałem, że ode mnie weźmie i wam objawi.

16,12 Wiele mam jeszcze do powiedzenia wam, lecz teraz nie jesteście zdolni udźwignąć.

Jezus w tych słowach jasno mówi i daje do zrozumienia że Apostołowie, choć podążali za Nim i słuchali Jego słów, nie będą zdolni udźwignąć, nadchodzących wydarzeń: męki, śmierci, zmartwychwstania i wniebowstąpienia Jezusa. Te wydarzenia będą dla nich zbyt trudne, zbyt niezrozumiałe.

16, 13 Kiedy przyjdzie On, Duch Prawdy, On was wprowadzi w całą prawdę, bo nie będzie mówił od siebie, lecz, co usłyszy, powie. Także rzeczy przyszłe wam ujawni.

To Duch Święty, Duch Prawdy będzie pomocą i da możliwość pełnego zrozumienia drogi Jezusa i zbawczego palnu Boga względem ludzi.

Prawda – to wolność od nieszczerości w postępowaniu, od obłudy, od zatajania swych myśli i czynów.

16, 13 Kiedy przyjdzie On, Duch Prawdy, On was wprowadzi w całą prawdę, bo nie będzie mówił od siebie, lecz, co usłyszy, powie. Także rzeczy przyszłe wam ujawni. 14 On Mnie otoczy chwałą, bo ode mnie weźmie i wam objawi.

Aktywność Ducha Prawdy jest wyrażona czasownikami:

  • wprowadzi [gr. hodēgēsei] (przewodzić) oznacza i odsyła nas do Jezusa, który jest drogą [gr. hē hodos], w Starym Testamencie użyty ten czasownik dla okreslania Boga, który prawadzi swój lud po pustyni, kierując do drogą prawdy.
  • objawi [gr. anangelei] (oznajmiać) Duch Święty, nie będzie oznajmiał nowych rzeczy, nie przyniesie ze sobą nowego objawienia, innego niż to które zostawił Jezus. On będzie tylko wyjaśniał prawdę przyniesioną przez Jezusa. Będzie wskazywał na znaczenie przyszłych wydarzeń i ich interpretacje poprzez przypomnienie prawd danych przez Jezusa.
  • otoczy chwałą [gr. doksasei] (uwielbić) Duch Święty uwielbi Jezusa. Jego na ziemi już nie będzie ale dzięki Duchowi Prawdy wierzący utwierdzą się w przekonaniu że Jezus jest prawdziwym Mesjaszem.

16, 15 Wszystko, co ma Ojciec, jest moje; dlatego powiedziałem, że ode mnie weźmie i wam objawi.

Do tej pory, czyli do momentu zesłania Ducha Świętego, to Jesus był nauczycielem uczniów. To On mówił to, co słyszał od Ojca. Teraz to Duch Prawdy będzie nauczycielem i przewodnikiem ludzi wierzących w drodze do Ojca.

Całość tej perykopy pokazuje jak, Trójca Święta działa w świecie i jak ten świat ożywia i prowadzi do pełnego poznania prawdy i osiągnięcia szczęcia. Bóg, który był przewodnikiem, Jezus, który doprowadził do Zbawczego dzieła i Duch Święty, który zostaje z nami dla potrzymywania i aktualizowania Boskiego planu wzgledem nas.

Ireneusz Krzywoń CSsR

Niedziela Zesłania Ducha Świętego

Ewangelia wg św. Jana 14,15-16.23b-26.

Jezus powiedział do swoich uczniów: «Jeżeli Mnie miłujecie, będziecie zachowywać moje przykazania. Ja zaś będę prosił Ojca, a innego Parakleta da wam, aby z wami był na zawsze. Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę, a Ojciec mój umiłuje go i przyjdziemy do niego, i mieszkanie u niego uczynimy. Kto nie miłuje Mnie, ten nie zachowuje słów moich. A nauka, którą słyszycie, nie jest moja, ale Tego, który Mnie posłał, Ojca. To wam powiedziałem przebywając wśród was. A Paraklet, Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu, On was wszystkiego nauczy i przypomni wam wszystko, co Ja wam powiedziałem.

  • 14,15

To już wam powiedziałem, gdy przebywałem z wami.

Miłość człowieka do Jezusa wyraża się poprzez życie według Jego nauki. Człowiek, który prawdziwie miłuje wypełnia przykazania. Nie jest to jednak związane ze strachem przed grzechem i potępieniem, lecz naturalnym następstwem życia z Bogiem. Duch Święty (Jego działanie w nas jest łaską) prowadzi nas w rozwijaniu naszej relacji z Jezusem, więc pomaga nam także kroczyć drogą przykazań. Tak określił to Prorok Ezechiel: Mojego ducha dam do waszego wnętrza i uczynię, że będziecie postępować według moich przykazań, moich praw będziecie przestrzegać i wykonywać je (Ez 36:27).

  • 14,16

Ja natomiast będę prosił Ojca i On da wam innego Opiekuna, aby był z wami na wieki.

Tylko Jan ewangelista dla Ducha Świętego używa terminu ,,Paraklet” (w przekładzie polskim: Pocieszyciel, Pomocnik, Opiekun), dlatego przyjrzyjmy się dokładniej jego znaczeniu i temu w jakim kontekście był używany:

  • παράκλητος (parakletos): zdolny do udzielenia zachęty, odwagi, pomocny, zdolny do pokrzepienia, orędownik, rzecznik, pocieszyciel;
  • Kontekst prawny: osoba wspomagająca oskarżonego w procesie sądowym; obrońca; adwokat; wstawiający się za kimś;
  • Kontekst żydowski: aniołowie na sądzie ostatecznym pełnią rolę oskarżycieli lub obrońców. Paraklet jest obrońcą, który broni człowieka wykluczonego stawiając jednocześnie zarzuty oskarżycielowi. Utożsamiany jest z wypełnianiem przykazań, pokutą, dobrymi uczynkami i jałmużną;
  • Kontekst języka religijnego: osoba, która wstawia się za człowieka – orędownik przed Bogiem.

Pan Jezus zapowiada ,,innego Parakleta”, ponieważ to On jest Pierwszym Parakletem. Ten wyproszony u Ojca, który ma przyjść jako dar dla wierzących to Duch Święty (Duch Prawdy), który będzie prowadził jednostkę i całą wspólnotę wierzących w pielgrzymce prowadzącej do zjednoczenia z Bogiem.

  • 14,23-24

Jeśli ktoś Mnie kocha, będzie wypełniał moje Słowo i mój Ojciec otoczy go miłością. Do takiej osoby przyjdziemy i zatrzymamy się u niej. Kto Mnie nie kocha, nie wypełnia moich słów, a Słowo, którego słuchacie, nie jest moim Słowem. Pochodzi ono od Ojca, który Mnie posłał.

Według Żydów Bóg jest obecny w sposób szczególny pośród tych, którzy studiują Jego Prawo (Tora). W Starym Testamencie Bóg zamieszkał w swojej świątyni, pośród swojego ludu. Boże Prawo jest zapisane w sercach tych, którzy są mu wierni, a Jego Duch działa przez proroków. My dzięki Jezusowi Chrystusowi jesteśmy zaproszeni do jeszcze głębszej relacji człowiek-Bóg, która ma charakter osobowy. Ci, którzy przez wiarę jednoczą się z Jezusem, korzystają z owoców Jego zbawczej Męki i Zmartwychwstania stają się świątynią, w której mieszka Bóg. Człowiek może stać się żywym tabernakulum i nieść Boga w sobie do środowisk, w których żyje.

  • 14,25

To już wam powiedziałem, gdy przebywałem z wami.

Podczas pobytu na ziemi Jezus objawia prawdę o Ojcu. Opowiada ludziom o Jego imieniu – kim JEST i jaki JEST. W ten sposób objawiła się miłość Boga do człowieka, który mógł oglądać Boże oblicze. Każde głoszenie Ewangelii jest odniesieniem do tego wydarzenia i to nie jedynie historycznym ale urealnionym w trakcie głoszenia.

  • 14,26

Natomiast Opiekun, Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu, On was wszystkiego nauczy i przypomni wam wszystko, co Ja wam powiedziałem.

Duch Prawdy wnosi zrozumienie słów Jezusa do sytuacji, w której znajduje się człowiek. Uzdalnia nas również do przyjmowania tych słów i zachowywania ich. Nie jest to jedynie droga poznawczo-intelektualna, lecz przede wszystkim droga rozwoju w Miłości.

Dominik Strychacz CSsR