Stained glass picture of Outpouring of the Holy Spirit.

Niedziela Zesłania Ducha Świętego

Ewangelia wg św. Jana 14,15-16.23b-26.

Jezus powiedział do swoich uczniów: «Jeżeli Mnie miłujecie, będziecie zachowywać moje przykazania. Ja zaś będę prosił Ojca, a innego Parakleta da wam, aby z wami był na zawsze. Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę, a Ojciec mój umiłuje go i przyjdziemy do niego, i mieszkanie u niego uczynimy. Kto nie miłuje Mnie, ten nie zachowuje słów moich. A nauka, którą słyszycie, nie jest moja, ale Tego, który Mnie posłał, Ojca. To wam powiedziałem przebywając wśród was. A Paraklet, Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu, On was wszystkiego nauczy i przypomni wam wszystko, co Ja wam powiedziałem.

  • 14,15

To już wam powiedziałem, gdy przebywałem z wami.

Miłość człowieka do Jezusa wyraża się poprzez życie według Jego nauki. Człowiek, który prawdziwie miłuje wypełnia przykazania. Nie jest to jednak związane ze strachem przed grzechem i potępieniem, lecz naturalnym następstwem życia z Bogiem. Duch Święty (Jego działanie w nas jest łaską) prowadzi nas w rozwijaniu naszej relacji z Jezusem, więc pomaga nam także kroczyć drogą przykazań. Tak określił to Prorok Ezechiel: Mojego ducha dam do waszego wnętrza i uczynię, że będziecie postępować według moich przykazań, moich praw będziecie przestrzegać i wykonywać je (Ez 36:27).

  • 14,16

Ja natomiast będę prosił Ojca i On da wam innego Opiekuna, aby był z wami na wieki.

Tylko Jan ewangelista dla Ducha Świętego używa terminu ,,Paraklet” (w przekładzie polskim: Pocieszyciel, Pomocnik, Opiekun), dlatego przyjrzyjmy się dokładniej jego znaczeniu i temu w jakim kontekście był używany:

  • παράκλητος (parakletos): zdolny do udzielenia zachęty, odwagi, pomocny, zdolny do pokrzepienia, orędownik, rzecznik, pocieszyciel;
  • Kontekst prawny: osoba wspomagająca oskarżonego w procesie sądowym; obrońca; adwokat; wstawiający się za kimś;
  • Kontekst żydowski: aniołowie na sądzie ostatecznym pełnią rolę oskarżycieli lub obrońców. Paraklet jest obrońcą, który broni człowieka wykluczonego stawiając jednocześnie zarzuty oskarżycielowi. Utożsamiany jest z wypełnianiem przykazań, pokutą, dobrymi uczynkami i jałmużną;
  • Kontekst języka religijnego: osoba, która wstawia się za człowieka – orędownik przed Bogiem.

Pan Jezus zapowiada ,,innego Parakleta”, ponieważ to On jest Pierwszym Parakletem. Ten wyproszony u Ojca, który ma przyjść jako dar dla wierzących to Duch Święty (Duch Prawdy), który będzie prowadził jednostkę i całą wspólnotę wierzących w pielgrzymce prowadzącej do zjednoczenia z Bogiem.

  • 14,23-24

Jeśli ktoś Mnie kocha, będzie wypełniał moje Słowo i mój Ojciec otoczy go miłością. Do takiej osoby przyjdziemy i zatrzymamy się u niej. Kto Mnie nie kocha, nie wypełnia moich słów, a Słowo, którego słuchacie, nie jest moim Słowem. Pochodzi ono od Ojca, który Mnie posłał.

Według Żydów Bóg jest obecny w sposób szczególny pośród tych, którzy studiują Jego Prawo (Tora). W Starym Testamencie Bóg zamieszkał w swojej świątyni, pośród swojego ludu. Boże Prawo jest zapisane w sercach tych, którzy są mu wierni, a Jego Duch działa przez proroków. My dzięki Jezusowi Chrystusowi jesteśmy zaproszeni do jeszcze głębszej relacji człowiek-Bóg, która ma charakter osobowy. Ci, którzy przez wiarę jednoczą się z Jezusem, korzystają z owoców Jego zbawczej Męki i Zmartwychwstania stają się świątynią, w której mieszka Bóg. Człowiek może stać się żywym tabernakulum i nieść Boga w sobie do środowisk, w których żyje.

  • 14,25

To już wam powiedziałem, gdy przebywałem z wami.

Podczas pobytu na ziemi Jezus objawia prawdę o Ojcu. Opowiada ludziom o Jego imieniu – kim JEST i jaki JEST. W ten sposób objawiła się miłość Boga do człowieka, który mógł oglądać Boże oblicze. Każde głoszenie Ewangelii jest odniesieniem do tego wydarzenia i to nie jedynie historycznym ale urealnionym w trakcie głoszenia.

  • 14,26

Natomiast Opiekun, Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu, On was wszystkiego nauczy i przypomni wam wszystko, co Ja wam powiedziałem.

Duch Prawdy wnosi zrozumienie słów Jezusa do sytuacji, w której znajduje się człowiek. Uzdalnia nas również do przyjmowania tych słów i zachowywania ich. Nie jest to jedynie droga poznawczo-intelektualna, lecz przede wszystkim droga rozwoju w Miłości.

Dominik Strychacz CSsR