„Z kulturą za pan brat!”

„Z kulturą za pan brat!” – czyli warsztaty z savoir-vivre w WSD Redemptorystów

27 lutego w Wyższym Seminarium Duchownym Redemptorystów w Tuchowie odbyło się spotkanie z tematyki savoir-vivre’u dla wspólnoty seminaryjnej. Wykład prowadziła pani Bożena Romanowska, filolog języka polskiego i znawca savoir-vivre’u z Krakowa.

Prelegentka podzieliła się z braćmi klerykami i wychowawcami swoja wiedzą dotyczącą sztuki życia. Przedstawiła podstawowe umiejętności społeczne oraz zasady dobrych manier. W tym celu wykorzystała formę pytań, pracy własnej, prezentacji multimedialnej oraz wspólnego śpiewu. Zainteresowani bracia pytali również o kwestie związane z  zachowywaniem się zakonników w niektórych sytuacjach.

Atmosfera spotkania była życzliwa i przyjazna, jak przystało na kulturalne spotkanie. Głównym przesłaniem było zachęcenie do budowania społeczeństwa przyzwoitego i  życzliwego, a także traktowania każdego człowieka z szacunkiem.

Teraz bracia z tuchowskiego seminarium – wyposażeni w zdolności społeczne – mogą ruszyć w świat, by radośnie i z zaangażowaniem głosić światu Jezusa Chrystusa, Odkupiciela człowieka.

Marcin Wojdan CSsR

Roztropność i dyskrecja – czy są w moim życiu?

Wczoraj przeżywaliśmy w naszym seminarium dzień skupienia, który prowadził o. Sylwester Pactwa – socjusz prefekta. „Cnota roztropności i zmysł dyskrecji” były tematem naszych rozważań.

Nasz dzień zaczęliśmy jutrznią o godzinie 7:30, następnie odbyła się konferencja o 9:30, na której opisana została cnota roztropności, którą powinniśmy kierować się w życiu, szczególnie jako zakonnicy. Dzisiejsze tempo życia zmusza nas do szybkiego podejmowania decyzji, czasem nie pozwalając nawet na chwilę namysłu. Roztropność jest tym, co pozwala nam dojrzale podejmować życiowe wybory i bez pośpiechu, dając sobie czas na zastanowienie, znajdować wyjścia z trudnych sytuacji.

Następnie o 11:00 zebraliśmy się na adoracji Najświętszego Sakramentu, gdzie mogliśmy przemyśleć nasze dotychczasowe życie oraz podziękować Bogu za wszystko, co nam wyświadczył. Po adoracji nastąpiła Msza Święta, gdzie spotkaliśmy się z Jezusem w słowie Bożym i Komunii Świętej. Ojciec Pactwa powiedział na homilii bardzo mocne i krzepiące słowa. Myślę, że te rozważania słowa Bożego jeszcze długo będą działać w naszych sercach, ponieważ ojciec Sylwester  potrafi mówić o trudnych rzeczach w prosty sposób.

Kolejna konferencja odbyła się o 15:30. W jej centrum znajdowały się rozważania na temat dyskrecji. Ta konferencja ukazała nam, jakie problemy i trudności wynikające z życia społecznego zagrażają zakonnikowi. Często są to sytuacje nieoczywiste, które łatwo przeoczyć. Dzięki dyskrecji i roztropności, które powinniśmy stosować, możemy wychodzić z tych trudnych okoliczności, co pozwala nam stawać się dojrzalszymi.

Nasz dzień skupienia zakończyliśmy nieszporami. Wraz z końcem modlitwy wieczornej ustało też milczenie, które towarzyszyło nam przez cały ten dzień, pomagając lepiej zrozumieć i przyjąć do serca głoszone do nas słowo.

Artur Kuśnierz CSsR

Kocham ciało czy kocham ciałem?

Drugie w tym roku młodzieżowe czuwanie w tuchowskim sanktuarium Matki Bożej przebiegło pod hasłem „Kocham ciało czy kocham ciałem?”. Swoimi przemyśleniami w tej tematyce dzielił się ze słuchaczami o. Stanisław Madejczyk CSsR – misjonarz, duszpasterz młodzieży z Gliwic.

W rozważaniach użyte zostały m.in. biblijne obrazy z historii Adama i Ewy, oraz opowieść o grzesznej kobiecie ocierającej łzami stopy Jezusa. Po wygłoszonym słowie, przy akompaniamencie scholi rozpoczęła się adoracja Pana Jezusa obecnego w Najświętszym Sakramencie. Trwaliśmy wspólnie na medytacji pozwalając Bogu oczyścić nasze serca mocą Jego łaski. We wspólnym śpiewie wychwalaliśmy Boga za Jego ofiarną i bezgraniczną miłość do nas, zaś momenty ciszy były okazją do wejścia w osobisty dialog z Jezusem.

Po błogosławieństwie Najświętszym Sakramentem rozpoczęła się Msza Święta, która stanowiła centralny punkt piątkowego spotkania. Wspólnie przeżywaliśmy Mękę, Śmierć i Zmartwychwstanie Chrystusa, umocnieni Jego nauką w czasie liturgii słowa. Przyjęty w Komunii Świętej Chrystus zjednoczył zgromadzonych w bazylice umacniając we wszystkich pokój i nadzieję – wartości niezwykle istotne w obliczu wyzwań, jakie niesie ze sobą życie w świecie.

Dzięki obecności Synaj.tv łączyli się z nami przez Internet także Ci, którzy z różnych przyczyn nie mogli przybyć osobiście do bazyliki.

Miłość Boga do człowieka stanowiła źródło rozważań w tematyce miłości ciała i miłości ciałem. Nauczyć kochać może tylko Ten, który sam jest Miłością. Kochać siebie i innych uczmy się więc od Niego – od Jezusa.

Tomasz Wierzbicki CSsR

Podarowaliśmy nasze serca Leosiowi!

Wczoraj, tj. 14 lutego, w święto św. Walentego – popularne święto zakochanych, jako WSD redemptorystów, włączyliśmy się w akcję „podaruj serce dla Leosia” – charytatywną zbiórkę pieniędzy dla naszego parafianina, ciężko chorego Leona.

Przygotowania do tego wydarzenia zaczęliśmy z wyprzedzeniem, ponieważ już w piątek o. Sylwester, socjusz prefekta naszej seminaryjnej wspólnoty, wyrobił ciasto, z którego sobotę wszyscy wycinaliśmy odpowiednie wzory. Na co? Na przepyszne, włoskie minipizze. Przepis na ten przysmak o. Sylwester przywiózł prosto z dalekiej, słonecznej Italii, gdzie studiował. W dzień św. Walentego pozostało nam wstać skoro świt i zacząć tworzyć z surowych składników przekąskę, zdolną skusić nawet najwytrwalszych ascetów. Przygotowaliśmy ich imponującą ilość. 1365 minipizz (!) wyszło z pieca i znalazło zadowolonych klientów.

Poza seminaryjnymi minipizzami na sanktuaryjnym dziedzińcu znaleźć można było masę innych przysmaków, m.in. chleby, ciasta, klasztorną drożdżówkę, pierogi, domowe i ekologiczne przetwory oraz wiele innych wspaniałości.

Mały Leon cierpi na bardzo rzadką mutację genu KIF5C, na którą choruje jedynie kilka osób na świecie. Leoś nie potrafi samodzielnie stać, chodzić czy mówić. Jak relacjonują rodzice chłopca na jednej z internetowych zbiórek, przez całe swoje 4-letnie życie, nie przespał on w całości ani jednej nocy, gdyż budzi się po dwóch lub trzech godzinach snu w bolesnym ataku epilepsji. Jednak po wielokrotnie podejmowanych próbach znalezienia ocalenia dla Leosia, pojawiło się światełko w tunelu. Do jego rodziców zgłosili się specjaliści z MDC Berlin, którzy zdecydowali się podjąć leczenie małego Tuchowianina. Leczenie jest jednak drogie. Potrzebna kwota jest astronomiczna, ponieważ wynosi ok. 1 milion złotych. Do tej pory na internetowej zbiórce zebrano ponad 440 tyś. złotych, a na wczorajszym kiermaszu zebraliśmy 45 758 złotych.

Zapraszamy wszystkich chętnych do wsparcia małego Leona w jego walce o życie.

Zbiórki dla Leosia:

https://www.siepomaga.pl/leon-pichner

https://www.facebook.com/groups/315769139790230

Kacper Grabowski CSsR

Koniec sesji!

30 stycznia nadszedł długo oczekiwany przez nas wyjazd na ferie zimowe do naszego domu „Marianum” w Beskidzie Sądeckim.

Wraz z naszymi przełożonymi wybraliśmy się do Łomnicy-Zdroju, gdzie w krótkim, ale intensywnym  czasie mogliśmy wypocząć i doświadczyć piękna Beskidu Sądeckiego. Mielimy również okazję zażyć nieco świeżego, górskiego powietrza na zaśnieżonych szlakach turystycznych prowadzących do Piwnicznej-Zdroju czy Rytra. Oczywiście wszystko zgodnie z obowiązującymi normami bezpieczeństwa w czasie pandemii koronawirusa. Zwiedzanie Starego Sącza czy też Krynicy, miejsc związanych z osobami św. Kingi czy Nikifora Krynickiego, jeszcze lepiej budowało ducha braterskiego w naszej seminaryjnej wspólnocie.

Dziękujemy wszystkim dobrodziejom!

Piotr Czechowicz CSsR