Redemptoryści: br. Kacper Grabowski i br. Stanisław Stańczyk zostali wyświęceni na diakonów Kościoła podczas uroczystej Mszy świętej 28 września 2025 roku o godz. 12 w Sanktuarium Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Krakowie na Podgórzu. Eucharystii oraz obrzędom święceń przewodniczył Jego Ekscelencja, ks. bp Andrzej Iwanecki – biskup pomocniczy diecezji gliwickiej.
Jak mówi księga z obrzędami święceń diakonów, przystępujący do służby diakońkiej „umocnieni darem Ducha Świętego, będą pomagać biskupowi i jego prezbiterom w posłudze słowa, ołtarza i miłości, okazując się sługami wszystkich. Jako słudzy ołtarza będą głosić Ewangelię, przygotowywać Ofiarę Eucharystyczną i rozdzielać wiernym Ciało i Krew Pańską”. Pasterz diecezji gliwickiej podczas homilii zaznaczył, że nic większego nie będą mogli w stanie dać ludziom, do których będą posłani, jak samego Pana Jezusa Chrystusa w Najświętszej Eucharystii. Oprócz tego, do zwyczajnych obowiązków diakonów należy także przekazywanie Bożej nauki wierzącym i niewierzącym – przepowiadanie Słowa Pańskiego wszystkim ludziom, przewodniczenie modlitwom i nabożeństwom, udzielanie uroczystego chrztu, asystowanie i błogosławienie przy zawieraniu związków małżeńskich, a także noszenie Wiatyku do ciężko chorych i przewodniczenie obrzędom pogrzebu.
Nasi współbracia diakoni, którzy zostali uświęceni przez nałożenie rąk, które pochodzi od Apostołów, zostali obdarzeni niezwykłą godnością we wspólnocie Kościoła świętego. Odtąd, brat Kacper wraz z bratem Stanisławem, są ściśle związani z ołtarzem oraz powołani do pełnienia dzieła miłosierdzia w imieniu samego Chrystusa, który przyszedł nie po to, aby Mu służono, lecz aby służyć…
Życzymy nowo wyświęconym diakonom, aby z pomocą Bożą i dzięki wstawiennictwu wszystkich świętych, a w sposób szczególnych naszych współbraci, tak wypełniali powierzone im przez Kościół zadania, aby wszyscy mogli uznać ich za prawdziwych uczniów Chrystusa – Najświętszego Odkupiciela.
br. Patryk Czajkowski CSsR, IV r.
Jutrznia pod przewodnictwem O. Prowincjała Dariusza Paszyńskiego w kaplicy seminaryjnej – publiczne wyznanie wiary kandydatów do święceń diakonatu i błogosławieństwo ksiąg Liturgii Godzin
Uroczysta Msza święta z udzieleniem święceń diakonatu pod przewodnictwem bpa Andrzeja Iwaneckiego w naszym sanktuarium
W dniach od 21 do 26 września 2025 r. odbywaliśmy swoje wakacje w naszym domu zakonnym w Gdyni. Korzystaliśmy z atrakcji Trójmiasta – zabytki, oceanarium, muzea, kino – WSPÓLNOTOWO, gdyż właśnie tę rzeczywistość zakonną staramy się podkreślić również i w trakcie wakacji, które de facto nie jest tylko czasem na odwiedziny bliskich w domach rodzinnych czy odbywanie własnych praktyk pastoralnych i apostolskich… Niezapomnianym przeżyciem pozostanie dla nas na pewno wizyta na „Darze Pomorza”, ponieważ dowiedzieliśmy się tam wiele nie tylko o samym statku, ale w ogóle o życiu marynarzy, ich obowiązkach, sposobach spędzania wolnego czasu etc.
Ogromne wyrazy wdzięczności należą się O. Edwardowi Praczowi CSsR, który zaprosił nas do ośrodka wypoczynkowego Duszpasterstwa Ludzi Morza „Stella Maris” oraz serdecznie ugościł. Mogliśmy usłyszeć z ust – można by rzec – legendarnego współbrata wiele opowieści z czasów jego trzydziestosześcioletniej posługi dla ludzi morza, nawet takich, o których na co dzień się nie mówi…
Wspólnotowy i wakacyjny wypoczynek nad polskim morzem było dla nas interesującym doświadczeniem, a szczególnie dla współbraci pochodzących z południa Polski. Nabrawszy sił po kilkudniowym aktywnym wypoczynku wyruszyliśmy w drogę do Krakowa, aby rozpocząć nowy rok akademicki i formacyjny. Ale zanim to się stanie, czeka na nas wielka uroczystość – święcenia diakonatu braci wieczystych Kacpra i Stanisława.
Mimo powoli zbliżającej się jesieni mieliśmy dar poczuć powiew wiosny w Kościele, uczestnicząc w V Kongresie Młodych Konsekrowanych w dniach od 18 do 21 września w Licheniu. W Kongresie brało udział ponad pół tysiąca zakonnic i zakonników, w tym również nasze seminarium. Hasłem przewodnim tego spotkania były słowa zaczerpnięte z Pisma Świętego: Otoczłowiek (J 19,5), które stanowiły zachętę do dostrzeżenia człowieczeństwa Jezusa, Jego bliskości wobec nas, zarówno w chwilach pięknych, radosnych, jak i tych trudnych, pełnych poczucia bólu i ciemności w życiu.
Na Kongresie zgromadzili się przedstawiciele ponad 100 zgromadzeń i wspólnot zakonnych. Było to okazją do pogłębiania istniejących już relacji z naszymi rówieśnikami z innych instytutów, jak i do nawiązywania nowych. Oprócz wzajemnego poznawania siebie i charyzmatów, którymi żyjemy, dużo czasu było poświecane na wspólną modlitwę podczas Eucharystii, Liturgii Godzin i adoracji Najświętszego Sakramentu, gdyż to wtaśnie Chrystus nas łączy. Nie zabrakło także znanych gości – zgromadzeniom liturgicznym w poszczególne dni przewodniczył m.in. bp Krzysztof Wętkowski, ordynariusz diecezji włocławskiej oraz biskup sosnowiecki Artur Ważny; natomiast wśród prelegentów prowadzących konferencje byli znani i cenieni o. Amedeo Cencini FdCC, czy o. Tomasz Nowak OP. W rozważaniach, jak pisałem na początku artykułu, skupialiśmy się na czlowieczeństwie Pana Jezusa, ale nie tylko – przez pryzmat Jego czlowieczeństwa staraliśmy się spojrzeć także na nasze doświadczenie życia.
fot. V Kongres Młodych Konsekrowanych
V Kongres Mlodych Konsekrowanych, dla niektórych z nas pierwszy w życiu, dla innych już któryś z kolei, z pewnością był okazją do umocnienia w powołaniu i otwarcia się na łaskę Bożą poprzez modlitwę, refleksję oraz osoby, które spotykaliśmy na swojej drodze, uświadamiając sobie, że mimo różnych sposobów, razem dążymy ku jednemu celowi, jakim jest Chrystus. Wdzięczni Najświętszemu Odkupicielowi za dar tego czasu, z ufnością pragniemy wkroczyć w niedługo rozpoczynający się nowy rok akademicki i formacyjny, wiedząc i doświadczając, że Bóg jest dlanas Ojcem, który tuli czuledziecię. […] Matką, co zapomnieć nie maszans […], że Jego miłość nie ma granic aniram, jak mówią słowa z Hymnu V Kongresu Młodych Konsekrowanych „Oto człowiek”.
Relacja z dnia skupienia przed ponowieniem ślubów zakonnych braci redemptorystów oraz z centralnych sierpniowych uroczystości w naszym Zgromadzeniu: rozpoczęcia kanonicznego nowicjatu w Lubaszowej oraz tegorocznego złożenia profesji zakonnej przez młodych w powołaniu redemptorystowskim
Od lat w formacji, szczególnie w naszej Polskiej Prowincji Zgromadzenia Najświętszego Odkupiciela, półmetek wakacji seminaryjnych – a więc przerwy od studiów i czasu na wszelkiego rodzaju praktyki pastoralne oraz odpoczynek – jest zarezerwowany na uroczystości związane ze złożeniem ślubów zakonnych młodych redemptorystów, a także z przyjęciem kolejnych kandydatów do życia konsekrowanego w naszym Zgromadzeniu. Przypada on właśnie w połowie sierpnia, kiedy w Kościele w sposób szczególny czcimy Matkę Najświętszą w tajemnicy Jej Wniebowzięcia. A Ona jest przecież szczególną patronką naszego Zgromadzenia jako Niepokalana i chwalebna, dlatego tym bardziej owe wydarzenia w tym czasie w naszej wspólnocie mają rzeczywiście niezwykle podniosły charakter.
14 sierpnia 2025 roku, w wigilię liturgicznej uroczystości ku czci Wniebowziętej, w Wyższym Seminarium Duchownym Redemptorystów w Krakowie, przeżywaliśmy wraz z bratem juniorystą Patrykiem dzień skupienia przed ponownym złożeniem ślubów zakonnych czystości, ubóstwa i posłuszeństwa na rok czasu. Prowadził go dla nas Ojciec Krzysztof Wąsiewicz CSsR, przygotowujący się w lubelskim Tirocinium Pastoralnym, prowadzonym przez redemptorystów, do zostania pełnoetatowym misjonarzem ludowym. Dzień skupienia rozpoczęliśmy już wieczorem dnia poprzedniego od adoracji Najświętszego Sakramentu w ciszy – zachęceni wezwaniem ojca rekolekcjonisty, aby spojrzeć na miniony rok życia ślubami oraz porozmawiać o własnym doświadczeniu życia zakonnego ze swoim Mistrzem w Eucharystii, przez co w sposób szczególny duchowo mogliśmy przygotować się do naszych wzniosłych uroczystości i wydarzeń…
W swoich konferencjach Ojciec Krzysztof przypomniał nam, że śluby zakonne wywodzą się od Jezusa Chrystusa, który sam stanowi ostateczny wzór życia czystego, ubogiego i posłusznego. Życie ślubami zaczyna się więc zawsze od relacji miłości z Najświętszym Odkupicielem, który nas powołał. Ojciec zaprosił nas do rozmowy o blaskach i cieniach, szansach i zagrożeniach życia zakonnego, prowadzonego we wspólnocie dla głoszenia ludziom Obfitego Odkupienia. „Nie można robić ze świeckich zakonników, ani dać się zrobić przezeń świeckimi” – to zapamiętaliśmy szczególnie i stanowi niewątpliwie wyzwanie, zwłaszcza w dzisiejszym świecie… Dziękujemy Ojcu Krzysztofowi za podzielenie się z nami doświadczeniem pracy duszpasterskiej i posługi apostolskiej, a także za cenne wskazówki dla owocnego posługiwania jako redemptoryści – misjonarze. Bóg zapłać!
Po obiedzie, w ramach też zakończenia czasu skupienia, wyjechaliśmy całą wspólnotą do Lubaszowej, gdzie w kaplicy nowicjackiej Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny miało miejsce uroczyste rozpoczęcie nowicjatu przez naszych najmłodszych współbraci – od tej chwili, członków Rodziny Redemptorystowskiej. Obrzędu włączenia ich do Zgromadzenia dokonał sam Ojciec Prowincjał Dariusz Paszyński CSsR podczas uroczystych nieszporów.
Następnego dnia – 15 sierpnia, w uroczystość Wniebowzięcia Matki Bożej, ośmiu braci kleryków z naszego redemptorystowskiego seminarium: bracia po roku praktyk pastoralnych – Jakub, Bartłomiej i Tomasz; br. Krystian (po IV r.); bracia Patryk, Szymon i Karol (po III r.) oraz br. Piotr (po II r.), a także br. Patryk – brat zakonny juniorysta, ponowili na kolejny rok śluby zakonne w naszym Zgromadzeniu. Ponowienie ślubów czasowych odbyło się podczas uroczystej jutrzni w seminarium na ręce O. Prowincjała Dariusza Paszyńskiego CSsR.
Zgodnie z kolejnością wydarzeń dnia, kolejnym powodem do radości nie tyle samego Zgromadzenia, co całego Kościoła jest również to, że trzech braci (Artur, Jan i Marcin) po odbyciu kanonicznego roku nowicjatu w Lubaszowej złożyło pierwsze śluby zakonne na ręce O. Wikariusza Prowincjała Mariusza Mazurkiewicza CSsR, stając się nowymi członkami rodziny zakonnej redemptorystów. Miało to miejsce podczas Mszy Świętej o godz. 9 w kaplicy na lubaszowskiej „Willi”, gdzie patronuje Wniebowzięta Pani…
Natomiast w południe tego dnia, podczas uroczystej Eucharystii w sanktuarium Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Krakowie na Podgórzu przy naszym WSD, dwóch braci po V roku studentatu: Kacper Grabowski i Stanisław Stańczyk, złożyło śluby zakonne już na zawsze w naszym Zgromadzeniu. Zostali redemptorystami na wieki, a to powód także do dumy, bo – jak powiedział O. Prowincjał podczas homilii – ten akt całkowitego oddania się Chrystusowi w życiu zakonnym, świadczy o potędze świadomości, którą – na wzór św. Alfonsa – każdy człowiek powinien w sobie rozbudzać na co dzień. A jest to świadomość ostatecznego powołania i przeznaczenia ludzkiej egzystencji – dojście do nieba, gdzie została z duszem i ciałem wzięta Najświętsza Dziewica Maryja. Celem każdego życia jest niebo.
Chwała Panu za to, że są powołania młodych ludzi w Zgromadzeniu Redemptorystów, którzy oddają się na służbę w świecie, by jako zakonnicy i misjonarze mogli głosić o przeogromnej łasce Zbawiciela, a tym samym mogli sami z tej łaski czerpać i po śmierci – co daj Panie Boże – ucztować w Królestwie niebieskim wraz ze wszystkimi świętymi i błogosławionymi współbraćmi!
Redakcja: br. Jakub Ciepły CSsR br. Patryk Czajkowski CSsR
