24 lutego miał miejsce gościnny wykład ojca Adama Kośli CSsR – prefekta Wyższego Seminarium Duchownego w Tuchowie – pt. „Synteza duchowości alfonsjańskiej zawarta w «Rozważaniach na temat cnót i zalet św. Teresy od Jezusa»”. Spotkanie zwieńczone dyskusją odbyło się w ramach cyklu wykładów, poruszających szerokie spektrum zagadnień naukowych, mających ubogacić rozwój intelektualny braci kleryków. Ojciec Adam – teolog duchowości – zaprezentował temat z tej właśnie dziedziny, tym bardziej wartościowy, że poruszający fundamentalne dla zakonnika – redemptorysty zagadnienie, jakim jest duchowość założyciela naszego Zgromadzenia, świętego Alfonsa Marii de Liguori.
Wykład rozpoczęty został od wyjaśnienia pojęć najważniejszych dla zrozumienia poruszanych zagadnień. Ojciec wytłumaczył czym jest duchowość i co odróżnia ją od życia wewnętrznego. Następnym punktem był rys historyczny. Usłyszeliśmy, jak kształtowała się droga duchowa takiego giganta, jakim był i jest święty Alfons oraz z dorobku jakich wcześniejszych autorytetów duchowych czerpał. Punktem wyjścia do zrozumienia samego rdzenia duchowości alfonsjańskiej jest według szanownego prelegenta pierwsza napisana przez świętego książka, wspomniane „Rozważania na temat cnót i zalet…”, opublikowane w czterdziestym siódmym roku jego życia. Dzieło to, a właściwie dodany do niego osobny tekst pt. „Doskonałość chrześcijańska według pism i nauk świętej Teresy”, to nie tylko kilka stroniczek pobożnych przemyśleń, ale na wskroś oryginalny wytwór wielkiego umysłu i ducha Alfonsa de Liguori. Zawiera się on w zdaniu: „Cała doskonałość polega na praktycznym spełnianiu dwóch rzeczy: na oderwaniu się od stworzeń i zjednoczeniu się z Bogiem… A to zawarte jest w tych wielkich słowach Zbawiciela naszego: «Jeśli kto chce pójść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech weźmie krzyż swój i niech Mnie naśladuje!»” (Mt 16, 24).
Według o. Adama Założyciel Redemptorystów do końca życia będzie wierny tej myśli i cała jego ogromna praca z dziedziny ascetyki ogniskować się będzie wokół tego właśnie rdzenia, nieustannie go pogłębiając i podnosząc na wyższy poziom.
Po obfitej egzegezie fragmentu Ewangelii św. Mateusza, na medytacji którego nasz Założyciel wyznaczył tę genialną prostotę komunii między distacco (wł. „oddalenie”, „oderwanie”), a unione (wł. „zjednoczenie”), ojciec Adam przeszedł do omówienia tej duchowej syntezy na tle innych, wielkich szkół duchowości chrześcijańskiej i niechrześcijańskiej. Następnie rozpoczęła się dyskusja. Jedną z najczęściej poruszanych na niej kwestii było zastosowanie uświadomionej zasady duchowej Alfonsa w naszym redemptorystowskim życiu i misji. Wszyscy uczestniczący w spotkaniu wyrazili przekonanie o fundamentalnym znaczeniu poznania i przepojenia swojej duchowości tą esencją, którą zostawił nam nasz ojciec – święty Alfons. Wszyscy zgodzili się także, że należy tę naukę przekazywać nie tylko w encyklopediach, ale uczyć stosować ją w życiu – zarówno nas, redemptorystów jak i ludzi, do których posyła nas Bóg.
Jakub Ciepły CSsR
