Ktoś może powiedzieć, że święcenia, wieńczące formację seminaryjną, są już osiągnięciem celu. Z pewnością kończy się pewien etap życia: formacja podstawowa w zgromadzeniu, studia, rozeznawanie powołania kapłańskiego i dojrzewanie do niego we wspólnocie seminaryjnej. Tak naprawdę jest to jednak dopiero początek drogi, która niesie ze sobą nie tylko radość z powołania, lecz także trudy kapłańskiej posługi, ofiarę i poświęcenie związane z pójściem za Chrystusem oraz życiem zgodnym z Ewangelią.
My, klerycy Wyższego Seminarium Duchownego Redemptorystów w Krakowie, cieszymy się, że po święceniach kapłańskich naszych współbraci – ojców Kacpra i Stanisława – które odbyły się 30 maja 2026 r. w Sanktuarium Matki Bożej Nieustającej Pomocy na krakowskim Podgórzu, mogliśmy towarzyszyć nowym prezbiterom w pierwszych dniach ich kapłańskiej drogi jako redemptorystów. Uczestniczyliśmy bowiem w Mszach Świętych prymicyjnych sprawowanych przez nich w rodzinnych parafiach.
Dzień po święceniach prezbiteratu, 31 maja – w uroczystość Zesłania Ducha Świętego – pojechaliśmy wraz z całą wspólnotą seminaryjną na Eucharystię połączoną z błogosławieństwem prymicyjnym o. Stanisława Stańczyka CSsR do parafii redemptorystów pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Gliwicach. Tydzień później uczestniczyliśmy natomiast w prymicjach o. Kacpra Grabowskiego CSsR, który sprawował swoją pierwszą Mszę Świętą w rodzinnej parafii, w kościele katedralnym pw. św. Mikołaja w Elblągu.
Mogliśmy dzielić wspólną radość wraz z rodzinami, przyjaciółmi i współbraćmi nowych prezbiterów. To doświadczenie przyczyniło się również do umocnienia w naszych sercach pragnienia dalszej formacji ku kapłaństwu i życiu zakonnemu. Świadectwo współbraci neoprezbiterów przypomina nam, że droga powołania jest pięknym, ale i wymagającym darem, który warto każdego dnia przyjmować z wdzięcznością i odwagą.
Bogu niech będą dzięki, a Maryi chwała za nowo wyświęconych redemptorystów, którzy już wkrótce rozpoczną posługę duszpasterską w parafiach. Od września nasi współbracia będą posługiwać w następujących placówkach: o. Kacper w parafii pw. Opatrzności Bożej w Poznaniu, a o. Stanisław w parafii pw. Najświętszej Maryi Panny Matki Pocieszenia we Wrocławiu.
Życzymy im obfitości darów Ducha Świętego oraz wytrwałości w kapłańskiej i zakonnej posłudze. Niech Pan obficie im błogosławi, a Matka Boża Nieustającej Pomocy nieustannie otacza ich swoją opieką.
br. Patryk Czajkowski CSsR, rok IV
