Na pielgrzymce po Bawarii…

Jak co roku klerycy I roku z WSD Redemptorystów w Tuchowie k/ Tarnowa wyjechali wraz ze swymi przełożonymi: o. rektorem Maciejem Sadowskim CSsR i o. socjuszem Adamem Koślą CSsR, na pielgrzymkę do Niemiec. To miejsce dla nas, redemptorystów, bardzo ważne, gdyż to właśnie stąd wyszli dwaj błogosławieni współbracia, o. Kasper Stangassinger i o. Franciszek Ksawery Seelos.

Naszą podróż rozpoczęliśmy w poniedziałek wielkanocny Eucharystią w tuchowskiej bazylice. Zaraz po niej ruszyliśmy w drogę, aby na wieczór, po długiej drodze w śniegu i deszczu, dotrzeć do Monachium, gdzie pracują nasi bracia: oo. Stanisław Pławecki CSsR, Tomasz Sadowski CSsR, Rafał Nowak CSsR oraz Wiktor Bohan CSsR.

Trasę po Bawarii rozpoczęliśmy od Altötting. Mimo niesprzyjającej aury zwiedziliśmy tam sanktuarium Matki Bożej i kościół braci kapucynów z relikwiami św. Konrada. Bardzo miło zaskoczył nas jeden z pracujących w tym miejscu braci kapucynów, gdyż zaprosił nas na spontaniczną wycieczkę po kapucyńskim klasztorze i muzeum związanym z ich świętym współbratem. Kolejnym punktem na naszej pielgrzymkowej trasie tego dnia było miejsce, w którym przyszedł na świat i gdzie został ochrzczony Josef Ratzinger – późniejszy papież Benedykt XVI. Marktl nad Innem przywitało nas słońcem, którego w tym dniu bardzo brakowało. Wtorkowy wyjazd zakończyliśmy w Gars nad Innem. Wraz z o. Josephem Schwemerem, przełożonym tamtejszej wspólnoty, uczestniczyliśmy we mszy św. Po wspólnej modlitwie przy relikwiach bł. Kaspra zwiedziliśmy kościół i klasztor, w którym pracował.

W naszej podróży po bawarskiej ziemi nie mogło zabraknąć pierwszego niemieckiego obozu koncentracyjnego znajdującego się w Dachau, uświęconego podczas II wojny światowej męczeństwem wielu polskich kapłanów, w tym trzech polskich redemptorystów. W skupieniu modlitwy oddaliśmy hołd zamordowanym w tym miejscu ludziom. Tego dnia wieczorem udaliśmy się też na spacer po stolicy Bawarii – Monachium Po długiej przechadzce, zachwyceni pięknem i różnorodnością tego miasta, wróciliśmy do domu.

Pierwszym pięknym miejscem, które odwiedziliśmy dnia kolejnego był austriacki Salzburg. Obowiązkowym punktem naszego pielgrzymowania było też miasteczko Berchtesgaden. Ta urokliwa miejscowość położona w alpejskiej dolinie przy granicy z Austrią jest ściśle związane z bł. Kasprem Stangassingerem, który tutaj się urodził, uczył, uczęszczał do pobliskiego kościoła i odkrywał swoje powołanie redemptorysty. Wspinając się zawiłą uliczką do jego domu rodzinnego podziwialiśmy majestat ośnieżonego szczytu góry Watzmann. Tam spotkaliśmy krewną naszego błogosławionego współbrata, panią Ritę.

W piątek nasze drogi prowadziły do Füssen. Rodzinna miejscowość bł. Franciszka Ksawerego Seelosa przywitała nas pięknym, ciepłym słońcem. Mogliśmy zobaczyć dom jego narodzin przy Spitalgasse oraz pobenedyktyński kościół św. Manga, gdzie nasz współbrat został ochrzczony. Nie zabrakło atrakcji gastronomicznych. Degustacja – „kul śnieżnych” wprawiła nas w świetny nastrój. Jednak nie był to koniec zwiedzania w tym dniu. Kolejnymi zabytkami, które wprawiły nas w zachwyt, były zamki Ludwika II Bawarskiego – Hohenschwangau i Neuschwanstein, a także Wieskirche, czyli rokokowy kościół usytuowany w dolinie u podnóża Apl. Na koniec zwiedziliśmy opactwo benedyktyńskie w Ettal z pięknym przyklasztornym kościołem.

Sobotnie przedpołudnie spędziliśmy w różnych miejscach. Jedni udali się na kolejny spacer po Monachium, inni odpoczywali po poprzednim dniu pełnym wrażeń. Ale byli i tacy współbracia, którzy udali się do Freising, miejsca związanego ze św. Korbinianem, Papieżem Benedyktem XVI i bł. Kasprem. Zwiedzili tam konkatedrę biskupa Monachium wraz z jej kryptami i po krótkiej modlitwie wrócili do domu.

Niedziela Miłosierdzia Bożego była dla nas pracowitym czasem. Braliśmy udział w sprawowanych w kilku kościołach i kaplicach mszach, podczas których dawaliśmy świadectwo naszego redemptorystowskiego powołania i życia w seminarium. Była to wspaniała okazja do poznania duszpasterskiego zaangażowania naszych współbraci, którzy pracują dla Polonii.

Zakończeniem naszego pobytu w Bawarii była wieczorna Eucharystia oraz poprowadzony przez o. Tomasza Sadowskiego i zespół “Semper fidelis” koncert ewangelizacyjny „Idźcie i głoście”, który był okazją do uwielbiania Boga za dar Jego miłosierdzia w naszym życiu. W drodze powrotnej do tuchowskiego domu zatrzymaliśmy się jeszcze w Ratyzbonie, by podczas spaceru zwiedzić to piękne, cesarskie miasto. Ciasne uliczki, stare kamienice i słynna, średniowieczna, gotycka katedra bardzo nam się podobały. Po odpoczynku musieliśmy jednak wyruszyć w dalszą drogę…

Dziękujemy Panu Bogu, współbraciom z Monachium, dobrodziejom oraz wszystkim spotkanym ludziom za ten piękny czas spędzony na bawarskiej ziemi.

br. Ireneusz Krzywoń CSsR

Tuchowska Ekstremalna Droga Krzyżowa

Dnia 7 kwietnia 2017 roku mszą świętą o godz. 18.30 w bazylice mniejszej w Tuchowie rozpoczęła się Tuchowska Ekstremalna Droga Krzyżowa. Na wstępie proboszcz sanktuarium Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny o. Bogusław Augustowski CSsR powitał wszystkich uczestników. Eucharystii zaś przewodniczył i homilię wygłosił ks. bp Leszek Leszkiewicz.

W inauguracyjnej edycji tej szczególnej drogi krzyżowej wzięły udział 353 osoby (w tym ksiądz, siostry józefitki i dziewięciu kleryków naszego seminarium). Najstarszym uczestnikiem była pani Maria Pietrucha z Tuchowa (78 lat), a najmłodszym 10-letni chłopiec. Druga trasa była kontynuacją pierwszej i w sumie liczyła ok. 36 km. Z Nosalowej przez Jodłówkę Tuchowską, Brzankę, Burzyn, Kielanowice i Wołową prowadziła do Tuchowa. Pomimo niesprzyjających warunków pogodowych ukończyło ją 58 osób, wśród nich 70-letni Michał Świegoda z Burzyna.

Relacja i zdjęcia na: www.tuchow.pl

br. Marek Galas CSsR

Z Maryją przez życie

W dniach 9-12 kwietnia 2017 r. klerycy WSD Redemptorystów w Tuchowie przeżywali, jak co roku, swoje rekolekcje wielkopostne na Lubaszowej. Rekolekcje wygłosił o. Andrzej Makowski CSsR, prefekt tirocinum pastoralnego w Lublinie.

W tych dniach o. Andrzej przybliżył nam treść tzw. orędzi fatimskich, które były przewodnim tematem podczas czterech dni naszej rekolekcyjnej refleksji. Mówił on również o tym, jak ważne jest to, abyśmy jako zakonnicy stale dbali i pielęgnowali zażyłość ze słowem Bożym, którym mamy na co dzień żyć. Pomimo pędu współczesnego świata zawsze musimy mieć czas dla Jezusa, który jest fundamentem naszego życia.

Na zakończenie rekolekcji sześciu braci kleryków z roku III przyjęło z rąk przełożonego prowincji o. Janusza Soka CSsR posługę lektoratu. Podczas homilii zaakcentował on mocno, że słowa Bożego nie można tylko znać, ale trzeba też nim żyć i głosić je innym.

br. Aleksander Ćwik CSsR

REDEMPTORYSTA – MISJONARZ

Mocni w wierze, radośni nadzieją,
rozpaleni miłością, płonący gorliwością,
świadomi własnej słabości, wytrwali w modlitwie,
redemptoryści,
jako mężowie apostolscy i prawdziwi uczniowie św. Alfonsa,
idąc radośnie za Chrystusem Zbawicielem,
uczestniczą w Jego misterium
i głoszą je
przez ewangeliczną prostotę życia i przepowiadania,
a także
przez wyrzeczenie się samych siebie
i przez gotowość podjęcia wszelkiego trudu,
aby nieść
ludziom
Obfite Odkupienie

/ Konstytucja 20 CSsR/

 

 

O duchowym bogactwie tej konstytucji i jednocześnie charyzmatu redemptorystów, mógł się przekonać każdy z nas – kleryków tuchowskiego seminarium duchownego – podczas wyjazdów rekolekcyjnych w ramach corocznych praktyk. Rekolekcje te prowadzone były w piątym tygodniu Wielkiego Postu (od 01.04 do 08.04) na terenie całej Polski, m.in. w Krakowie, Rzeszowie, Gdyni, Słupcy i Białymstoku

Dla każdego z nas było to bardzo żywe i zarazem praktyczne spotkanie z charyzmatem głoszenia Obfitego Odkupienia.

PANU  BOGU niech będą dzięki za ten czas, w którym mogliśmy się dzielić swoją wiarą z innymi ludźmi a dzięki nim mogliśmy odkrywać na nowo JEGO w naszych sercach.

BOŻE błogosław tym wszystkim, którym mieliśmy możliwość posługiwać podczas tych praktyk.

Matko Nieustającej Pomocy wstawiaj się nieustannie za nimi.

br. Łukasz Malinowski CSsR

Relacja w j. angielskim

Kraków – parafia Matki Bożej Królowej Polski (Nowy Ruczaj)

Rzeszów – parafia Wniebowzięcia NMP w Rzeszowie  (oo. bernardynów)

Gdynia – parafia św. Antoniego (oo. franciszkanów)

Rozprza – parafia Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny (arch. częstochowska)

Białystok – parafia Matki Bożej Królowej Rodzin

Kraków Pychowice – Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa

Peregrynacja obrazu Matki Bożej Częstochowskiej

Od 17 marca 2017 roku w diecezji tarnowskiej trwa peregrynacja kopii obrazu Matki Bożej Częstochowskiej, którą dla męskich wspólnot zakonnych przekazał Prymas Tysiąclecia Stefan Kardynał Wyszyński. Rozpoczęła się ona w opactwie cystersów w Szczyrzycu. Uroczystej Eucharystii inaugurującej peregrynację przewodniczył i homilię wygłosił JE ks. bp Andrzej Jeż – ordynariusz tarnowski, w asyście opata cystersów ze Szczyrzyca o. Dominika Chuchra i opata cystersów z Wąchocka o. Eugeniusza Augustyna. W tych uroczystościach wzięli udział przedstawiciele wspólnot zakonnych znajdujących się na terytorium tarnowskiej diecezji. Obecna była tam także delegacja z Tuchowa w osobie ojca przełożonego Witolda Radowskiego i przedstawicieli seminarium.

Redemptoryści w Tuchowie – zarówno wspólnota domowa, jak i seminarium – podejmowali obraz w dniach 30-31 marca 2017 roku. Obraz Matki Bożej został odebrany od współbraci z Lubaszowej i o godzinie 17:15 przywitany na furcie klasztornej przez całą wspólnotę. Następnie w uroczystej procesji przeniesiony został do kaplicy seminaryjnej, gdzie po zawierzeniu tuchowskiej wspólnoty redemptorystów Matce Bożej rozpoczęły się nieszpory. Peregrynacja była okazją do modlitwy wspólnotowej i indywidualnej przez kopią cudownego wizerunku. W piątek 31 marca, sprawowana była Eucharystia konwentualna, której przewodniczył i homilię wygłosił przełożony domu o. Witold Radowski. Kolejnym ważnym punktem była modlitwa w godzinach popołudniowych, odnowienie ślubów jasnogórskich oraz nieszpory, po których obraz Matki Bożej został przeniesiony w procesji na furtę i przekazany Księżom Sercanom z Koszyc Małych.

Peregrynacja była niezwykle ważnym i cennym doświadczeniem dla naszej wspólnoty, jak i dla każdego współbrata indywidualnie. Wyczuwalna była moc modlitwy, którą współbracia zanosili przez ręce Maryi. Oby to wydarzenie wydało obfite owoce w naszym życiu i pogłębiało naszą pobożność maryjną, którą redemptoryści mają przecież wpisaną w charyzmat.

br. Paweł Głodowicz CSsR

Ślad Losu

W Wielkim Poście bracia studenci z tuchowskiego seminarium postanowili wrócić do tradycji śpiewania drogi krzyżowej „Ślad Losu”. Została ona napisana i skomponowana na początku lat osiemdziesiątych przez ówczesnych seminarzystów – ojców Andrzeja Wodkę i Wojciecha Skroboszewskiego, aby w nowy sposób przybliżyć wielowiekową tradycję przeżywania misteriów pasyjnych.

W tym roku grupa dziewięciu kleryków spędziła wiele godzin na próbach, by dobrze przygotować się do zaśpiewania tej szczególnej drogi krzyżowej. Zostali oni zaproszeni do okolicznych parafii: Miłosierdzia Bożego w Woli Rzędzińskiej, Matki Bożej Anielskiej w Zakliczynie i św. Gerarda w Lubaszowej. W każdym z tych miejsc nasza grupa muzyczna spotkała się z serdecznym przyjęciem i wdzięcznością zarówno miejscowych duszpasterzy jak i wiernych. Wyrazem tego były też wypełnione kościoły modlących się i śpiewających wiernych oraz życzliwe rozmowy po zakończeniu nabożeństwa. Wielu z nich deklarowało pragnienie jeszcze lepszego poznania tego wyjątkowego pasyjnego misterium.

br. Sławomir Wardzała CSsR

Stacja III – Ślad losu:

Stacja IX – Do końca: