Życie wieczne?

29 kwietnia 2021 roku w naszym seminarium miała miejsce debata pt. „Konfrontacje nadziei”. Wszyscy bracia klerycy zostali podzieleni na trzy obozy: chrześcijanki, transhumanistyczny i niezależny. Wszystkie prezentowały różne podejścia wobec pojęcia jakim jest „nadzieja”. Nad całością panelu dyskusyjnego pieczę trzymali br. Jakub Ciepły CSsR oraz br. Stanisław Stańczyk CSsR.

Na samym początku dyskusji doszliśmy do bardzo ciekawego wniosku, a mianowicie, że celem zarówno nadziei chrześcijańskiej, jak i transhumanistycznej jest życie wieczne człowieka. Jednak oba podejścia mają skrajne różne metody dążenia do realizacji swoich zamysłów. W koncepcji katolickiej cała wiara w nieskończone życie opiera się na Objawieniu Jezusa Chrystusa i Jego zapewnieniu zbawienia dla wiernych. Z punktu widzenia transhumanistów zaś życie wieczne będzie w zasięgu technologicznych możliwości ludzkości. W tym podejściu więc Bóg nie zbawia człowieka, ale to człowiek zbawia sam siebie.

Nasze zacięte dyskusje, ze względu na nieubłaganie płynący czas, musiały zostać przerwane i pozostawiły naszą dysputę otwartą na dalszą polemikę.

Szymon Strzałka CSsR

Sługa Boży Stefan Wyszyński – ojciec i sługa narodu

W niedzielę, 18 kwietnia klerycy z naszego seminarium chodzili zamyśleni mocniej niż zwykle. Był to bowiem dzień skupienia, czas wytężonej modlitwy i refleksji. Poprowadził go dla nas ojciec Henryk Kowalski CSsR, misjonarz ludowy mieszkający obecnie w naszym domu w Warszawie. Konferencje, które głosił, oparte były na świadectwie życia Prymasa Tysiąclecia – kardynała Stefana Wyszyńskiego. Ojciec w swoich słowach nie tylko przybliżał nam życiorys tego wielkiego Polaka. W swoich konferencjach opisywał również elementy jego duchowości, miłość do Ojczyzny i nieustępliwość w walce z komunistami, ukazywał jego pracę o rozwój intelektualny kleryków, pokazywał, jak ważną dla ówczesnej, komunistycznej Polski był postacią oraz wskazywał, jak wielką rolę miały zainicjowane przez prymasa Jasnogórskie Śluby Narodu Polskiego, które sam, własnoręcznie napisał. Ojciec opisywał również jego ogromny kult maryjny, jak i wytrwałość w czasie dni spędzonych w więzieniu.  
Przybliżenie sylwetki tej jakże nietuzinkowej postaci w czasie, gdy wciąż czekamy na jego beatyfikację, było dla nas na pewno ubogacające i ciekawe. Mogliśmy, choć jeden dzień, żyć jego duchowością. Ojciec Henryk w płomiennych słowach sprawił nie tylko, że każdy z nas już bardzo dobrze wie, kim był Stefan Wyszyński, ale rozbudził w nas kult do tego polskiego kapłana. 

Stanisław Stańczyk CSsR

Nie rzucaj ręcznikiem!

Dnia 16 kwietnia w tuchowskiej bazylice mieliśmy okazję uczestniczyć w kolejnym czuwaniu młodzieżowym z cyklu „Droga wewnętrzna”. Tym razem tematem kwietniowego spotkania było sformułowanie Nie rzucaj ręcznikiem! Ale co ono właściwie oznacza? Odpowiedzi na to pytanie udzielił ks. Marcin Gryzło, duszpasterz w parafii św. Maksymiliana Marii Kolbego w Tarnowie, posługujący również w rozgłośni RDN Małopolska. Gość rozpoczął wieczorne czuwanie od konferencji, w której wyjaśnił, że intrygujący tytuł czuwania nawiązuje do boksu zawodowego, w którym to gest ten oznacza całkowite poddanie się i nie podejmowanie dalszej walki przez zawodnika. Kaznodzieja chciał przez to zwrócić szczególną uwagę na fakt, aby rozwijać w sobie cnoty cierpliwości, wytrwałości oraz walki do samego końca pomimo wielu przeciwności, które były, są i będą obecne w życiu każdego człowieka. Ważne natomiast jest to, aby przezwyciężać je razem z Chrystusem, który wie, z jakimi trudnościami przychodzi się nam zmagać w naszej codzienności oraz pragnie nam pomagać je pokonywać.

Bezpośrednio po słowie ks. Marcina miała miejsce adoracja Najświętszego Sakramentu. Był to czas na osobistą modlitwę i spotkanie się z Jezusem w cichości serca. Była to doskonała sposobność, aby poprosić Jezusa o łaskę wytrwałości oraz siły w stawianiu czoła codziennym, często niełatwym zmaganiom.

Wczorajsze czuwanie młodzieżowe zakończyło się Eucharystią, podczas której ks. Marcin w swojej homilii zwrócił szczególną uwagę na potrzebę obecności drugiego człowieka w życiu innych. Jest to największy dar, jaki możemy dać bliźnim. Nasza obecność jest wyrazem miłości względem drugiego człowieka. Nie bójmy się zatem „marnować” naszego czasu dla bliskich, krewnych, przyjaciół czy znajomych, a przede wszystkim dla Boga.

Za nami kolejne spotkanie młodzieżowe z cyklu „Droga wewnętrzna”. Zapraszamy wszystkich chcących rozwijać i pogłębiać swoje życiu duchowe na czuwanie w maju, które odbędzie się 21 dnia tegoż miesiąca, jak zwykle w bazylice, przy Matce Bożej Tuchowskiej.

A zatem, do zobaczenia w przyszłym miesiącu i pamiętajcie: „Dopóki walczysz, jesteś zwycięzcą!”

Norbert Żukliński CSsR

Fotorelacja Wielka Sobota i Wigilia Paschalna 2021

Nie szkoda czasu na rekolekcje?

Można robić tak wiele dobrych i pięknych rzeczy. Szukać ludzkich potrzeb i je zaspokajać, poświęcać się dla potrzebujących, organizować akcje charytatywne, pomagać ubogim, podjąć się wolontariatu przy chorych na Covid-19 lub po prostu starszych, a jednak wspólnota seminaryjna u progu świętego Triduum Paschalnego, zamyka się w lubaszowskim domu rekolekcyjnym nazywanym przez stałych bywalców ,,Górą Tabor” i odbywa rekolekcje. Nie szkoda na to czasu, gdy można zrobić tak dużo dobra?

Kiedy Jezus odwiedził swoich przyjaciół w Betanii, Maria namaściła mu stopy drogocennym olejkiem nardowym, którego wartość wynosiła około 300 denarów. W obserwatorach tej sceny pojawiło się pytanie podobne do naszego, które ewangelista włożył w usta Judasza: Nie szkoda tego olejku? Przecież można go sprzedać i za uzyskane pieniądze zrobić coś dobrego, komuś pomóc… Problem w tym, że jego intencje nie były czyste i liczył również na ,,coś dla siebie”.

Wszelkie nasze dobre zaangażowania są potrzebne i piękne, ale potrzebujemy właśnie między innymi rekolekcji, czasu tylko dla siebie i Boga, badania swojego serca w ciszy, milczeniu i skupieniu, aby nasze życie, czyny, słowa, zaangażowania były zakorzenione w Bogu, wypływały z miłości do Niego i prowadziły nas i innych do Niego, a nie skupiały się jedynie na naszych korzyściach, na ,,czymś dla mnie”. W tej drodze rekolekcji wielkopostnych przewodniczył nam o. Damian Simonicz CSsR, który w oparciu o Pismo Święte oraz swoje doświadczenie życia kapłańskiego i redemptorystowskiego, a przede wszystkim osobistego życia z Bogiem wprowadzał nas w podjęcie bardzo konkretnej pracy: badania serca, oceny życia, przemodlenia tego i podjęcia nawrócenia.

Ukoronowaniem tego świętego czasu było przyjęcie przez braci z IV roku posług Lektoratu i Akolitatu, udzielonych przez o. Prowincjała Janusza Soka CSsR podczas Eucharystii kończącej rekolekcje. Jeszcze silniejsi Bogiem zjeżdżamy zatem z ,,Góry Tabor, Góry Przemienienia”, aby z radością dzielić się miłością do Chrystusa z tymi, którzy staną na naszej drodze.

Dominik Strychacz CSsR

Studenci z Tuchowa na Akademii Alfonsjańskiej

Tak, to prawda. W tym czasie pandemii, gdy podróżowanie jest utrudnione, studenci teologii z WSD w Tuchowie mieli okazję uczestniczyć w sympozjum organizowanym przez Akademię Alfonsjańską w Rzymie. Odbyło się ono w środę, 24 marca. Sympozjum zostało zorganizowane przez instytut Akademii Alfonsjańskiej z okazji przypadającej 23 marca tego roku 150. rocznicy ogłoszenia przez papieża Piusa IX św. Alfonsa Liguori Doktorem Kościoła. Sympozjum było transmitowane poprzez kanał Akademii Alfonsjańskiej na YouTube (https://www.youtube.com/c/accademiaalfonsiana). Poprzez ten kanał było możliwe połączenie się Tuchowa z Rzymem.

Sympozjum rozpoczęło się o godzinie 9.00 i trwało do 13.00. Zostało ono poprowadzone przez prof. Antonio Donato CSsR, profesora nadzwyczajnego Akademii Alfonsjańskiej. Na początek wszystkich uczestników zgromadzonych zarówno na miejscu, jak i łączących się poprzez transmisję internetową przywitał o. Michael Brehl CSsR, Przełożony Generalny Zgromadzenia Najświętszego Odkupiciela i Moderator Generalny Akademii. W kilku zdaniach nakreślił on powód i cel organizacji sympozjum. Prelegentami byli redemptoryści – profesorowie Akademii Alfonsjańskiej: o. Alfonso V. Amarante CSsR, który wygłosił wykład pt. „Alfons M. de Liguori, Doktor Kościoła: święty na nasze czasy”, o. Marciano Vidal CSsR z konferencją pod hasłem „Moralność alfonsjańska: bilans lektury historycznej”, następnie, po krótkiej przerwie, wystąpił o. Raphael Gallagher CSsR z przemówieniem zatytułowanym „Relacja między łaską a sumieniem w procesie rozeznania moralnego u św. Alfonsa” oraz o. Sabatino Majorano CSsR, który mówił o aktualności propozycji moralnej św. Alfonsa.

Całe sympozjum podsumował o. Andrzej Wodka, streszczając i pokrótce komentując wszystkie wygłoszone przemówienia. Podczas wydarzenia można było poprzez komunikator WhatsApp zadawać pytania dotyczące tematyki wykładów, na które odpowiadali zgromadzeni na Akademii Alfonsjańskiej profesorowie. Uczestnicy sympozjum mieli okazję poznać wiele faktów dotyczących św. Alfonsa, jego wizji teologii moralnej oraz procesu ogłoszenia założyciela Redemptorystów Doktorem Kościoła, który miał zarówno swoich zwolenników, jak i przeciwników. Wydarzenie to było bardzo dobrą okazją, aby w tym jubileuszowym roku przypomnieć, jak duży i ważny wpływ na nauczanie Kościoła, zwłaszcza w kwestii teologii moralnej, miał św. Alfons Liguori.

Grzegorz Pruś CSsR