W IV Niedzielę Wielkanocną, zwaną również Niedzielą Dobrego Pasterza, obchodziliśmy 63. Światowy Dzień Modlitw o Powołania. Wierni wezwaniu Pana, aby prosić o posłanie nowych robotników na Jego żniwo (por. Łk 10, 2-10), tradycyjnie odwiedzaliśmy parafie przynależące do naszej rodziny redemptorystowskiej w całej Polsce w ramach corocznej akcji organizowanej przez Centrum Duszpasterstwa Młodzieży i Powołań we współpracy z naszym Wyższym Seminarium Duchownym. Byliśmy obecni w Krakowie, Głogowie, Piotrkowie Trybunalskim, Braniewie, Elblągu oraz Gliwicach. Będąc na miejscu, uczestniczyliśmy w Mszach Świętych, opowiadaliśmy świadectwa, prowadziliśmy spotkania we wspólnotach parafialnych, jak Oaza czy Liturgiczna Służba Ołtarza, zachęcaliśmy do wzięcia udziału w rekolekcjach powołaniowych. Oprócz wspólnego zanoszenia modlitw o nowe powołania, staraliśmy się również pamiętać o wdzięczności za powołanie, które każdy z nas rozeznaje, a także za modlitwę i dobro, których nieustannie doświadczamy od innych ludzi. Z nadzieją kroczymy w przyszłość, wiedząc, że “piękno zbawi świat”, bo w końcu naszym przewodnikiem jest Piękny Pasterz, Jezus. 

br. Jan Gawroński CSsR

W przededniu III Niedzieli Wielkanocnej – w sobotę, 18 kwietnia 2026 roku – nasza wspólnota seminaryjna uczestniczyła w comiesięcznym dniu skupienia pod hasłem: „Być wiernym pragnieniom, jakie wzbudza Bóg”. Pod przewodnictwem o. Tadeusza Iwaszczyszyna OSPPE – referenta ds. powołań paulinów, formatora braci postulantów oraz posługującego w Radiu „Jasna Góra” – rozważaliśmy tajemnicę powołania jako odpowiedzi na wewnętrzne pragnienie, które Bóg wzbudza w sercu każdego człowieka.

Ojciec rekolekcjonista, odwołując się do ewangelicznych opowieści o bogatym młodzieńcu (Mt 19, 16–22) oraz o Zacheuszu (Łk 19, 1–10), ukazał nam dwie postawy, jakie można przybrać wobec odkrycia tego Bożego daru. Daru, którym jest pragnienie wejścia w głęboką relację z Chrystusem, zjednoczenia z Nim i oddania Mu całego życia.

Bogaty młodzieniec z Ewangelii wg św. Mateusza, idąc za poruszeniem serca, „zbliżył się do Jezusa i zapytał: «Nauczycielu, co dobrego mam czynić, aby otrzymać życie wieczne?»” (19,16). Odpowiedź Pana nie spełniła jednak jego oczekiwań. Podobnie i my, w naszej relacji z Chrystusem, możemy odejść zasmuceni po spotkaniu z Nim, jeśli za pragnieniem świętości nie pójdzie gotowość serca do ofiary i przemiany własnego życia.

Z kolei przykład Zacheusza, zwierzchnika celników z Ewangelii wg św. Łukasza, uczy nas otwartości na Boże działanie i odwagi pójścia za Chrystusem. Jego postawa ukazuje, czym jest autentyczne oddanie życia Bożej miłości. Oby słowa Jezusa: „muszę się zatrzymać w twoim domu” (19,5) spełniały się w naszym powołaniu każdego dnia, abyśmy – jak Zacheusz – kroczyli przez życie z radością i wdzięcznością…

Dziękujemy Tobie, Ojcze Tadeuszu, za poprowadzenie tego kwietniowego dnia skupienia. Jesteśmy wdzięczni za głoszenie Słowa Bożego oraz za podzielenie się bogatym doświadczeniem życia kapłańskiego i zakonnego. Niech będzie chwała naszemu Panu, Jezusowi Chrystusowi, który wzbudza w nas powołanie i nieustannie zaprasza nas do siebie.

br. Patryk Czajkowski CSsR, rok IV                

Trwając w okresie wielkanocnym, zechciejmy wrócić jeszcze raz wspomnieniami do przebiegu tegorocznych świąt Wielkiej Nocy! Naturalnie po czterdziestu dniach Wielki Post dobiegł końca
i weszliśmy w czas Triduum Paschalnego – najważniejszych dni w roku liturgicznym. Dla naszej wspólnoty seminaryjnej były to bardzo intensywne chwile, które poświęciliśmy na przygotowanie liturgii,
a także tradycyjne porządki w domu zakonnym. 

Wieczorną Mszę Wieczerzy Pańskiej celebrował o. Dariusz Paszyński CSsR, Przełożony Prowincji Warszawskiej Redemptorystów. W słowie skierowanym do wiernych, podkreślał wartość ofiary Chrystusa
i potrzebę utożsamienia się z nią, aby życie człowieka posiadało sens. W Wielki Piątek podczas Liturgii Męki Pańskiej swoją duchową refleksją podzielił się Proboszcz naszej krakowskiej parafii, o. Bogusław Augustowski CSsR, skupiając się w  niej na potrzebie czci i wdzięczności wobec Chrystusowego Krzyża, znaku Odkupienia, bez którego nie byłoby nas, wiernych, w tej świątyni, tego wieczoru. Natomiast celebracjom Wigilii Paschalnej przewodniczył o. Wacław Zyskowski CSsR, Prefekt Wyższego Seminarium Duchownego Redemptorystów. Istotą kazania były słowa: “Co mi z tego zmartwychwstania? No właśnie to, że nasze życie nie jest bezsensowne, ale ma sens dlatego, że Chrystus za mnie oddał swoje życie
i dla mnie zmartwychwstał”. 

W przebieg obrzędów Triduum Paschalnego zaangażowaliśmy się na różne sposoby: od tradycyjnej służby przy ołtarzu, przez śpiew w chórze działającym przy sanktuarium, aż po organizację liturgii
i czuwanie nad jej przebiegiem. Nabrawszy sił podczas świąt Zmartwychwstania Pańskiego
oraz po krótkim odpoczynku w  domach rodzinnych, staramy się iść dalej za Najświętszym Odkupicielem
i św. Alfonsem na drodze naszej formacji zakonnej w Krakowie. 

br. Jan Gawroński CSsR, rok I

Mamy za sobą czas Wielkiego Postu, który był okresem szczególnie intensywnym i owocnym. Wiązał się on z naszym udziałem i pomocą podczas rekolekcji parafialnych, prowadzonych przez ojców – naszych współbraci – w różnych częściach Polski.

Jako redemptoryści, dla których jednym z głównych sposobów realizacji charyzmatu jest głoszenie rekolekcji i misji ludowych, mamy możliwość podejmowania tego typu praktyk apostolskich już w czasie formacji seminaryjnej. Dzięki temu nie tylko rozwijamy nasze umiejętności, ale także poznajemy od wewnątrz specyfikę pracy misjonarzy i rekolekcjonistów.

Tegoroczny Wielki Post ubogacił nas w doświadczenia zdobyte w następujących miejscowościach: Kanina, Laskowa, Libiąż, Jelcz-Laskowice, Zawiercie, Odolanów oraz Mogielnica k. Grójca.

Jesteśmy wdzięczni Bogu szczególnie za możliwość prowadzenia konferencji i katechez dla dzieci i młodzieży szkolnej. Wyrażamy również wdzięczność Duszpasterzom, Siostrom, Braciom oraz wszystkim Parafianom za życzliwe przyjęcie, otwartość i dar wspólnie przeżywanego czasu wszystkim Duszpasterzom, Siostrom, Braciom oraz Parafianom. Wierzymy, że ten czas łaski jeszcze na długo pozostanie żywy w Waszych i naszych sercach…

br. Patryk Czajkowski CSsR, rok IV