Zasłuchani w Mozarta

W dniu 5 listopada 2024 roku nasze seminarium wzięło udział w niecodziennym wydarzeniu. Wraz z ojcem rektorem, Markiem Urbanem CSsR, oraz oczywiście o. Wacławem Zyskowskim CSsR, naszm prefektem, wybraliśmy się do filharmonii. Naszym celem był koncert „Mozart – Requiem d-moll KV 626”, który miał miejsce w przeddzień 85 rocznicy tragicznych wydarzeń Sonderaktion Krakau , tj. dniu, kiedy aresztowani byli, a w konsekwencji zesłani do obozu koncentracyjnego, profesorowie Uniwersytetu Jagiellońskiego i Akademii Górniczej. Koncert otworzył krótkim słowem pan prof. dr hab. Piotr Jedynak, rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego. Sam koncert wykonywany był przez trzy sekcje artystów: chór, instrumenty oraz czterech solistów. Połączenie to dało niezwykły efekt, artyści, wykonując mszę napisaną przez Mozarta, zrobili to w zapierający dech w piersiach sposób. Soliści dali w śpiewie całych siebie, a poprzez wszelkiego rodzaju artykulacje wzbudzili wiele emocji w słuchaczach. Chór poprzez nieustanną zmianę dynamiki doskonale oddawał charakter śpiewanych przez siebie partii, odróżniając wyraźnie poszczególne części mszy. Oczywiście wszystko opierało się na instrumentach, których bogactwo, od smyczkowych przez dęte, było bardzo pokaźne. Dyrygentem, odpowiedzialnym za całą aranżację był Adam Banaszak. Na wszystkich nas koncert ten zrobił wielkie wrażenie i wielu z nas zostawiał on ze sporym niedosytem, ponieważ mógłby być jeszcze trochę dłuższy.

Stanisław Stańczyk CSsR

Pod prąd!…

     W liturgiczną uroczystość św. Jana Pawła II, papieża – 22 października 2024 roku – na krakowskim Podgórzu w Sanktuarium Matki Bożej Nieustającej Pomocy odbyło się pierwsze czuwanie z cyklu 9-ciu comiesięcznych spotkań pod hasłem „Błogosławieni, czyli jacy?”.

    To inauguracyjne spotkanie, zatytułowane: „Pod prąd”, rozpoczęliśmy uroczystą Mszą Świętą, celebrowaną przez o. dra Macieja Sadowskiego CSsR, historyka Kościoła. Przewodniczący liturgii w homilii podzielił się refleksją nad życiem i działalnością wielkiego naszego Rodaka – Karola Wojtyły z Krakowa, który całe swoje powołanie oddał w Opiekę Najświętszej Maryi. Zaznaczył też, że patron dnia jako student i robotnik podczas okupacji niemieckiej, w drodze do domu wstępował na osobistą modlitwę i Eucharystię do naszego kościoła. Ojciec kaznodzieja, na zakończenie kazania, odśpiewał i zagrał na gitarze pieśń ku czci Matki Bożej, aby w ten sposób wyrazić naszą wspólną  chrześcijańską nadzieję w duchu „Totus Tuus, Maria!” papieża Polaka.

   Po spotkaniu z Panem w Eucharystii, odsłuchaliśmy konferencji, wygłoszonej przez o. prof. Edmunda Kowalskiego CSsR, moralisty, na temat pierwszego błogosławieństwa ze słynnego Kazania Jezusa na Górze: „Błogosławieni ubodzy”. Ojciec Profesor zaznaczył, że każdemu z nas grozi niebezpieczeństwo bezpieczeństwa, na skutek nieuporządkowanych wartości. Przywołując ewangeliczną przypowieść o bogaczu (zob. Łk 12, 13-21), zaznaczył, że jeżeli Bóg nie będzie naszym bogactwem w życiu, nigdy nie osiągniemy szczęścia i spełnienia. Dlatego musimy uważać, aby nie stać się jak ten zamożny człowiek z przypowieści, który przecenił dobra materialne.

     Pierwsze, październikowe czuwanie, zorganizowane przez parafialne duszpasterstwo młodzieży z pomocą naszego Seminarium, zakończyliśmy adoracją Najświętszego Sakramentu, prowadzoną przez o. dka Łukasza Malinowskiego CSsR, ubogaconą śpiewem scholki pod przewodnictwem Barbary i  Przemysława. Spotkanie „Pod prąd”, zwieńczone błogosławieństwem Chrystusa z pewnością – tak ufam – umocniło nas wszystkich na drogach naszego codziennego życia i pobudziło do wierniejszego kroczenia za Panem, który jest Jedynym bogactwem naszych serc…

Patryk Czajkowski CSsR

Nasza Terezjanka

W piątek popołudniu wyjechaliśmy do Wrocławia, skąd następnego dnia o 6 rano spod katedry wrocławskiej wyruszyliśmy do Trzebnicy, do grobu Św. Jadwigi Śląskiej. W naszej grupie “Redemptor”, prowadzonej przez duszpasterza akademickiego o. Pawła Zyskowskiego CSsR, byli również pielgrzymi z innych parafii we Wrocławiu, a nawet z innych państw – z Ukrainy i Kamerunu. Razem z nami pielgrzymowały także siostry służebniczki śląskie. Po drodze śpiewaliśmy, modliliśmy się, wysłuchaliśmy konferencji ojca prefekta Wacława Zyskowskiego CSsR odnośnie nadchodzącego roku jubileuszowego oraz o nadziei chrześcijańskiej, a także zawiązywaliśmy wspólnotę. O godzinie 16.30 uczestniczyliśmy w Eucharystii pod przewodnictwem abpa Tadeusza Wojdy, przewodniczącego KEP.

Po skończonej Mszy Świętej wyjechaliśmy do Głogowa, aby następnego dnia uczestniczyć w obchodach jubileuszu stulecia przybycia redemptorystów do Głogowa. Wzięliśmy udział w uroczystej Eucharystii o godzinie 12.30, sprawowanej pod przewodnictwem biskupa ordynariusza diecezji zielonogórsko-gorzowskiej Tadeusza Lityńskiego. Kazanie wygłosił o. Dariusz Paszyński CSsR- Prowincjał Redemptorystów, w którym po krótce opowiedział o działalności redemptorystów od momentu przybycia aż po dzień dzisiejszy. W Mszy Świętej licznie uczestniczyli parafianie i goście, a chór parafialny zadbał o piękną oprawę muzyczną. Po skończonej Eucharystii wraz z parafianami i gośćmi wspólnie zjedliśmy obiad, w trakcie którego mogliśmy z nimi porozmawiać. Popołudniu wyruszyliśmy w drogę powrotną do Krakowa.

Podsumowując, tegoroczną terezjankę spędziliśmy aktywnie i radośnie, uczestnicząc w inicjatywie apostolskiej, jaką była pielgrzymka oraz okrągły jubileusz w Głogowie . Cieszymy się, że mogliśmy tam być.

Piotr Malesa CSsR

Nowy rok akademicki rozpoczęty

W dniu 1 października 2024 roku odbyła się uroczysta inauguracja roku akademickiego 2024/2025. Wydarzenie rozpoczęło się o godzinie 9:30 Mszą świętą w kościele pw. Nawrócenia św. Pawła. Eucharystii przewodniczył opat cystersów z Jędrzejowa. Zgromadzeni studenci, wykładowcy oraz pracownicy naukowi mieli okazję wspólnie modlić się o pomyślny rok akademicki.

Po zakończeniu mszy świętej udaliśmy się do auli ITKM, gdzie o godzinie 11:00 rozpoczęła się oficjalna część inauguracji. Ceremonia rozpoczęła się od odśpiewania hymnu akademickiego „Gaude Mater Polonia”, który tradycyjnie towarzyszy tego typu uroczystościom. Następnie głos zabrał dyrektor ITKM, ks. dr Szczepan Szpoton CM, który w swoim przemówieniu wyraził nadzieję na owocny rok pełen wyzwań i sukcesów naukowych.

Kolejnym prelegentem był ks. Wizytator Polskiej Prowincji Zgromadzenia Księży Misjonarzy, ks. dr Paweł Holc CM, który podkreślił znaczenie wspólnoty akademickiej oraz rolę nauki w kształtowaniu wartości chrześcijańskich. Swoje słowa skierował także dziekan WT UJP II.

Szczególnym punktem programu był wykład inauguracyjny, który wygłosił ks. dr Wojciech Paluchowski CM. Jego temat dotyczył refleksji nad myślą filozoficzną Józefa Tischnera i Maxa Schelera, ze szczególnym uwzględnieniem zagadnień etycznych oraz antropologii filozoficznej.

Ostatnim punktem tego wydarzenia było szkolenie z zakresu „ustawy Kamika”, które miało na celu zapoznanie uczestników z aktualnymi zmianami prawnymi w systemie szkolnictwa wyższego i nie tylko.

Cała uroczystość przebiegła w atmosferze podniosłości, ale również radości z nowego początku, a organizatorzy zadbali o to, aby każdy z uczestników poczuł się częścią akademickiej wspólnoty.

Krystian Grabowski CSsR

U tronu Matki Bożej Kalwaryjskiej

Dnia 30.09.2024 odbyliśmy wraz z o. rektorem Markiem Urbanem CSsR tradycyjną pielgrzymkę wspólnoty akademickiej UPJP2 do Kalwarii Zebrzydowskiej.

Rozpoczęła się ona od konferencji naukowej ks. dra hab. Romana Mazura SDB pt. „Pielgrzymowanie biblijne – wymóg (Prawa) oraz pragnienie (człowieka)”. Przedstawił w niej źródła prawne i historyczne ruchu pielgrzymkowego w trzech największych religiach monoteistycznych: islamie, judaizmie i chrześcijaństwie. Wśród muzułmanów najważniejszą formą pielgrzymki jest wędrówka do Mekki, którą winien odbyć każdy wyznawca islamu. Istnieją ponadto inne formy pielgrzymowania, a każda z nich jest obwarowania szeregiem obrzędów i czynności, które należy wykonać by móc uznać ją za ważnie odbytą. W judaizmie mowa jest o trzech pielgrzymkach rocznie do Świątyni Pańskiej, które swoją genezę biorą w Pięcioksięgu Mojżesza, a które to miał odbywać każdy mężczyzna. Dla chrześcijan pielgrzymowanie zostało wyniesione do rangi zadania dla każdego z nas, ponieważ jesteśmy pielgrzymami na tej ziemi i podążamy ku Nowej Jerozolimie – czyli ku zbawieniu. Dlatego też wszelkie pielgrzymki, które odbywamy, są obrazem podążania po drogach zbawienia.

Po wykładzie wzięliśmy udział w Eucharystii, podczas której homilię wygłosił ks. dr Konrad Dyrda, rektor WSD w Przemyślu. Nawiązując w niej do czytań mszalnych, mówił o tym czym jest myśl. Zaznaczył, że myśli mogą być zarówno wielkie, jak i zupełnie prozaiczne, np. którym tramwajem dojadę do danego miejsca. Również wśród uczniów Jezusa powstała myśl, mianowicie kto z nich jest największy. Jezus zaś próbuje tę ich myśl naprowadzić na odpowiednie tory, i pokazuje jak powinien myśleć chrześcijanin na przykładzie dziecka. Podobnie, w pierwszym czytaniu widzieliśmy sytuację Hioba, który mimo ogromnego nieszczęścia, które go spotkało, nie odwraca swej myśli od Boga, jest w stanie przejść ponad tym wszystkim i uwielbiać Boga.

Po wspólnej Mszy Świętej, udaliśmy się na poczęstunek w czasie którego mogliśmy porozmawiać z innymi studentami, poznać nowych kleryków, którzy będą studiować z nami na Instytucie Teologicznym Księży Misjonarzy, a także powymieniać doświadczenia po wakacjach. Zakończeniem pielgrzymki była droga krzyżowa, która odbyła się na krużgankach bazyliki. W modlitwie towarzyszyły nam rozważania oparte o tekst drogi krzyżowej pod przewodnictwem papieża Franciszka, która odbyła się w Koloseum w Wielki Piątek tego roku.

Mamy nadzieję, że przez wstawiennictwo Matki Bożej, której powierzyliśmy ten najbliższy rok akademicki, będzie nam towarzyszyć światło Ducha Świętego na czas studiów. Prosimy również Was o modlitwę, abyśmy dobrze wykorzystali treści usłyszane na wykładach i potrafili je zastosować ku lepszemu przygotowaniu się do kapłaństwa i życia zakonnego.]

Szymon Niziołek CSsR

Świadek Słowa i miłości

W sobotę, 29 września 2024 roku, w naszym krakowskim Sanktuarium Matki Bożej Nieustającej Pomocy odbyły się święcenia diakonatu br. Łukasza Malinowskiego – alumna Wyższego Seminarium Redemptorystów.
Dzień ten rozpoczął się uroczystą jutrznią pod przewodnictwem Ojca Prowincjała Dariusza Paszyńskiego. W trakcie porannej modlitwy, kandydat do święceń złożył wyznanie wiary oraz otrzymał księgi Liturgii Godzin, aby od teraz, już każdego dnia, włączać się w tę piękną modlitwę Kościoła.

Eucharystii o godz. 12:00 w kościele przewodniczył ksiądz biskup pomocniczy archidiecezji krakowskiej Robert Chrząszcz. Wygłosił on homilię, podczas której nawiązywał do Dziejów Apostolskich i historii siedmiu pierwszych diakonów. Wskazywał, że to Duch Święty sam wybiera człowieka i powierza mu misję dla pożytku wspólnoty Kościoła. Podkreślał rolę diakona w czasie Liturgii, wyjaśnił wypowiadane przez niego słowa (nieliczne, choć znaczące), a także zachęcił do prowadzenie dzieł miłosierdzia, aby zaradzać potrzebom napotykanych ludzi. Wskazał również na osiem błogosławieństw, które powinny stanowić swoiste DNA diakona. Życzymy naszemu Ojcu Diakonowi, aby w swojej codzienności upodabniał się do Chrystusa Sługi Pańskiego, a jego posługa przynosiła owoce w życiu wspólnoty.

Patryk Gut CSsR

Moja chrześcijańska godność…

Od 23 wrzesńia do 27 września 2024 roku, przeżywaliśmy w naszej wspólnocie czas rekolekcji, któremu przewodniczył współbrat – o. Eugeniusz Karpiel, który od wielu lat zajmuje się tworzeniem kopii wizerunku Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Krakowie.

Z pewnością dla każdego z nas, tegoroczne rekolekcje przed rozpoczęciem kolejnego roku formacji, były w swoim rodzaju tajemnicze. Jednakże, po przeżyciu tych rekolekcji, można stwierdzić, że były one zwyczajną refleksją nad wartością chrześcijańskiego życia, w której to każdy miał okazję odpowiedzieć sobie, na ile ją w sobie ceni, realizując swoje redemptorystowskie powołanie w codzienności

Na pierwszej konferencji, o. Eugeniusz poruszył temat samotności, chcąc nas niejako uwrażliwić na nią, ponieważ – jak zaznaczył – jest ona czasem, jak i zarazem przestrzenią, sprzyjającą rozwojowi duchowemu. Zwrócił uwagę, że samotność może wzbudzić w nas tęsknotę do jakiegoś dobra, jak i do głębszego pragnienia miłości, co może sprawić, że staniemy się bardziej otwarci na Bożą łaskę i mocniej utwierdzimy się w gorliwym życiu dla Ewangelii. Ojciec prowadzący na kolejnym spotkaniu podkreślił, że najbardziej skutecznym środkiem do wyłącznego i nieustannego pełnienia Woli Bożej jest codzienne wzbudzanie świadomości w sobie o własnej godności jako chrześcijanina i dziecka Bożego. „To godność niesłychanie wielka – mówił – bo każdy chrześcijanin od chrztu świętego nie jest już tylko bytem cielesno-fizjologicznym czy psychologicznym, ale bytem przeznaczonym i naznaczonym Bożą pieczęcią, którą nikt nie jest w stanie usunąć, nawet Szatan”.

Tajemnica Maryi, jako naszej wielkiej Pomocy w życiu chrześcijańskim, również była rozważana podczas nauk rekolekcyjnych. O. Karpiel jako wielki czciciel Matki Najświętszej zachęcił nas, byśmy każdego dnia przyzywali Jej wstawiennictwa, bo Ona doskonale zna nasz los. Dzieląc się świadectwem swojego życia, wspomniał, że jego powołanie kapłańskie i zakonne w Zgromadzeniu Redemptorystów zrodziło się ze spotkania z Ikoną Matki Bożej Nieustającej Pomocy w młodym wieku. Ojciec Eugeniusz powiedział, że niewątpliwie od początku Maryja była Matką jego powołania, i że jest na pewno Matką każdego chrześcijańskiego powołania z Woli samego Chrystusa, który przecież zawołał do swego ucznia Jana, wisząc na krzyżu: Oto Matka Twoja.

Ostatnie konferencje naszych rekolekcji były poświęcone tematom związanym z walką duchową, którą każdy musi cały czas podejmować, chcąc iść drogą świętości według rad ewangelicznych. Ojciec prowadzący zaznaczył, żebyśmy nigdy nie zapomnieli, że naszym jedynym Ożywicielem w wierze jest Duch Święty, dlatego w trudnych chwilach naszej wiary trzeba Go od razu przyzywać. „Kiedy masz zimną wiarę, osłabioną duszę i jest ci po prostu ciężko w wierze – wzywaj Ducha Świętego, a On wzmocni twoje święte pragnienie i rozpali twoje serce na nowo!” Można powiedzieć, że nauką zamykającą czas tych rekolekcji był apel zapewniający, że każda modlitwa prośby – o dobra duchowe, o wzmocnienie wiary, pomoc w rachunku sumienia, dobrą spowiedź, czyste serce czy łaskę mądrości– jest zawsze skuteczna i owocna, ponieważ jest prośbą o wypełnienie się Woli samego Boga.

Bardzo serdecznie dziękujemy Ojcu Eugeniuszowi za ten wspólny czas modlitwy, skupienia oraz za świadectwo wiary. Jesteśmy wdzięczni Ojcu za praktyczne nauki, które na pewno przydadzą się nam w codzienności.

Patryk Czajkowski CSsR

Wyjście na wystawę o Kaplicy Sykstyńskiej

27 września 2024 roku, w piątek, cała nasza wspólnota seminaryjna, na czele z ojcem prefektem wyszła, by zwiedzić będącą niedaleko od nas (kilka przystanków tramwajowych) multimedialną wystawę dotyczącej słynnej, znajdującej się w Watykanie Kaplicy Sykstyńskiej. Zaraz po obiedzie kończącym nasze rekolekcje przed rozpoczęciem nowego roku akademickiego, ruszyliśmy na ulicę Śniadeckich, gdzie owa ekspozycja miała miejsce. Składała się ona z trzech segmentów.

Pierwszy to sala z panelami i bilbordami na których przedstawione były szczegóły dotyczące samej kaplicy, jej historia powstawania, twórcy, pomysły na ozdobienie jej, autorzy fresków, które się w niej znajdują, ciekawostki z pracy nad nią, jak również sam układ fresków w niej. Stały w niej również repliki dwóch najsłynniejszych dzieł Michała Anioła (najbardziej znanego i cenionego wśród twórców fresków w kaplicy sykstyńskiej) „Piety”, której oryginał znajduje się w bazylice św. Piotra, oraz rzeźba „Dawida”, którą spragnieni wrażeń artystycznych turyści mogą podziwiać we Florencji. Na środku Sali puszczany był film w którym przedstawiana była historia renowacji fresków.

Druga część wystawy okazała się być salą kinową, w której wyświetlony był film przedstawiający historię kaplicy i proces powstawania fresków. Było to swego rodzaju podsumowanie tego, co mogliśmy przeczytać w poprzedniej Sali.

Trzecia część to swego rodzaju clue całej tej wystawy. Była to interaktywna sala otoczona ekranami sprawiającymi efekt, jakby wchodziło się do oryginalnej watykańskiej kaplicy. Na ekranach wyświetlane były na początku obrazy, zdjęcia fresków ułożone w konkretny, stylizowany na oryginał sposób. Później jednak, gdy lektor wywoływał konkretne freski namalowane przez Michała Anioła, pojawiały się one na ścianach i suficie w powiększonej i niezwykle ostrej wersji. Dzięki temu mogliśmy się przyjrzeć wszystkim szczegółom dzieł mistrza.

Wystawa była z pewnością godna obejrzenia, chociaż jak dla mnie zbyt dynamiczna i zbyt krótka. By prawdziwie przyjrzeć się freskom z kaplicy sykstyńskiej, a co za tym idzie zrozumieć ich bogatą symbolikę, potrzeb by było zdecydowanie więcej czasu. Myślę jednak, że każdy z nas wyszedł z wystawy zadowolony i bogatszy wiedzę oraz doświadczenie zobaczenie tego, czym fascynują się nie tylko historycy sztuka, ale i zwyczajni turyści z całego świata.

Stanisław Stańczyk CSsR

Czystość, Ubóstwo, Posłuszeństwo

Sierpień to wyjątkowy czas dla kleryków. Nie tylko z racji praktyk wakacyjnych czy chwil spędzanych w naszych rodzinnych domach. Właśnie w sierpniu po raz kolejny klękamy przed Bogiem i ślubujemy życie radami ewangelicznymi. Niektórzy czynią to pierwszy raz, inni ponawiają a jeszcze inni czynią to na wieki. Nie można przeżyć tego czasu jednak z doskoku.

Nasze przygotowanie rozpoczęliśmy od dnia skupienia. Poprowadził go dla nas o. Wacław Zyskowski CSsR. Nasz przewodnik duchowy skupił naszą uwagę na trzech ślubach zakonnych. Podkreślił, że to nie gotowa recepta na doskonałość. Śluby zakonne to suplement, który wzmacnia nas, pozwala powstawać
z upadków. Dzięki ślubom mamy zadawać sobie pytania by dążyć do świętości.  Co takiego dają nam śluby? Jednym z aspektów ślubów zakonnych według o. Wacława jest uwolnienie się od podejścia: „posiadam dla bezpieczeństwa”.

  • Ślub czystości  uczy nas patrzeć na piękno i nie mieć pragnienia posiadania go. Mamy zachwycać się pięknem, ale nie możemy rościć sobie prawa do posiadania go.  Nieczystością natomiast jest pragnienie piękna i posiadania go.
  • Ślub ubóstwa uczy nas szukania bezpieczeństwa, fundamentu i stabilności w relacji
     z Chrystusem a nie w rzeczach materialnych. Nie szukać sobie furtek do własnej niezależności, robienia po swojemu.
  • Ślub posłuszeństwa uczy nas podejmowania odpowiedzialności za siebie. Posłuszeństwo to nie ślepe podążanie za rozkazami, to oddanie się Bogu. Mimo, że zarzuca się Kościołowi zaściankowość i zacofanie, to jednak ludzie tego świata bardzo często podążają bezmyślnie za trendami i mentalnością tego świata. – podkreślił nasz przewodnik duchowy.

Kolejnego dnia skupiliśmy się na przygotowaniu uroczystości ponowienia ślubów czasowych  oraz złożenia profesji wieczystej br. Łukasza. Do południa trwały liczne przygotowania. Po południu udaliśmy się do Lubaszowej. Tam wraz z innymi współbraćmi uczestniczyliśmy w rozpoczęciu kanonicznego Nowicjatu przez 3 naszych najmłodszych współbraci: Jana,  Marcina i Artura.

Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny jest pamiętnym dniem dla wielu redemptorystów. Wielu redemptorystów 15 sierpnia oddawało się Bogu w profesji zakonnej. Tego dnia dwóch współbraci złożyło swoje pierwsze śluby zakonne na Lubaszowskiej górce. 9 współbraci ponowiło śluby zakonne w klasztornej kaplicy a br. Łukasz złożył profesję wieczystą na Eucharystii sprawowanej przez o. Prowincjała Dariusza Paszyńskiego CSsR.

Na porannej modlitwie zostali ogłoszeni nowi formatorzy naszej seminaryjnej wspólnoty. Funkcję prefekta objął o. Wacław Zyskowski CSsR a funkcję rektora o. Marek Urban CSsR. Dziękujemy naszym poprzednim formatorom za ich wielki wkład w naszą formację: prefektowi o. Adamowi Kośli CSsR
i rektorowi o. Jackowi Zdrzałkowi CSsR

Połowa sierpnia to dla nas zawsze czas zatrzymania, wyciszenia i przygotowania się na kolejny krok ku całkowitemu oddaniu się Chrystusowi. Bardzo cieszymy się, że są kolejni gotowi oddawać swoje życie Bogu i drugiemu człowiekowi. Prosimy o modlitwę za wszystkich braci będących w formacji, by kolejny rok życia ślubami był  krokiem ku Chrystusowi, ku świętości.

br. Bartłomiej Laskowski

Nowa Rada Studentatu

15 czerwca odbyły się wybory do nowej Rady Studentatu. Były to pierwsze wybory na ziemi krakowskiej.  Wybrano i ustanowiono nową radę w składzie:

Senior elekt – br. Krystian Grabowski CSsR

Wicesenior elekt – br. Kacper Grabowski CSsR

Liturgista – br. Szymon Niziołek CSsR

            Dziękujemy ustępującej Radzie za cały rok pracy, a nowej Radzie życzymy wsparcia Ducha Świętego i wielu łask Bożych w zarządzaniu wspólnotą seminaryjną.