Majowy dzień skupienia przeżywaliśmy pod patronatem św. Andrzeja Boboli. Postać tego świętego stała się inspiracją do refleksji nad jednością Kościoła, a szczególnie tej najbliższej nam wspólnoty – seminaryjnej. Przez ten wyjątkowy czas prowadził nas o. Wojciech Gomułka OP, który od sześciu lat posługuje na Ukrainie. Podczas konferencji i spotkań modlitewnych ojciec Wojciech dzielił się doświadczeniem własnego powołania oraz dróg, którymi prowadzi go Pan. Była to dla nas doskonała okazja do bliższego poznania specyfiki duchowości dominikańskiej.

Ważnym punktem tego dnia była tzw. kapituła win – moment, w którym każdy z braci mógł stanąć w prawdzie o sobie i wyznać wobec innych swoje niedoskonałości, a niekiedy i przewinienia. To wymagające doświadczenie pozwoliło nam otworzyć się na Boże miłosierdzie i uczynić krok w stronę dojrzałej, zjednoczonej wspólnoty.

Dziękujemy Ci, Ojcze Wojciechu, za pomoc w otwarciu się na działanie Ducha Świętego, którego wyczekujemy w przededniu Pięćdziesiątnicy, oraz na siebie nawzajem. Dziękujemy za Twój autentyzm i żywe Słowo, które do nas skierowałeś.

br. Jan Gawroński CSsR

​W ostatni weekend (8–10 maja) w naszym krakowskim domu odbył się długo wyczekiwany zjazd rodzin braci kleryków i juniorystów. Bliscy zjeżdżali się do Krakowa już od piątkowego popołudnia, a pierwszym wspólnym punktem programu była kompleta – modlitwa kończąca dzień, będąca częścią Liturgii Godzin, którą na co dzień modli się cały Lud Boży.

​Sobotni poranek przyniósł podział na dwie grupy. Rodzice, dziadkowie i starsi członkowie rodzin udali się na Wawel. Po Katedrze Wawelskiej i jej otoczeniu oprowadzał ich o. Maciej Sadowski CSsR, który w niezwykle obrazowy i żywy sposób przybliżył historię tego miejsca. Po powrocie uczestniczyli oni w prelekcji o. Jacka Zdrzałka CSsR, wprowadzającej w charyzmat duchowości redemptorystowskiej. W tym samym czasie młodsze pokolenie uczestniczyło w warsztatach w Krakowskiej Manufakturze Czekolady. To doświadczenie dostarczyło naszym rówieśnikom wielu radości i dobrej zabawy.

​Wspólny obiad stał się okazją do integracji, po której zgromadziliśmy się na popołudniowej Eucharystii. Słowo Boże wygłosił do nas o. Stanisław Paprocki CSsR, Socjusz Prefekta Wyższego Seminarium Duchownego Redemptorystów. Dzień zwieńczyło nabożeństwo majowe u stóp figury Matki Bożej w naszym ogrodzie oraz radosne, wieczorne grillowanie w pięknej, majowej scenerii.

​Ostatni dzień zjazdu rozpoczęliśmy od uroczystej Mszy Świętej. Podczas późniejszego spotkania przy kawie o. Prefekt, Wacław Zyskowski, poprosił rodziców o podzielenie się wrażeniami z momentu, w którym po raz pierwszy usłyszeli od nas – swoich synów – o pragnieniu wstąpienia do Zgromadzenia Redemptorystów. Były to chwile niezwykle wzruszające zarówno dla rodziców, jak i dla nas samych. Na zakończenie, z racji zbliżającego się Dnia Matki, wspólnie zaśpiewaliśmy pieśń Niepokalana i wręczyliśmy naszym mamom róże. Po obiedzie przyszedł czas pożegnań i powrotów do domów.

​Jesteśmy pełni wdzięczności Bogu za tegoroczny zjazd oraz za wszystkie chwile spędzone w gronie naszych najbliższych. To wspólne świętowanie umocniło nasze więzi i dało nam wiele duchowej radości. Już teraz z nadzieją i niecierpliwością wyglądamy kolejnego spotkania za rok!

br. Jan Gawroński CSsR, rok I

W IV Niedzielę Wielkanocną, zwaną również Niedzielą Dobrego Pasterza, obchodziliśmy 63. Światowy Dzień Modlitw o Powołania. Wierni wezwaniu Pana, aby prosić o posłanie nowych robotników na Jego żniwo (por. Łk 10, 2-10), tradycyjnie odwiedzaliśmy parafie przynależące do naszej rodziny redemptorystowskiej w całej Polsce w ramach corocznej akcji organizowanej przez Centrum Duszpasterstwa Młodzieży i Powołań we współpracy z naszym Wyższym Seminarium Duchownym. Byliśmy obecni w Krakowie, Głogowie, Piotrkowie Trybunalskim, Braniewie, Elblągu oraz Gliwicach. Będąc na miejscu, uczestniczyliśmy w Mszach Świętych, opowiadaliśmy świadectwa, prowadziliśmy spotkania we wspólnotach parafialnych, jak Oaza czy Liturgiczna Służba Ołtarza, zachęcaliśmy do wzięcia udziału w rekolekcjach powołaniowych. Oprócz wspólnego zanoszenia modlitw o nowe powołania, staraliśmy się również pamiętać o wdzięczności za powołanie, które każdy z nas rozeznaje, a także za modlitwę i dobro, których nieustannie doświadczamy od innych ludzi. Z nadzieją kroczymy w przyszłość, wiedząc, że “piękno zbawi świat”, bo w końcu naszym przewodnikiem jest Piękny Pasterz, Jezus. 

br. Jan Gawroński CSsR

W przededniu III Niedzieli Wielkanocnej – w sobotę, 18 kwietnia 2026 roku – nasza wspólnota seminaryjna uczestniczyła w comiesięcznym dniu skupienia pod hasłem: „Być wiernym pragnieniom, jakie wzbudza Bóg”. Pod przewodnictwem o. Tadeusza Iwaszczyszyna OSPPE – referenta ds. powołań paulinów, formatora braci postulantów oraz posługującego w Radiu „Jasna Góra” – rozważaliśmy tajemnicę powołania jako odpowiedzi na wewnętrzne pragnienie, które Bóg wzbudza w sercu każdego człowieka.

Ojciec rekolekcjonista, odwołując się do ewangelicznych opowieści o bogatym młodzieńcu (Mt 19, 16–22) oraz o Zacheuszu (Łk 19, 1–10), ukazał nam dwie postawy, jakie można przybrać wobec odkrycia tego Bożego daru. Daru, którym jest pragnienie wejścia w głęboką relację z Chrystusem, zjednoczenia z Nim i oddania Mu całego życia.

Bogaty młodzieniec z Ewangelii wg św. Mateusza, idąc za poruszeniem serca, „zbliżył się do Jezusa i zapytał: «Nauczycielu, co dobrego mam czynić, aby otrzymać życie wieczne?»” (19,16). Odpowiedź Pana nie spełniła jednak jego oczekiwań. Podobnie i my, w naszej relacji z Chrystusem, możemy odejść zasmuceni po spotkaniu z Nim, jeśli za pragnieniem świętości nie pójdzie gotowość serca do ofiary i przemiany własnego życia.

Z kolei przykład Zacheusza, zwierzchnika celników z Ewangelii wg św. Łukasza, uczy nas otwartości na Boże działanie i odwagi pójścia za Chrystusem. Jego postawa ukazuje, czym jest autentyczne oddanie życia Bożej miłości. Oby słowa Jezusa: „muszę się zatrzymać w twoim domu” (19,5) spełniały się w naszym powołaniu każdego dnia, abyśmy – jak Zacheusz – kroczyli przez życie z radością i wdzięcznością…

Dziękujemy Tobie, Ojcze Tadeuszu, za poprowadzenie tego kwietniowego dnia skupienia. Jesteśmy wdzięczni za głoszenie Słowa Bożego oraz za podzielenie się bogatym doświadczeniem życia kapłańskiego i zakonnego. Niech będzie chwała naszemu Panu, Jezusowi Chrystusowi, który wzbudza w nas powołanie i nieustannie zaprasza nas do siebie.

br. Patryk Czajkowski CSsR, rok IV                

Trwając w okresie wielkanocnym, zechciejmy wrócić jeszcze raz wspomnieniami do przebiegu tegorocznych świąt Wielkiej Nocy! Naturalnie po czterdziestu dniach Wielki Post dobiegł końca
i weszliśmy w czas Triduum Paschalnego – najważniejszych dni w roku liturgicznym. Dla naszej wspólnoty seminaryjnej były to bardzo intensywne chwile, które poświęciliśmy na przygotowanie liturgii,
a także tradycyjne porządki w domu zakonnym. 

Wieczorną Mszę Wieczerzy Pańskiej celebrował o. Dariusz Paszyński CSsR, Przełożony Prowincji Warszawskiej Redemptorystów. W słowie skierowanym do wiernych, podkreślał wartość ofiary Chrystusa
i potrzebę utożsamienia się z nią, aby życie człowieka posiadało sens. W Wielki Piątek podczas Liturgii Męki Pańskiej swoją duchową refleksją podzielił się Proboszcz naszej krakowskiej parafii, o. Bogusław Augustowski CSsR, skupiając się w  niej na potrzebie czci i wdzięczności wobec Chrystusowego Krzyża, znaku Odkupienia, bez którego nie byłoby nas, wiernych, w tej świątyni, tego wieczoru. Natomiast celebracjom Wigilii Paschalnej przewodniczył o. Wacław Zyskowski CSsR, Prefekt Wyższego Seminarium Duchownego Redemptorystów. Istotą kazania były słowa: “Co mi z tego zmartwychwstania? No właśnie to, że nasze życie nie jest bezsensowne, ale ma sens dlatego, że Chrystus za mnie oddał swoje życie
i dla mnie zmartwychwstał”. 

W przebieg obrzędów Triduum Paschalnego zaangażowaliśmy się na różne sposoby: od tradycyjnej służby przy ołtarzu, przez śpiew w chórze działającym przy sanktuarium, aż po organizację liturgii
i czuwanie nad jej przebiegiem. Nabrawszy sił podczas świąt Zmartwychwstania Pańskiego
oraz po krótkim odpoczynku w  domach rodzinnych, staramy się iść dalej za Najświętszym Odkupicielem
i św. Alfonsem na drodze naszej formacji zakonnej w Krakowie. 

br. Jan Gawroński CSsR, rok I

Mamy za sobą czas Wielkiego Postu, który był okresem szczególnie intensywnym i owocnym. Wiązał się on z naszym udziałem i pomocą podczas rekolekcji parafialnych, prowadzonych przez ojców – naszych współbraci – w różnych częściach Polski.

Jako redemptoryści, dla których jednym z głównych sposobów realizacji charyzmatu jest głoszenie rekolekcji i misji ludowych, mamy możliwość podejmowania tego typu praktyk apostolskich już w czasie formacji seminaryjnej. Dzięki temu nie tylko rozwijamy nasze umiejętności, ale także poznajemy od wewnątrz specyfikę pracy misjonarzy i rekolekcjonistów.

Tegoroczny Wielki Post ubogacił nas w doświadczenia zdobyte w następujących miejscowościach: Kanina, Laskowa, Libiąż, Jelcz-Laskowice, Zawiercie, Odolanów oraz Mogielnica k. Grójca.

Jesteśmy wdzięczni Bogu szczególnie za możliwość prowadzenia konferencji i katechez dla dzieci i młodzieży szkolnej. Wyrażamy również wdzięczność Duszpasterzom, Siostrom, Braciom oraz wszystkim Parafianom za życzliwe przyjęcie, otwartość i dar wspólnie przeżywanego czasu wszystkim Duszpasterzom, Siostrom, Braciom oraz Parafianom. Wierzymy, że ten czas łaski jeszcze na długo pozostanie żywy w Waszych i naszych sercach…

br. Patryk Czajkowski CSsR, rok IV

W miniony weekend (14 – 15 III 2026) tradycyjnie miało miejsce spotkanie wspólnot formacyjnych z okazji święta świętego Klemensa Marii Hofbauera, zwanego drugim założycielem naszego Zgromadzenia. W tym roku odbyło się ono w słonecznym Krakowie, powoli otwierającym się na przyjście wiosny. Na miejscu bracia klerycy przyjęli w swoich skromnych progach braci nowicjuszy, którzy po skończonym czuwaniu o powołania w Tuchowie, wyruszyli uczcić pamięć świętego współbrata.

Spotkanie rozpoczęliśmy od popołudniowej modlitwy nieszporami. Przewodniczył jej i krótkie słowo do zgromadzonych skierował o. Dariusz Paszyński CSsR, Przełożony Prowincji Warszawskiej Redemptorystów. Podczas kazania zarysował powody, dla których się zgromadziliśmy, czyli postać świętego Klemensa i jego ważne cechy, które wciąż są aktualne i godne naśladowania, również w dzisiejszych realiach posługi apostolskiej. Na pierwszym miejscu podkreślał otwartość św. Klemensa na zmienne warunki życia i związane z nimi nieustanne przeciwności, zauważając, że dzisiaj żyjemy w podobnej rzeczywistości ciągłych zmian, i to właśnie ze św. Klemensa powinniśmy brać przykład ogromnej ufności wobec Bożej Opatrzności i otwartości na te zmiany. Po modlitwie i szybkim posileniu się, udaliśmy się do leżącego nieopodal kina na seans głośnego filmu pt. ,,Wielki Marty’’.

W niedzielę punktem kulminacyjnym naszego zjazdu była Msza parafialna o godzinie 9:00, którą celebrował ww. o. Prowincjał, natomiast homilię wygłosił o. Marek Urban CSsR, Rektor Wyższego Seminarium Duchownego Redemptorystów. W słowie o. Marek przedstawił wiernym postać św. Klemensa, jego nietuzinkową drogę przez życie i cnoty, którymi się odznaczał. Po Mszy Świętej miała jeszcze miejsce wspólnotowa kawa i adoracja Najświętszego Sakramentu. Zjazd zakończył się wspólnym obiadem.

Niewątpliwie był to owocny czas pogłębiania relacji braterskich oraz coraz głębszego zakorzeniania się w charyzmacie naszego Zgromadzenia, a także okazja do dalszego poznawania świętych współbraci, którzy z niego czerpali. Wierzymy, że święty Klemens otacza nas szczególnym orędownictwem u Pana, pomagając głosić Ewangelię w czasach z jednej strony już nieco odległych od realiów oświeceniowej Europy, choć z drugiej strony, jak mogliśmy się przekonać, wcale nie tak odmiennych, jak początkowo mogłoby się wydawać.

br. Jan Gawroński CSsR, rok I

Po zakończonej sesji egzaminacyjnej nadszedł czas na chwilę odpoczynku. Bracia z pierwszego oraz piątego roku, wraz z o. Socjuszem Stanisławem Paprockim CSsR, udali się do Niemiec. Odwiedzili oni Polską Misję Katolicką w Monachium, przy okazji zbierając fundusze na potrzeby seminarium, oraz o. Witolda Szamburskiego CSsR, posługującego w parafii Hilpolstein w pobliżu Norymbergi. Nie zabrakło również zwiedzania. Odwiedzili Norymbergę, Ratyzbonę, Drezno, Ettal, Salzburg i inne miejscowości. Wycieczka miała również charakter pielgrzymkowy – nawiedzili Gars am Inn odprawiając tam Eucharystię nad grobem bł. Kaspra Stangassingera, redemptorysty. Po klasztorze oprowadził ich br. Wolfgang CSsR. Nawiedzili również Berchtesgaden, gdzie nasz błogosławiony współbrat się urodził.  Odwiedzili także Füssen, gdzie urodził się błogosławiony Franciszek Ksawery Seelos, redemptorysta.

Druga część naszego seminarium, wraz z o. Rektorem Markiem Urbanem CSsR, przeżywała swój wypoczynek w naszym domu zakonnym w Kościelisku. Wszyscy wrócili wypoczęci i pełni sił do rozpoczęcia kolejnego semestru nauki. 

br. Marcin Flakiewicz CSsR

W dniach 18 – 22 lutego 2026, a zatem na samym początku Wielkiego Postu, wyjechaliśmy do Stryszawy, aby wziąć udział w rekolekcjach wielkopostnych. Gościły nas ss. Zmartwychwstanki, a nauki głosił o. prof. Jan Strumiłowski OCist. Był to duchowo intensywny czas zatrzymania się w pędzie codzienności i zastanowienia się nad tym, co się nam mogło zagubić w toku życia.

Rekolekcje zwieńczyło udzielenie przez o. Mariusza Mazurkiewicza CSsR, Wikariusza Prowincjalnego Prowincji Warszawskiej Redemptorystów, posług lektoratu i akolitatu dla naszych współbraci. Nowym lektorem został br. Piotr Malesa CSsR, a akolitami – br.br. Patryk Czajkowski CSsR, Szymon Niziołek CSsR i Karol Rzeźnik CSsR.

br. Marcin Flakiewicz CSsR