W blasku Zmartwychwstałego Pana rodzi się nowe życie
i nadzieja zwycięstwa nad śmiercią, jeśli tylko
„wespół z Nim żyć będziemy”.
Niech w ten święty czas umacnia się nasza więź
z Najświętszym Odkupicielem, aby nic i nikt nie odłączył nas
od Jego miłosiernej Miłości.
Z najlepszymi życzeniami
Błogosławionych Świąt Zmartwychwstania Pańskiego,
o. Maciej Sadowski CSsR
Liturgia Wielkiego Czwartku w bazylice Matki Bożej Tuchowskiej
Liturgia Wielkiego Piątku w bazylice Matki Bożej Tuchowskiej
Wigilia Paschalna w bazylice Matki Bożej Tuchowskiej
Biuletyn seminaryjny „Rodzina Odkupiciela” jest naszą propozycją lektury dla wszystkich, którzy chcą bardziej poznać nasze Zgromadzenie, a zwłaszcza tę jego cząstkę, jaką stanowi Wyższe Seminarium Duchowne w Tuchowie. To także sposób dzielenia się naszym życiem z bliskimi: naszymi współbraćmi, rodzinami, członkami naszych wspólnot parafialnych i różnorodnych duszpasterstw prowadzonych przez redemptorystów.
Aby z naszym biuletynem dotrzeć do większej ilości odbiorców, proponujemy jego elektroniczną wersję do darmowego pobrania. W momencie ukazania się drukowanej wersji danego numeru, poprzedni numer biuletynu zostanie udostępniony na tej stronie.
Życzymy miłej lektury!
redakcja „Rodziny Odkupiciela”
Siostry Redemptorystki po raz kolejny mają powód do wielkiej radości. Po niedawnym świętowaniu zapowiedzi beatyfikacji s. Marii Celeste Crostarosy, założycielki Zakonu Najświętszego Odkupiciela, przyszedł czas radości dzięki uroczystości ślubów czasowych młodej Współsiostry.
W dzień św. Józefa, Patrona dziewic, w klasztorze Sióstr Redemptorystek w Bielsku-Białej zaroiło się od ważnych osobistości: Księdza Biskupa Romana Pindla – ordynariusza diecezji bielsko – żywieckiej; o. Jacka Dembka – Konsultora Generalnego Zgromadzenia Redemptorystów; o. Janusza Soka i o. Igor Kolisnyk Prowincjałów Prowincji Warszawskiej i Lwowskiej; kapłanów z Polski i Ukrainy; nowicjuszy i kleryków WSD Redemptorystów oraz licznego grona gości z Ukrainy. Cały ten miły splendor spłynął na bielski klasztor z dzięki s. Marii z Ukrainy, która po trzech latach próby złożyła profesję czasową i przywdziała habit zakonny.
Na profesję zakonną składają się trzy śluby: ślub czystości, ubóstwa i posłuszeństwa, które stanowią rady ewangeliczne. To co można napisać o istocie ślubów czy zakonności wymownie ujęte jest w konstytucji Lumen gentium: „Życie konsekrowane jest trwałą formą życia, w której wierni pod działaniem Ducha Świętego, naśladując wierniej Chrystusa, oddają się całkowicie nade wszystko umiłowanemu Bogu. Poświęcając się dla chwały Boga, budowania Kościoła i zbawienia świata, pragną osiągnąć doskonałą miłość w służbie Królestwa Bożego i, stawszy się w Kościele wyraźnym znakiem, zapowiadać niebieską chwałę”.
Śluby s. Marii oraz perspektywa nowych powołań z Ukrainy stanowią dobrą prognozę dla planów założenia klasztoru redemptorystek w tym kraju. Jest to dobra wiadomość również dla ukraińskich redemptorystów. Z naszego polskiego doświadczenia wiemy bowiem, jakim skarbem jest ta siostrzana obecność i niezawodne duchowe wsparcie płynące z ich strony. Oby w niedalekiej przyszłości mogli tak powiedzieć również nasi ukraińscy współbracia.
Drogiej Siostrze Marii życzymy prawdziwej radości i wiernej wytrwałości na drodze redemptorystowskiego powołania, którego ślady łączą się tak ściśle z naszą drogą, prowadząc niezmiennie ku Najświętszemu Odkupicielowi.
br. Piotr Kochański CSsR
Choć zwyczaj ten ma zaledwie kilka lat można mówić o tradycyjnym wyjeździe kleryków WSD Redemptorystów w Tuchowie, na Praktyki Wielkopostne. Właśnie dlatego, podczas V Tygodnia Wielkiego Postu klerycy rozjechali się po całej Polsce, aby razem z doświadczonymi Współbraćmi przeżywać, tworzyć i prowadzić Święte Rekolekcje.
Każdy z seminarzystów wyczekuje tego momentu, kiedy (po rozważaniu słowa, przygotowaniach konferencji, nauk) pakuje walizkę, wychodzi z tuchowskiego klasztoru i UDAJE SIĘ NA PRACĘ APOSTOLSKĄ.
Wyjazd ten, pozwala nam obserwować ,,w akcji” cenionych misjonarzy i rekolekcjonistów, podpatrywać ich styl głoszenia Słowa i uczyć się od nich.
Jest to również czas, kiedy pytamy się o nasze powołanie i naszą relację z Tym, którego głosimy, czyli realizujemy cel naszego bycia w Seminarium. Analizując siebie i to jak się czuję w tej rzeczywistości, która jest w sercu naszego redemptorystowskiego charyzmatu przekazanego nam przez św. Alfonsa – GŁOSZENIA OBFITEGO ODKUPIENIA.
Właśnie to jest dla nas (a na pewno dla mnie), najważniejsze, najciekawsze, na co z największą niecierpliwością czekam, czyli głoszenie. Dzielenie się Bogiem – którego doświadczamy, za którym idziemy chcąc stawać się każdego dnia bardziej Nim – z tymi do których podczas naszych praktyk jesteśmy posłani.
Na zakończenie należałoby podziękować tym, dzięki którym nasze wyjazdy są możliwe, więc dziękuje naszym Przełożonym – którzy ochoczo nas posyłają, Rekolekcjonistom – którzy nas zapraszają, księżom Proboszczom – którzy chętnie przyjmują nas w swoich parafiach.
br. Dominik Strychacz CSsR
