Wolność, wierność, kreatywność

Misja Zgromadzenia wymaga zatem, aby współbracia byli wolni i dyspozycyjni… (Konst. 15). W dniach 8-9 grudnia 2017 roku w naszym tuchowskim seminarium odbył się dzień skupienia, który poprowadził główny formator Prowincji Warszawskiej Redemptorystów o. Janusz Sok CSsR – przełożony prowincji. Poruszał on takie tematy jak wolność, wierność (sobie i Zgromadzeniu) i kreatywność. W duchu szczerości i zaufania do najmłodszego pokolenia redemptorystów o. Janusz dzielił się swoim doświadczeniem bycia przełożonym oraz tym, co aktualnie dzieje się w naszym Zgromadzeniu (w Polsce, Europie, całym świecie). Wszystko po to, aby każdemu z nas pomóc podjąć osobistą refleksję nad naszą wolnością i dyspozycyjnością dla misji Zgromadzenia.

Dziękujemy o. Januszowi za całą jego posługę na rzecz prowincji i obiecujemy modlitwę, aby nie ustały jego siły fizyczne i duchowe.

W ramach dnia skupienia mieliśmy również okazję obejrzeć film Teraz i w godzinę śmierci, który jest swego rodzaju rozważaniem o sile modlitwy różańcowej. Z tej okazji naszą wspólnotę odwiedził pan Dariusz Walusiak –  jeden z reżyserów filmu. Dzięki temu dowiedzieliśmy się wiele o kulisach jego powstania, a także mieliśmy okazję zadać własne pytania, na które pan Dariusz chętnie odpowiedział. Zachęcamy wszystkich do obejrzenia filmu.

dk. Krzysztof Wąsiewicz CSsR

Więcej o filmie

XX Jubileuszowe Mistrzostwa Wyższych Seminariów Duchownych w Tenisie Stołowym

W dniach 27-29 listopada w Wyższym Seminarium Duchownym Archidiecezji Częstochowskiej miały miejsce XX Jubileuszowe Mistrzostwa Wyższych Seminariów Duchownych w Tenisie Stołowym. W pierwszym dniu odbyło się rozlosowanie grup w grze drużynowej, w której brało udział 20 reprezentacji z całej Polski. Przedstawiciele naszego seminarium w składzie: Robert Borzyszkowski, Jurij Szyłko oraz Almar Suchan rywalizowali z klerykami z diecezji sosnowieckiej, opolskiej, toruńskiej oraz z salwatorianami. W grupie ulegliśmy tylko klerykom z diecezji opolskiej, co dało nam 1 miejsce i awans do 1/8 finału, gdzie po zaciętym spotkaniu pokonaliśmy kleryków z archidiecezji poznańskiej 3:1. W półfinale mierzyliśmy się z gospodarzami, którym ulegliśmy 3:2. Niestety w walce o 3 miejsce przegraliśmy z klerykami WSD z Krakowa 3:1 i ostatecznie uplasowaliśmy się na 4 pozycji. Cały turniej wygrała drużyna z Kielc, która w finale toczyła bój z seminarium z Częstochowy. Wtorkowy dzień zakończyliśmy zwiedzaniem Muzeum Monet i Medali Jana Pawła II, tam też uczestniczyliśmy w koncercie ewangelizacyjnym zespołu „77 FM Formacja z Mocą”.

W drugim dniu rozgrywek odbył się turniej indywidualny, w którym walczyło 65 uczestników. Od samego początku poziom był wyrównany, lecz w decydującej fazie wyróżniało się trzech kleryków: Marek Dziwak z Poznania, Grzegorz Chlewicki z Kielc oraz Robert Borzyszkowski, redemptorysta z Tuchowa. W półfinale br. Robert spotkał się z Markiem Dziwakiem i po zaciętym pięciosetowym pojedynku musiał uznać wyższość rywala, który po meczu finałowym z Grzegorzem Chlewickim wygrał indywidualne zmagania. Nasz współbrat wywalczył brązowy medal.

Na zakończenie Mistrzostw uczestniczyliśmy w uroczystej Eucharystii, której przewodniczył i wygłosił słowo JE bp Andrzej Przybylski, biskup pomocniczy archidiecezji częstochowskiej. W czasie homilii mówił o tym, by pasję sportową łączyć z duszpasterstwem i dzięki temu głosić Dobrą Nowinę młodym, których Jezus stawia na naszych drogach.

Zawody były okazją nie tylko do rywalizacji, ale także do poznania nowych osób  i wymiany seminaryjnych doświadczeń.

br. Almar Suchan CSsR

[/su_custom_gallery]

„(nie)święta rodzina”. Droga wewnętrzna

Już wkrótce, bo w piątek, 15 grudnia odbędzie się ostatnie w tym roku kalendarzowym młodzieżowe czuwanie z redemptorystami. Będzie się ono różniło od dotychczasowych spotkań, gdyż patronować mu będzie nie jedna, a trzy postacie biblijne: Łazarz, Marta i Maria – znane rodzeństwo. Poza tym na spotkanie przybędą goście. Jesteś ciekaw kto? Przyjdź, a przekonasz się! Zabierz ze sobą koniecznie rodzeństwo, przyjaciół, znajomych i … kogo tylko chcesz. Rozpoczynamy Mszą Świętą roratnią o godzinie 18.30 w sanktuarium Matki Bożej Tuchowskiej. Nie może Ciebie zabraknąć, zapraszamy serdecznie!

W skrócie:

Co? Czuwanie dla młodzieży z redemptorystami

Gdzie? bazylika MB Tuchowskiej w Tuchowie

Kiedy? 15 grudnia 2017 r.

O której? o 18:30.

Młodzieżowe Czuwania z Redemptorystami na Facebooku

Szkoła modlitwy słowem Bożym

W dniach 1–3 grudnia rocznik III naszego seminarium uczestniczył w sesji „Lectio divina z Marią Magdaleną”. Było to spotkanie w ramach Szkoły Modlitwy słowem Bożym, które poprowadził ks. Krzysztof Wons SDS – dyrektor Centrum Formacji Duchowej Salwatorianów w Krakowie.

Ta forma rekolekcji jest przeżywana w klimacie pełnej ciszy i medytacji. Uczestnicy, wśród których zdecydowaną większość stanowią osoby świeckie, wprowadzani są w modlitwę słowem Bożym. Taka forma skupienia wydaje się najbardziej odpowiednia dla kleryków trzeciego roku, którzy zgodnie z tradycją przyjmą w tym roku akademickim posługę lektora.

Posługi lektora i akolity są kolejnymi stopniami na drodze ku święceniom kapłańskim. Warto rozróżnić tutaj posługę lektora, która kojarzona jest zazwyczaj z przygotowaniem się ministranta, aby podczas liturgii mógł proklamować słowo Boże, z posługą lektora, o której mówi Episkopat Polski. Dotyczy ona mężczyzn świeckich albo przygotowujących się do kapłaństwa. Ich posługa obejmuje wykonywanie czytań, psalmów, podawanie intencji modlitwy powszechnej, kierowanie uczestnictwem wienych poprzez pisanie wyjaśnień, zachęt i tworzenie komentarzy do liturgii. Lektor przygotowuje także wiernych do godnego przyjęcia sakramentów. Może on także przygotowywać innych wiernych do czytania Pisma Świętego podczas czynności liturgicznych.

Instrukcja Episkopatu Polski podaje, że aby lektor mógł owocniej i doskonalej wypełniać powyższe funkcje, powinien ustawicznie rozważać Pismo Święte.

W tym kontekście rekolekcje lectio divina, w których wzięli udział klerycy przygotowujący się do przyjęcia posługi lektora, były odpowiednim czasem do pogłębienia modlitwy nad słowem Bożym.

br. Łukasz Vetter CSsR

Zdjęcia (pierwsze i ostatnie) ze strony http://www.cfd.salwatorianie.pl/.
Pozostałe: br. Paweł Głodowicz CSsR

Regionalny formacyjny zjazd Zespołu Misyjnego „Wschód”

Tak jak od wielu już lat na progu Adwentu, w sobotę 2 grudnia, odbyło się regionalne spotkanie Zespołu Misyjnego „Wschód”. W Tuchowie, w gościnnych progach domu zakonnego redemptorystów, pod czułym spojrzeniem Matki Bożej – gdzie nam będzie lepiej? Trudno o lepsze miejsce na takie spotkanie i chyba to czujemy, bo przybyło nas do Tuchowa aż 32 osoby świeckie, w tym trzech nowych kandydatów do „Wschodu”, a przez cały dzień obecnych było również kilku braci kleryków, którzy należą do Zespołu.

Spotkaniu towarzyszyło hasło z orędzia papieża Franciszka na Światowy Dzień Misyjny 2017 r.: „Misja w centrum wiary chrześcijańskiej”. Wpisuje się ono w przyjęty na obecny rok zakres formacji członków Zespołu, która koncentruje się wokół kwestii związanych z misją w Kościele. Temat przewodni orędzia został rozwinięty podczas konferencji poprowadzonej przez br. Maksyma Łabkowa. Brat, odwołując się do wspomnianego Orędzia oraz do adhortacji „Evangelii Gaudium”, zwrócił uwagę na szereg bardzo ważnych zagadnień, które rozważyć powinien każdy ochrzczony, czyli ten, kto ma dzielić się swoją wiarą w Chrystusa. Słuchający konferencji mogli jeszcze raz bardzo wyraźnie uświadomić sobie, że chrześcijanin jest równocześnie uczniem i misjonarzem oraz odpowiedzieć na zasadnicze pytania, związane z misyjnością Kościoła. Jak podkreśla papież podstawą misji Kościoła jest przemieniająca mocy Ewangelii, centrum misji stanowi spotkanie Chrystusa, do którego każdy człowiek ma prawo, zaś niezbędne nastawienie misji to nieustanne wychodzenie, nieustanna pielgrzymka i ciągłe wygnanie. Brat Maks wskazał również, że od początku istnienia naszego Zespołu jego istotą jest misja ewangelizacji, nie zaś akcje charytatywne. Zaapelował o czujność, aby nie przeakcentować wymiaru związanego z pomocą materialną, a trwać przy pierwotnym charyzmacie, który nadaje sens trwania „Wschodu”. Uzupełnieniem przedpołudniowej konferencji była popołudniowa praca w grupach, gdzie uczestnicy odpowiadali na trzy pytania w oparciu o fragment „Evangelii Gaudium”. Spotkania w małych grupach oraz podsumowanie ich pracy przygotował br. Patryk Reczek, który przypomniał, że każdy misjonarz jest posłany przez Kościół. W byciu misjonarzem należy natomiast dzielić się swoim doświadczeniem spotkania Chrystusa i być gotowym na odrzucenie.

Centrum dnia stanowiła Msza św. sprawowana przez o. Adama Koślę, prefekta WSD Redemptorystów w Tuchowie. W homilii celebrans podjął temat Eucharystii jako fundamentu wszystkich działań podejmowanych przez Kościół. Podkreślił m. in. jak ważna jest pobożna dbałość o liturgię Mszy św., co przekłada się na życie Kościoła i jest wręcz gwarantem jego trwania i wzrostu, a wszelkie wysiłki misyjne mają doprowadzić człowieka do Eucharystii, która jest centrum chrześcijańskiego życia.

Jako że dzień naszego zjazdu wypadł w pierwszą sobotę miesiąca, odpowiadając na wezwanie Matki Bożej z Fatimy, odprawiliśmy również nabożeństwo pierwszosobotnie. Rozważanie i różaniec poprowadził dk. Tymoteusz Macioszek. Nie mogło też zabraknąć modlitwy w naszych „wschodowych” językach: ukraińskim, rosyjskim i białoruskim.

Pomimo napiętego planu spotkania, organizatorzy zadbali, aby był czas na integrację i rozmowy, którym sprzyjał niepowtarzalny klimat sali wspólnej braci kleryków, tzw. „piwnice”. Bogaty w przeżycia dzień z pewnością mógł posłużyć uczestnikom zjazdu, aby podładowali swoje wewnętrzne akumulatory i rozpalili zapał misyjny.

Agnieszka Szymańska – Zespół Misyjny „Wschód

Jak w trzy dni zdobyć doświadczenie na lata

Pierwszy grudniowy weekend spędziliśmy na wyjeździe do Torunia. Już od samego początku stworzyliśmy zgraną grupę w składzie: o. Sylwester Pactwa, o. Artur Pruś, dk. Adam Dudek oraz bracia: Paweł Orzeł, Piotr Czechowicz, Robert Borzyszkowski, Dominik Król i Michał Zieliński. Po długiej, trwającej kilka godzin podróży dotarliśmy do studia telewizji Trwam. Z racji, że po drodze nie znaleźliśmy czasu na posiłek, zjedliśmy kilka smacznych kęsów pizzy. Potem poprzez nałożenie pudru na twarz i „uzbrojenie” w mikrofony – zostaliśmy przygotowani na występ przed kamerami. Program Westerplatte Młodych prowadzili studenci z WSKSiM, dzięki czemu mogliśmy zobaczyć jak wygląda praktyka dziennikarska.

Tuż po rozmowie na żywo o życiu w seminarium, udaliśmy się na spotkanie przygotowujące liturgię na następny dzień. Później przejazd do studia Radia Maryja i audycja Czas Wzrastania. Jej celem była próba odpowiedzi na pytania słuchaczy i wyjaśnienie po co jest seminarium. Tak dotarliśmy do końca pierwszego dnia wyjazdu.

Kolejny naznaczony był XXVI rocznicą powstania Radia Maryja. Od rana pomagaliśmy w szeroko pojętych przygotowaniach. Poprowadziliśmy różaniec na antenie i uczestniczyliśmy w koronce do Bożego Miłosierdzia.
O godzinie 16 rozpoczęła się Msza święta dziękczynna. Przewodniczył jej bp Wiesław Mering, który wygłosił również homilię. Poruszył w niej sprawę wyjątkowości Radia Maryja oraz jego roli jaką pełni ono w naszej Ojczyźnie.

Na Eucharystii, wraz z Wyższym Seminarium Duchownym w Toruniu, pełniliśmy asystę liturgiczną. Obok wielu różnych doświadczeń, jakie zdobyliśmy, chciałbym zauważyć te związane z przygotowaniem i przeprowadzaniem tak dużych wydarzeń, jak np. „rocznica”. Miłym akcentem była również możliwość spotkania się i zobaczenia pracy o. Witolda Hetnara, naszego byłego prefekta.

W niedzielę rano odwiedziliśmy rodzinę brata Michała Zielińskiego i spokojnie obraliśmy kierunek powrotny do domu. W trakcie drogi bracia z pierwszego roku usilnie próbowali przygotować się na cotygodniową kartkówkę z łaciny. Tak powoli wracaliśmy do codzienności.

Wyjazd, mimo swej intensywności, bez wątpienia, należy wpisać na listę tych najlepszych. Dziękuję Panu Bogu za cały ten wspaniały czas.

br. Paweł Orzeł CSsR

Obejrzyj: Westerplatte Młodych: Nie tylko studia

Posłuchaj: Czas Wzrastania: Kleryk Redemptorysta. 100 pytań do…

Krakowskie Zaduszki za Wyklętych

Dnia 26 listopada br. delegacja naszego Seminarium udała się do Krakowa, by wziąć udział w IV Krakowskich Zaduszkach Żołnierzy Wyklętych-Niezłomnych. Po „przemarszu Wyklętych” wokół Rynku Głównego uczestniczyliśmy w Bazylice Mariackiej we Mszy św. wypominkowej, której przewodniczył ks. abp Marek Jędraszewski. W wygłoszonej homilii metropolita krakowski dał przejmujące świadectwo o Żołnierzach Wyklętych oraz apelował o zachowanie i pielęgnowanie naszej narodowej pamięci. W zgodzie z naszym charyzmatem, wierni dziedzictwu naszej wielkiej historii, również i my pragniemy ponieść dalej to wspaniałe przesłanie, które pozostawili  Żołnierze Niezłomni.

                                                                  br. Robert Borzyszkowski CSsR

br. Piotr Czechowicz CSsR

Ogólnopolskie Sympozjum Katechetyczne w Lublinie

W dniach 17-18 listopada dwóch naszych braci wzięło udział w XXXVIII Ogólnopolskim Sympozjum Katechetycznym. Miało ono miejsce w Lublinie na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim Jana Pawła II. Temat tegorocznego sympozjum brzmiał: Katecheza specjalna – dobre praktyki. Co to znaczy, że każdy ochrzczony niepełnosprawny jest zdolny do wzrostu w świętości (DOK 189)?

Sympozjum rozpoczęło się w piątkowe popołudnie. Prelegenci z różnych stron Polski i zagranicy zajmowali się katechezą specjalną od strony psychologicznej, pedagogicznej, biblijnej, teologiczno-pastoralnej, katechetycznej i komunikacyjnej. W krótki i treściwy sposób przedstawili oni swoją wiedzę i doświadczenie związane z pracą z osobami niepełnosprawnymi. Wszyscy byli zgodni co do tego, że taka katecheza jest konieczna, bo pozwala ona dotrzeć z Dobrą Nowiną do osób, z którymi codzienny kontakt jest prawie niemożliwy. Po konferencjach uczestnicy sympozjum wzięli udział w Eucharystii, której przewodniczył bp Edward Białogłowski.

Drugi dzień sympozjum rozpoczął się od warsztatów katechezy specjalnej. Dotyczyły one trzech zagadnień:

  1. Jak przygotować dziecko niemówiące do pierwszej spowiedzi świętej?
  2. Jak przygotować dziecko z niepełnosprawnością intelektualną do I Komunii?
  3. Jak kształtować tożsamość młodych z autyzmem przed bierzmowaniem?

Po kilku wyczerpujących godzinach warsztatów nastąpiło podsumowanie prac w grupach. W czasie uroczystego zakończenia sympozjum ks. dr hab. Andrzej Kiciński podziękował wszystkim uczestnikom za obecność i troskę o katechezę specjalną.

My także dziękujemy organizatorom i prelegentom za ten piękny czas. Wierzymy głęboko, że uzyskaną wiedzę uda się nam przekazać tym, którzy tego najbardziej potrzebują, w szczególności naszym przyjaciołom ze stowarzyszenia „Nadzieja”.

br. Robert Borzyszkowski CSsR

br. Michał Zialiński CSsR

Punkty zostają w Tuchowie!

Zwycięstwem 7:5 zakończył się ostatni mecz pomiędzy alumnami Wyższego Seminarium Duchownego Redemptorystów w Tuchowie i Diecezjalnego Wyższego Seminarium Duchownego w Krakowie. Mecz był bogaty w emocje, także ze względu na dużą liczbę bramek. Wynik spotkania i zimowa pogoda mogą sugerować, że był to mecz w hokeja, rozwiejmy jednak wszelkie wątpliwości – graliśmy w piłkę nożną.

Gra od samego początku była bardzo zacięta. Padało dużo strzałów zarówno z jednej, jak i z drugiej strony. Pierwszy skapitulował bramkarz krakowskiej drużyny, a piłkę do siatki wpakował nasz kapitan, br. Jakub Gościński. Kolejne minuty przypominały walkę bokserską. Szybkie wyrównanie ze strony gości poskutkowało jeszcze szybszą odpowiedzią ze strony redemptorystów: bramkę strzelił ponownie nasz kapitan. Wkrótce padły kolejne bramki, piłkę do siatki posłał pierwszoroczny narybek, kolejno – bracia Dominik Król oraz Robert Borzyszkowski. Alumni spod Wawelu nie dawali za wygraną i ciągle starali się wygrać spotkanie, jednak walka całej drużyny, wzajemna pomoc oraz świetna gra zarówno bramkarza, obrony, pomocy, jak i ataku, a w szczególności naszego kapitana, który strzelił w sumie 5 bramek, pozwoliła nam do końca zachować prowadzenie.

Dziękujemy klerykom krakowskiego seminarium za to wtorkowe spotkanie, dziękujemy także kibicom, którzy dopingowali naszą drużynę. Nam pozostaje cieszyć się i mieć nadzieję na kolejne sukcesy w Małopolskiej Lidze Seminaryjnej.

br. Dominik Król CSsR

To jest głupie!

17 listopada 2017 roku działy się rzeczy, które można określić jednym zdaniem: „To jest głupie!” Zdanie to jest bowiem hasłem czuwania młodzieżowego z serii „Droga wewnętrzna”, które odbyło się w tym dniu w tuchowskiej bazylice.

Wydarzenie rozpoczęło się Mszą Świętą o godzinie 18.30, po której licznie zebrana młodzież uczestniczyła w liturgii słowa pod przewodnictwem ks. Pawła Zawiślana. Przybył on z Siedlisk k. Bobowej wraz z ponad trzydziestoosobową grupą. Podczas liturgii konferencję inspirowaną biblijną postacią proroka Jonasza wygłosił o. Paweł Zyskowski CSsR. Zaznaczał on, iż nawet rzeczy, które wydają nam się głupie, mogą posłużyć wielkim celom. Najlepszym tego przykładem może być postać proroka Jonasza, którego Bóg posłał, aby nawrócić Niniwę. Każdy z nas doświadcza w życiu wydarzeń, które zdają się być głupie, ale tak naprawdę mają sens.

Po uczcie duchowej przyszedł czas na coś dla ciała. Każdy uczestnik mógł poczęstować się drożdżówką w jadalni pielgrzyma, która wypełniła się w ten wieczór po brzegi. Ostatnim punktem dnia była adoracja Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie, która była okazją do zgłębienia historii Jonasza i odniesienia jej do swojego życia.

Mamy nadzieję, że czuwanie będzie przynosić obfite owoce w życiu każdego z uczestników i stanie się zachętą do poznawania prawd zawartych w Piśmie Świętym. Następne spotkanie z kolejną postacią biblijną odbędzie się w trzeci piątek miesiąca, czyli 15 grudnia.

br. Grzegorz Pruś CSsR

Niech zachętą do udziału w czuwaniach będzie świadectwo jednej z uczestniczek:

Już nieraz miałam okazję brać udział w Młodzieżowych Czuwaniach z Redemptorystami, więc,  gdy tylko usłyszałam datę listopadowego spotkania, dostosowywałam plan zajęć tak, aby móc w nim uczestniczyć. Jednak jadąc do Tuchowa, po ciężkim tygodniu, przyszła myśl: „nie chce mi się”, „dlaczego ja tam w ogóle jadę?”.
W naszym życiu niejednokrotnie trafiamy na problemy w relacjach z innymi. Gdy jest to jednak dla nas ktoś naprawdę ważny, często zamykamy się w sobie. Sytuacja nas przytłacza i czujemy się osamotnieni. Ale wcale tak nie jest. Bóg  zawsze jest przy Tobie i czeka, aż opowiesz mu, co Cię trapi. Chcę to wziąć od Ciebie i przekazać Ci jedną istotną wiadomość. Podczas adoracji włożył ją w usta osób będących najbliżej. Jej treść to: „Bóg Cię kocha”. Teraz już wiem, że to właśnie po tę wiadomość jechałam.
Aleksandra

WIĘCEJ: Pełna galeria zdjęć