Spotkanie z członkami Różańcowego Dzieła Wspierania Powołań Redemptorystowskich

Do naszego klasztoru lubaszowskiej górce po raz drugi zawitali nasi duchowi przyjaciele – ci, którzy w szczególny sposób otaczają każde redemptorystowskie powołanie swoją modlitwą. Duszpasterstwo Powołań Redemptorystów zorganizowało rekolekcje dla członków Różańcowego Dzieła Wspierania Powołań Redemptorystowskich. Ta szczególna wspólnota modlitewna liczy już ponad 1500 osób.

Do Lubaszowej przyjechali ludzie z całej Polski, m. in. z Małopolski, ze Śląska, z Podkarpacia, a nawet z Pomorza i z Warszawy. W tych dniach kilku braci kleryków z Tuchowa zawitało w domu rekolekcyjnym, aby się z nimi spotkać. Po Eucharystii, której przewodniczył Wikariusz Prowincjała, o. Dariusz Paszyński CSsR, przyszedł czas na zapoznawanie się nawzajem. Czas ten spędziliśmy na przyjaznych rozmowach i wspólnym, radosnym śpiewie. Oficjalną część spotkania zakończyliśmy Apelem Jasnogórskim. W kolejnym dniu przedstawiciele tuchowskiej wspólnoty seminaryjnej zaprezentowali – przy pomocy multimedialnych środków – najważniejsze wydarzenia z tegorocznych praktyk. Odbywały się one w trakcie letnich wakacji.

Spotkania upłynęły w pogodnej atmosferze i pozostawiły miłe wspomnienia, co potwierdzają zarówno uczestnicy rekolekcji, jak i bracia klerycy.

br. Grzegorz Pruś CSsR

Pielgrzymka wspólnoty akademickiej Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II

Dnia 30 września odbyła się tradycyjna pielgrzymka wspólnoty akademickiej Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II do Sanktuarium świętego Jana Pawła II w Krakowie. Uczestniczyły w niej delegacje seminariów diecezjalnych i zgromadzeń zakonnych afiliowanych przez uczelnię. To wydarzenie zawsze poprzedza rozpoczynający się kolejny rok akademicki.

Centralnym punktem pielgrzymki była Eucharystia, której przewodniczył rektor UPJPII ks. prof. dr hab. Wojciech Zyzak. Mszę świętą poprzedziła konferencja naukowa „W sieci jest wszystko. Prawie” wygłoszona przez dra hab. Krzysztofa Gurbę.

Pielgrzymkę zakończyła wspólny różaniec w sanktuaryjnym ogrodzie. To właśnie poprzez tę modlitwę wspólnota akademicka UPJPII prosiła o wstawiennictwo Matki Bożej na czas nowego roku akademickiego.

br. Łukasz Vetter CSsR

„Duchowa Droga”

Ikona Matki Bożej Nieustającej Pomocy – „Duchowa Droga” każdego człowieka a w szczególności każdego redemptorysty.
Rekolekcje w Wyższym Seminarium Duchownym Redemptorystów w Tuchowie,
26 – 29 września.

Co spowodowało, że papież Pius IX w 1866 roku właśnie Redemptorystom przekazał Ikonę Matki Bożej Nieustającej Pomocy z posłaniem aby uczynili ją znaną całemu światu. Przypadek? Nie! W świecie, w którym żyjemy nie ma przypadków. Wszystkie sytuacje naszego życia, to gesty, przez które objawia się nam Bóg, pomagając nam poznawać samych siebie, odkrywać i w pełni realizować nasze powołanie. Naszym zadaniem jest dostrzegać to Boże działanie w naszym życiu. Aby to było możliwe, powinniśmy uwrażliwiać swoje oczy na te widoczne znaki Niewidzialnego.

Właśnie ten temat rozświetlał nam o. Marek Kotyński, misjonarz i rekolekcjonista oraz wykładowca akademicki, który prowadził w naszym seminarium rekolekcje przed rozpoczęciem nowego roku akademickiego.
Na drodze tych naszych rozważań towarzyszyła nam Ikona Matki Bożej Nieustającej Pomocy, pobłogosławiona w Rzymie przez papieża Franciszka, obecna z nami na Rynku Podgórskim w Krakowie podczas tegorocznych Światowych Dni Młodzieży.

Rekolekcjonista ukazywał tę ikonę jako naszą duchową drogę. Jest nią ponieważ po pierwsze: Maryja na tej Ikonie jawi się jako wskazująca Drogę – Hodigitria (z grec.), wskazuje Ona na swojego Syna zapatrzonego w rzeczywistość Boga. Po wtóre: przekazanie jej 150 lat temu naszemu zgromadzeniu, które przecież obrało sobie Maryję jako „pierwszorzędną Patronkę” (Statuty Generalne 05) dokonało się nie przez przypadek ale z Opatrzności Bożej. Wreszcie po trzecie i najważniejsze – wskazywał rekolekcjonista – Maryja jest wzorem do naśladowania, który każdy człowiek a tym bardziej Redemptorysta powinien obrać sobie za pomoc na swojej drodze powołania. Ona bowiem „idąc w pielgrzymowaniu wiary i obejmując całym sercem zbawczą wolę Boga jako służebnica Pańska, poświęciła się całkowicie osobie i dziełu Syna, służyła i nadal służy tajemnicy Odkupienia, pomagając nieustannie w Chrystusie ludowi Bożemu.” (Konstytucja 32).

Dlatego kontemplując Ikonę Matki Bożej Nieustającej Pomocy, Zgromadzenie Najświętszego Odkupiciela (powszechnie znane jako Redemptoryści) oraz wszyscy wierni, którzy modlą się przed tą Ikoną otwierają się, jak mówił ojciec Rekolekcjonista, na umiejętność stawania wobec tej CUDOWNEJ tajemnicy Pana Boga, której nie możemy posiąść, której nie możemy złapać ani naszymi zmysłami ani naszymi uczuciami, a do której nieustannie jesteśmy zapraszani i pobudzani przez Pismo Święte, przez Sakramenty poprzez miłość Bliźniego. Dlatego nie ma skuteczniejszej pomocy na drodze naszego nieustannego wchodzenia w tę tajemnicę Bożej rzeczywistości niż Matka Boża Nieustającej Pomocy.

Boże Ojcze, dziękujemy Ci za o. Marka, przez którego przemawiałeś do nas podczas tych rekolekcji.

Jezu Chryste, nasz Odkupicielu – prowadź nas!

Matko Boża Nieustającej Pomocy – módl się za nami!

br. Łukasz Malinowski CSsR

Dni otwartych drzwi

Przez dwa dni, 24 i 25 września, drzwi naszego seminarium były szeroko otwarte dla wszystkich, którzy chcieli bliżej przyjrzeć się naszemu życiu. Do Tuchowa zjechało się prawie 60-ciu młodych mężczyzn. Oprócz wielu wspólnych rozmów mieli oni możliwość uczestniczenia wraz z nami w modlitwach i posiłkach. Dla wielu z nich była to pierwsza okazja do zobaczenia od środka klasztornej kaplicy, czy refektarza.

Przez ten czas duchowe prowadzenie zapewniał naszym gościom tuchowski duszpasterz, ojciec Paweł Zyskowski CSsR, który głosił konferencje i dawał świadectwo własnego powołania. Wyjątkowy był sobotni wieczór, podczas którego dzieliliśmy się doświadczeniem wakacyjnych praktyk seminaryjnych, a ojcowie pokazali jak własne pasje można doskonale łączyć z powołaniem redemptorystowskim. Dni Otwartych Drzwi zakończyła niedzielna Eucharystia u stóp Matki Bożej Tuchowskiej i wspólny obiad.

Mamy nadzieję, że pobyt w naszym seminarium zaowocuje w życiu naszych gości otwartością na Boże działanie i odwagą do spełniania swoich marzeń. Najbliższa okazja do zastanowienia się nad swoim powołaniem będzie podczas redemptorystowskich rekolekcji powołaniowych w czasie ferii zimowych.

br. Karol Łukaszczyk CSsR

Zaproszenie na święcenia diakonatu

W najbliższą niedzielę, tj. 2 października dwaj nasi współbracia Łukasz Baran oraz Michał Wielgus przyjmą święcenia diakonatu. Sakramentu święceń udzieli Leszek Leszkiewicz, biskup pomocniczy diecezji tarnowskiej. Uroczystość odbędzie się w sanktuarium Matki Bożej Tuchowskiej o godzinie 10.30. Zapraszamy na to wydarzenie oraz prosimy o modlitwę za naszych braci.

Pierwsze śluby zakonne sióstr redemptorystek

Wraz z moimi ośmioma współbraćmi ze wspólnoty seminaryjnej uczestniczyliśmy w sobotę 27. sierpnia w uroczystości złożenia pierwszej profesji zakonnej przez siostrę Magdalenę Chojnowską, redemptorystkę.

To niecodzienne wydarzenie zgromadziło nas w klasztorze sióstr w Bielsku-Białej. Msza święta pod przewodnictwem Jego Ekscelencji księdza biskupa Romana Pindla koncelebrowana była między innymi przez ojca Dariusza Paszyńskiego CSsR, który reprezentował ojca Prowincjała. Siostra Magdalena, pełna uśmiechu i radości otoczona była rodziną, przyjaciółmi, członkami wspólnoty „Woda życia”, do której należała i innymi bliskimi jej sercu. Sam moment złożenia ślubów czystości, ubóstwa i posłuszeństwa był wzruszający. Siostra Magda, całkowicie i bez reszty oddała się Bogu i prosiła Go, aby mogła stać się Jego żywą pamiątką. Przyjęła ciemno-czerwony habit, który symbolizuje jej miłość do swojego Stwórcy, założyła welon, który oznacza, że jest jak Oblubienica z księgi Pieśni nad pieśniami poślubiona Oblubieńcowi. Otrzymała również konstytucje zakonne, krzyż i księgę Liturgii Godzin, którą będzie się modliła wraz z całym Kościołem powszechnym. Kiedy siostra Magda nałożyła welon, stała się jakby nowym człowiekiem – profesja przemieniła nie tylko jej wnętrze, ale też wygląd zewnętrzny. Pod koniec Mszy świętej usłyszeliśmy od księdza biskupa Romana, że siostra powinna zameldować się już na stałe w Bielsku-Białej, mimo że złożyła śluby na trzy lata. Nie tylko dlatego, że mniszki redemptorystki są zakonem klauzurowym, lecz również z powodu wiary w to, że pozostanie już na zawsze w rodzinie redemptorystowskiej.

br. Paweł Orzeł CSsR

Galeria

Wiekuisty Boże…

Całkowite oddanie się Bogu na własność. Oto, czym jest profesja wieczysta. Stała się udziałem dwóch naszych współbraci: Łukasza Barana oraz Michała Wielgusa, którzy w dniu dzisiejszym, w uroczystość Wniebowzięcia Matki Najświętszej złożyli śluby wieczyste w Zgromadzeniu Redemptorystów. Tym samym potwierdzili to, czym żyli od kilku lat, od chwili pierwszych ślubów zakonnych: kroczyć za Chrystusem Odkupicielem drogą rad ewangelicznych. Eucharystii podczas której bracia złożyli śluby przewodniczył przełożony Prowincji Warszawskiej Redemptorystów, o. Janusz Sok. W uroczystości uczestniczyli współbracia z wielu domów Prowincji, a także misjonarze zagraniczni. Nowi profesi wieczyści wyrazili swoją otwartość na wyzwania, które staną na ich drodze życia zakonnego oraz gotowość do podjęcia ryzyka, które wynika z radykalnego życia radami ewangelicznymi.

W tym samym dniu w Lubaszowej dziewięciu braci nowicjuszów złożyło swoje pierwsze śluby zakonne. Po roku próby nowicjackiej zostali dopuszczeni do tego, by w Zgromadzeniu Redemptorystów rozwijać swoje powołanie w sposób jeszcze pełniejszy.

Pozostali współbracia profesi czasowi ponowili swoje oddanie się Odkupicielowi podczas jutrzni w kaplicy seminaryjnej.

Prosimy o modlitwę za nas wszystkich, którzy jesteśmy na drodze do głębszego zjednoczenia z Chrystusem, a w tych dniach szczególnie polecajmy braci profesów wieczystych oraz neoprofesów.

br. Piotr Mazur CSsR

Zaproszenie na śluby wieczyste

W uroczystość Wniebowzięcia NMP w Sanktuarium MB Tuchowskiej dwóch naszych współbraci złoży śluby wieczyste. Eucharystia, podczas której oddadzą się całkowicie na własność Najświętszemu Odkupicielowi rozpocznie się o godzinie 12.00. Serdecznie zapraszamy na tę uroczystość oraz prosimy o modlitwę za nich.

Podaruj odrobinę czasu

Pod takim hasłem 18 czerwca odbyło się kolejne coroczne spotkanie Stowarzyszenia „Nadzieja”. Obok licznych spotkań rodzin z dziećmi niepełnosprawnymi i wolontariuszami to wydarzenie posiada wyjątkowy charakter. Podopieczni mają możliwość uczestniczenia w licznych zabawach i grach, w których organizację zaangażowani są ludzie spoza środowiska stowarzyszenia.

Spotkanie rozpoczęło się Eucharystią, której przewodniczył o. Adam Kośla, będący wolontariuszem u początków powstania stowarzyszenia, pełniąc tę funkcję kilka lat. Mszę świętą koncelebrował o. Karol Barnaś – przyjaciel stowarzyszenia. W kazaniu o. Adam podkreślił religijny wymiar wspólnoty, jej zadania i cele. W obecnym roku Wspólnota „Nadzieja” obchodzi 25-tą rocznicę powstania, a na przyszły rok w czerwcu przypada jubileusz 25-lecia powstania stowarzyszenia. Ojciec Adam Przypomniał, że pierwszym powodem utworzenia wspólnoty była zachęta do wyjścia dzieci niepełnosprawnych poza własny dom, a u podstaw od zawsze jest Jezus. „Każdy z nas może dać coś z siebie” – brzmiały pokrzepiające słowa kaznodziei.

Po wspólnej modlitwie nadszedł czas na zabawy, w które angażowali się wszyscy uczestnicy: dzieci, dorośli, rodzice i wolontariusze. Do wolontariuszy należą także klerycy Wyższego Seminarium Duchownego Redemptorystów – kontynuujący to dobroczynne dzieło zapoczątkowane przed 25 laty. Warto podkreślić aktywne zaangażowanie młodzieży we wspólne dobro stowarzyszenia.

Hasło „Podaruj odrobinę czasu” jest zachętą nie tylko dla członków Stowarzyszenia „Nadzieja”, ale i wszystkich, którzy w pędzie swojego życia znajdą czas i ofiarują go drugiemu człowiekowi spragnionemu miłości, w którym kryje się prawdziwy Boży skarb.

br. Łukasz Vetter CSsR

Którędy iść?

Ostatnie spotkanie już za nami! Cykl czuwań dla młodzieży pod nazwą Po co nam miłosierdzie? przygotowujących do Światowych Dni Młodzieży w Krakowie dobiegł końca. Po raz kolejny 10 czerwca Sanktuarium MB Tuchowskiej wypełniło się młodymi ludźmi gotowymi na konfrontację z odpowiedzią na pytanie zawarte w tytule serii spotkań.

Tematem czerwcowego spotkania były dwa bardzo ważne sakramenty: małżeństwo i kapłaństwo – ogólnie pojęta droga życia. Ojciec Marcin Krupa CSsR w krótkiej homilii podczas Eucharystii zastanawiał się, co jest realnym szczęściem oraz z czego ono się bierze. W odpowiedzi wskazał na różne namiastki szczęścia: przedmioty, sytuacje. Rozwinął swoje rozważania na konferencji po Mszy Świętej. Dopiero tutaj doszedł to tego, co jest szczęściem w wymiarze ziemskim, a które bierze się z dobrego wyboru swojej drogi życia. W bardzo przystępny sposób pokazał trzy możliwości realizowania życiowego powołania. Były nimi życie w małżeństwie w miłości wyłącznej skierowanej ku drugiej osobie, powołanie do życia w samotności jako „singiel” oraz powołanie do stanu kapłańskiego bądź zakonnego. Prowadzący w ciekawy sposób przedstawił znaki powołania do danego rodzaju życia. Natomiast ogólnym wyznacznikiem słuszności dokonanego wyboru jest szczęście oraz gotowość do wyrzeczeń z miłości i „Boży” pokój w sercu.

Po konferencji przyszedł czas na krótką przerwę w jadalni pielgrzyma przy ciastku i napoju. Skończywszy tę część naszego spotkania udaliśmy się do bazyliki i rozpoczęliśmy adorację Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie. Wspólnie śpiewając pieśni uwielbienia wysławialiśmy Tego, który nas zgromadził w ten piątkowy wieczór. On też daje każdemu z nas konkretne powołanie – niesienie miłości innym w każdym czasie: w wypełnianiu wszelakich, nawet najzwyklejszych obowiązków i zadań, których się podejmujemy. Niesamowite jest to, jak bardzo nas wszystkich uczestniczących w tym spotkaniu połączyło jedno przekonanie o miłości Boga do nas. Oby ta świadomość nie wygasła i była w nas zawsze obecna: gotowość w gotowości dążenia do poznania Boga i Jego miłości.

Po co nam miłosierdzie? Na to pytanie towarzyszące nam przez cały cykl spotkań pod tym samym tytułem, odpowiedź wydaje się być jasna, szczególnie, że każde z czuwań z tej serii pokazywało nowe wymiary rzeczywistości kryjącej się pod pojęciem miłosierdzie. Poznanie Chrystusa oraz tego, w jaki sposób On nas miłuje jest samym sercem miłosierdzia, wypływa z tego również nauka dla nas, jakie postawy mamy przyjmować wobec innych: pełne wyrozumiałości oraz umiłowania bliźniego. Wszystkim uczestnikom dziękujemy za gotowość na spotkania z Chrystusem przychodzącym w obliczu pełnym Miłosierdzia. Mamy również nadzieję, że nasze wspólne czuwania pomogły choć trochę przygotować się na bliskie już Światowe Dni Młodzieży w Krakowie.

br. Piotr Mazur CSsR