Serdecznie zapraszamy na IV czuwanie dla młodzieży organizowane przez duszpasterzy sanktuarium MB Tuchowskiej oraz alumnów naszego Seminarium, które odbędzie się 13 maja. Dotyczyć będzie kolejnych sakramentów: pojednania i namaszczenia chorych. Rozpocznie się Eucharystią o godzinie 18:30 w bazylice MB Tuchowskiej, a zakończy ok. 22:00.
Gorąco zapraszamy!
Już od dwudziestu pięciu lat radosne orędzie o Chrystusie Odkupicielu dociera do dzieci i młodzieży mieszkającej na terenach Białorusi, Ukrainy, Rosji oraz Kazachstanu. W atmosferze wytężonej pracy, modlitwy i świętowania jubileuszu upłynął kolejny ogólnopolski zjazd Zespołu Misyjnego „Wschód”, który zgromadził w dniach od 30 kwietnia do 3 maja ponad czterdzieści osób w Lubaszowej (k. Tuchowa). Tym większa jest radość z tego spotkania, bo okazuje się, że po ćwierć wieku istnienia tej grupy Pan Bóg nadal chce nas mieć jako narzędzia niesienia nowiny o Jego bezgranicznej miłości do wszystkich.
Gościliśmy podczas zjazdu m. in. o. Zenona Gieńca CSsR, przełożonego Regii św. Gerarda (jednostki administracyjnej Zgromadzenia Redemptorystów w Rosji i Kazachstanie). Jako osoba żyjąca w stronach związanych z naszą działalnością wskazał na nieustanną potrzebę dawania ewangelicznego świadectwa i bycia dla wierzących zamieszkujących na tamtych terenach. Odwiedził nas także o. Janusz Urban CSsR, radny Prowincji Warszawskiej Redemptorystów. W imieniu o. Prowincjała zapewnił o wsparciu dla naszej posługi wpisującej się bardzo w charyzmat Zgromadzenia.
Głównym celem spotkania było opracowanie katechez na wakacyjne rekolekcje, które planujemy przeprowadzić na Białorusi, Ukrainie oraz na Litwie. W czasie trwania Jubileuszu Miłosierdzia, kiedy głębiej wnikamy w tę tajemnicę, spróbujemy przekazać także prawdę o Bogu pełnym miłości i miłosierdzia dzieciom oraz młodzieży za wschodnią granicą naszej ojczyzny. Temat ten jest bardzo obszerny, dlatego też pracy nad przygotowaniem planu rekolekcji i szczegółów poszczególnych katechez poświęciliśmy wiele czasu. Chwile spędzone nad nimi zaowocowały tym, że także nasze spojrzenie na tę tajemnicę – misterium Bożej Miłości ulegało zmianie i poszerzeniu na inne, niewidoczne dotychczas aspekty. Ostatecznie pozostaje nam ufać, że sam Bóg będzie prowadził naszych animatorów podczas realizacji tego, co udało się razem stworzyć.
Spotkaniu towarzyszył entuzjazm z dużej liczby nowych członków naszej grupy apostolskiej. Daje to nadzieję na jeszcze większe możliwości posługi dla dzieci i młodzieży na Wschodzie. A już najbliższe wakacje zapowiadają się bardzo pracowicie, ponieważ zamierzamy przeprowadzić osiem serii rekolekcji.
Teraz wszystko w rękach Bożych. Bez Jego pomocy żaden, nawet najbardziej dopracowany plan się nie powiedzie. Ufamy w Jego nieskończoną łaskawość i miłosierdzie, a Maryi, Matce Miłosierdzia zawierzamy wszystkie nasze najbliższe prace, tych, którzy ich się będą podejmować oraz tych, których spotkamy na wakacyjnych misyjnych szlakach.
br. Piotr Mazur CSsR
Świadectwo s. Florentyny
„Czas, który było mi dane spędzić na spotkanie ZMW był dla mnie bardzo cenny. Cieszę się, że mogłam dołączyć do tej wspólnoty osób, które już od wielu lat angażują się w ewangelizację na wschodzie. Przygotowywanie katechez, czas modlitwy i wspólnych rozmów był dla mnie doświadczeniem żywego Kościoła, który wypełnia słowa Chrystusa z wyobraźnią miłosierdzia”
s. M. Florentyna, felicjanka
Właśnie 30 kwietnia, słoneczna, kwietniowa sobota, stała się dniem przeżywania w Tuchowie dnia prowincjalnego. Wprawdzie wspólnota seminaryjna już dnia poprzedniego spotkała się na wieczornej adoracji Chrystusa zmartwychwstałego, to centralne wydarzenie, odbywały się właśnie w sobotę.
Rozpoczęliśmy od „źródła i szczytu” naszego życia – od Eucharystii pod przewodnictwem o Janusza Soka CSsR, naszego prowincjała. Słowo natomiast wygłosił do nas o. Bolesław Słota CSsR, w kontekście zbliżającej się beatyfikacji sługi Bożej Matki Marii Celeste Crostarosy. Po zaczerpnięciu ze stołu Eucharystii, radośni – co widać na zdjęciu, przenieśliśmy się do auli św. Klemensa, gdzie o. Bolesław rozwinął kilka aspektów życia Matki Celeste. Zmęczeni, choć nie znudzeni, udaliśmy się następnie na obiad, który nie byłby tak smaczny, gdyby nie Siostry i Panie posługujące dla nas w kuchni. Posileni kawą i ciastkiem raz jeszcze zebraliśmy się w auli św. Klemensa. Tym razem było to spotkanie z o. Januszem, prowincjałem, który przedstawił nam skrótową relację z minionych wydarzeń – pierwszej fazy Kapituły Generalnej, recesu powizytacyjnego, a także podzielił się tym co nas czeka w najbliższym czasie i jakie plany mamy jako prowincja.
Niewątpliwie był to czas intensywny, ale i potrzebny. Nie tylko by siedzieć i słuchać, ale by móc spotkać się w szerszym gronie niż tylko wspólnota tuchowska, by móc ubogacić się spojrzeniem kogoś spoza naszego domu na wiele spraw nas dotyczących.
br. Adam Dudek CSsR
V Niedziela Wielkanocna była dla naszej wspólnoty seminaryjnej Niedzielą Powołaniową. Bracia klerycy wraz z Ojcami udali się do parafii gdzie posługują redemptoryści w Głogowie, Szczecinie, Szczecinku, Gdyni oraz Truskawcu i Borysławiu na Ukrainie. Kilku naszych współbraci posługiwało również w Tuchowie. Alumni podczas niedzielnych Eucharystii dzielili się z wiernymi świadectwem swego powołania, opowiadali o życiu seminaryjnym a także animowali modlitwę w intencji nowych i świętych powołań do Zgromadzenia Redemptorystów. Spotykaliśmy się również z ministrantami i lektorami, podczas których miały miejsce prezentacje i pokazy filmów przybliżające życie w seminarium i Zgromadzeniu. Warto zaznaczyć że po każdej Mszy świętej zachęcano parafian do włączenia się w Różańcowe Dzieło Wspierania Powołań Redemptorystowskich, które skupia już ponad 2 tys. ludzi modlących się w intencji powołań do naszego Zgromadzenia.
br. Łukasz Baran CSsR
Spotkanie w Borysławiu (Ukraina)
Spotkanie w Gdyni
Wiosenne popołudnie 26 kwietnia kilku braci filozofów wraz z ojcem rektorem spędziło na obfitej duchowej uczcie. Wybraliśmy się bowiem w tym dniu do Teatru im. Ludwika Solskiego w Tarnowie na spektakl autorstwa Karola Wojtyły, pt. Brat naszego Boga.
Do napisania tej sztuki przyszły papież – Polak został zainspirowany postacią żyjącego na przełomie XIX i XX wieku Adama Chmielowskiego, wybitnego malarza i teoretyka sztuki, który stał się założycielem Zgromadzenia Albertynów. Jako brat Albert całe życie oddał biednym, upośledzonym i chorym. Stąd jedną z kluczowych myśli tego dramatu można streścić w tych słowach: jeśli chcesz być dobrym jak chleb dla głodnych, potrzebujących, opuszczonych, wpierw „daj się kształtować miłości”.
Napełnieni bogatymi treściami wypływającymi z wtorkowego popołudnia, oczekujemy na kolejne kulturalne wydarzenia. Zgodnie bowiem powtórzyliśmy za Horacym: „wszak sztuka uwzniośla człowieka”.
br. Grzegorz Pruś CSsR
Dnia 21 kwietnia br. w naszym Seminarium odbyły się wykłady gościnne wygłoszone przez o. prof. Vimala Tirimannę CSsR, wykładowcę teologii moralnej na Akademii Alfonsjańskiej w Rzymie oraz w Seminarium Narodowym w Kandy (Sri Lanka). Zagadnienia poruszone przez prelegenta koncentrowały się wokół ostatniej adhortacji apostolskiej Ojca Świętego Franciszka Amoris laetitia oraz problematyki dwóch ostatnich synodów, poświęconych małżeństwu i rodzinie. Nasz gość ze Sri Lanki podjął się również odpowiedzi na wciąż aktualne pytanie: Czy doktryna Kościoła może się zmienić? O. Vimal poruszył także kwestię duszpasterstwa osób rozwiedzionych, które weszły w nowe związki. W przerwach między kolejnymi wykładami ojciec profesor dzielił się swoimi refleksjami na temat przygotowań i przebiegu samego synodu, w którym uczestniczył jako doradca biskupów Azji. W wykładach poza studentami naszego Seminarium uczestniczyli zaproszeni goście, między innymi siostry służebniczki dębickie, przedstawiciele Wyższego Seminarium Duchownego w Tarnowie oraz sekcji tarnowskiej Wydziału Teologicznego UPJP II, a także bracia nowicjusze wraz z formatorami i współbracia ze wspólnoty tuchowskiej.
br. Norbert Żukliński CSsR
Nasze seminarium wraz ze wspólnotą nowicjatu wzięło udział w obchodach 1050-lecia chrztu Polski w Poznaniu.
Przed uroczystą Mszą świętą na stadionie miały miejsce śpiewy uwielbieniowe, świadectwa i modlitwy. Ks. bp Grzegorz Ryś wygłosił krótką katechezę, w której przybliżał m.in. zagadnienie odkupieńczej ofiary Zbawiciela, a bp Marek Izdebski z kościoła ewangelicko-reformowanego odczytał uroczyście deklarację siedmiu polskich kościołów chrześcijańskich uznającą ważny dla nich wszystkich jeden chrzest, w imię Ojca, Syna i Ducha Świętego. Tuż przed Mszą świętą zebrani odnowili przyrzeczenia chrzcielne.
O 14.00 rozpoczęła się Eucharystia z udziałem całego Episkopatu Polski, której przewodniczył legat papieski ks. kard. Pietro Parolin. Podczas liturgii dwie młode kobiety przyjęły sakramenty chrztu i bierzmowania; podczas obchodów tak wielkiej, historycznej uroczystości, zostały włączone we wspólnotę ludu Bożego.
Wieczorem na stadionie obejrzeliśmy rock-musical wykonany przez Teatr Muzyczny w Poznaniu oraz innych współpracujących z nim artystów pt.: Jesus Christ Superstar. Po występie pojechaliśmy na nocleg do Lądu, a dokładnie do pocysterskiego klasztoru obecnie zamieszkałego przez salezjanów. To tam odbywa się jeden z pierwszych etapów ich formacji – studia filozoficzne i pedagogiczne. Salezjanie przyjęli nas bardzo gościnnie, poświęcając nam swój czas m.in. na rozmowy o tym, jak wygląda życie seminarzystów w naszych różnych, a zarazem podobnych wspólnotach. Dzięki ich życzliwości mogliśmy też zwiedzić klasztor i piękny, barokowy kościół.
Ostatnim punktem naszej pielgrzymki było Gniezno i tamtejsza katedra, gdzie znajdują się relikwie świętego Wojciecha. Po modlitwie i dobrym obiedzie wyruszyliśmy w drogę powrotną do naszego tuchowskiego domu.
br. Michał Pazdyka CSsR
Relacja br. Karola Łukaszczyka, nowicjusza
W dniach 16-17 kwietnia 2016 roku razem z braćmi klerykami wzięliśmy udział w poznańskich obchodach 1050-tej rocznicy Chrztu Polski. Hasłem jubileuszu były słowa „Gdzie Chrzest, tam nadzieja”. Pierwszego dnia uczestniczyliśmy we Mszy Świętej pod przewodnictwem kardynała Pietro Parolina – Legata Papieskiego na to wydarzenie. Stadion, na którym zazwyczaj możemy być świadkami piłkarskich rozgrywek, stał się miejscem odnowienia naszych przyrzeczeń chrzcielnych i ożywienia wdzięczności za dar prawdziwego życia w Chrystusie. Wieczorem wzięliśmy udział w musicalu „Jesus Christ – Super Star” w wykonaniu poznańskiego teatru muzycznego. Wyjazd na uroczystości rocznicowe był ciekawym doświadczeniem także dzięki naszej wizycie u salezjanów w Lądzie, gdzie mieliśmy nocleg. Pomimo tego, że byliśmy tam krótko ujął nas ich entuzjazm, radość i gościnność. Ostatnim punktem naszej pielgrzymki była wizyta w Gnieźnie. Nawiedziliśmy tam katedrę i jej największy skarb, czyli relikwie św. Wojciecha. Dla nas, nowicjuszy, ten wyjazd był szczególny także dlatego, że już za cztery miesiące podczas pierwszych ślubów zakonnych, tak jak na chrzcie, wybierzemy ponownie życie w Tym, który pierwszy nas umiłował i na którego Miłość z radością odpowiadamy. Pełni nadziei, którą daje chrzest, wróciliśmy do nowicjackich zajęć.
Autor zdjęć: br. Ireneusz Krzywoń, nowicjusz
W III rundzie Ligi Seminaryjnej reprezentacja piłkarska Redemptorystów pokonała na wyjeździe drużynę Salezjanów 5:1. Beniaminek z Tuchowa odniósł pierwsze zwycięstwo w rundzie wiosennej rozgrywek seminariów duchownych z Małopolski. Mecz rozgrywany na Orliku przy ul. Tynieckiej w Krakowie, mimo deszczowej pogody był niezwykle emocjonujący. Pierwsze minuty spotkania należały do Salezjanów, vice-liderów tabeli, którzy próbowali strzałami z dystansu zaskoczyć bramkarza Redemptorystów. Dzięki skutecznej obronie piłkarze z Tuchowa przeszli do ofensywy i jeszcze w pierwszej połowie, po strzale br. Jakuba Gościńskiego wyszli na jednobramkowe prowadzenie. Strzelony gol dodał skrzydeł Redemptorystom, którzy coraz śmielej atakowali bramkę gospodarzy. Dzięki temu udało im się przed końcem pierwszej połowy podwyższyć wynik na 2:0. Na listę strzelców ponownie wpisał się kapitan drużyny redemptorystów, zdobywając bramkę z rzutu wolnego. W drugiej połowie Salezjanie starali się odrobić stratę bramkową. Po faulu redemptorystowskiej obrony tuż przed polem bramkowym, wykonywali rzut wolny. Wykorzystując zamieszanie napastnik gospodarzy strzelił bramkę kontaktową na 2:1. Strzelony gol zmotywował na nowo obie drużyny do ofensywnej gry. Skuteczniejsi w tym fragmencie gry byli Redemptoryści, którzy zdobyli trzecią bramkę. Po dośrodkowaniu z rzutu rożnego br. Tymoteusz Macioszek strzałem z bliskiej odległości nie dał szans bramkarzowi rywali. Po chwili wynik na 4:1 podwyższył br. Gościński, który ustrzelił w tym meczu hat-tricka. Dwie minuty przed końcowym gwizdkiem drużyna gości wykonywała rzut wolny. Strzał br. Łukasza Vettera w długi róg bramki, zakończony piątym golem, pokazał zdecydowana dominację Redemptorystów, zwłaszcza w stałych fragmentach gry. Odniesione zwycięstwo duchowych synów św. Alfonsa było piękne nie tylko ze względu na wynik, ale także z powodu nowych strojów piłkarskich, które Redemptoryści po raz pierwszy założyli w oficjalnym meczu. Jak mówili sami zawodnicy po odniesionej victorii, koszulki z herbem seminarium zobowiązują do mistrzowskiej gry.
br. Łukasz Baran CSsR
Autor zdjęć: Krzysztof Jaskólski SDB
Tradycją ostatnich lat jest doroczny wyjazd braci kleryków pierwszego roku filozofii naszego tuchowskiego Seminarium do Bawarii. Ziemia ta jest szczególnie ważna dla redemptorystów, ponieważ zrodziła dwóch błogosławionych współbraci – o. Kaspra Stangassingera i o. Franciszka Ksawerego Seelosa. Położona u stóp alpejskich szczytów Bawaria jest niezwykle malowniczą krainą, bogatą w cenne zabytki przeszłości, a szczególnie niezwykłej urody barokowe kościoły i klasztory oraz zawieszone niczym orle gniazda zamki i warownie.
Nasza tygodniowa pielgrzymka odbyła się w dniach od 28 marca do 4 kwietnia pod troskliwym okiem o. rektora Macieja Sadowskiego. Pierwszym przystankiem naszych odwiedzin były Neumarkt i Pilsach, gdzie dla niemieckich wspólnot parafialnych posługują nasi współbracia: o. Witold Szamburski i o. Andrzej Jabłoński, którzy przejęli nas i ugościli iście po królewsku. Wspólnie uczestniczyliśmy we Mszach świętych, sprawowanych w języku niemieckim, podczas których jeden z naszych współbraci głosił w języku Goethego i Schillera świadectwo swego powołania. Na pielgrzymim szlaku niezapomniane wrażenie zrobiły na nas słynna katedra i starówka w Bambergu, Norymberga z jej kościołami, piernikami i Witem Stwoszem oraz cesarska Ratyzbona i opactwo w Weltenburgu, z malowniczym przełomem Dunaju i ponoć z najstarszym klasztornym piwem świata…
Nasze pielgrzymie kroki skierowaliśmy następnie na południe, do stolicy Bawarii – Monachium, gdzie w Polskiej Parafii Katolickiej posługują nasi gościnni współbracia: o. Stanisław Pławecki, o. Tomasz Sadowski oraz o. Bogdan Nieć, którzy na każdym kroku starli się nam przybliżyć bawarskiego nieba. Obowiązkowymi punktami naszego pielgrzymowania były miasta Füssen i Berchtesgaden. Pierwsze z nich to rodzinna miejscowość bł. Franciszka Ksawerego Seelosa. Mogliśmy zobaczyć dom jego narodzin przy Spitalgasse oraz pobenedyktyński kościół św. Manga, gdzie został ochrzczony. Natomiast Berschtesgaden to urokliwe miasteczko położone w alpejskiej dolinie przy granicy z Austrią, ściśle związane z kolejnym naszym błogosławionym – o. Kasprem Stangassingerem, który tam się urodził, uczył, uczęszczał do pobliskiego kościoła i odkrywał swe redemptorystowskie powołanie u podnóża ośnieżonego, majestatycznego Watzmanna. Niezwykłą frajdę sprawiła nam kręta, górzysta ścieżka do jego domu rodzinnego na Oberkalbstein, gdzie z serdecznym uśmiechem przyjęła nas krewna błogosławionego – Pani Rita. Nieopodal gospodarstwa Stangassingerów zachował się do dziś głaz, na którym mały Kasper głosił „dziecięce kazania” dla swoich rówieśników.
Kolejnymi zabytkami, które wprawiły nas w zachwyt, były zamki Ludwika II Bawarskiego – Hohenschwangau i Neuschwanstein oraz rokokowy „kościół na łące” czyli Wieskirche, wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Nie sposób także pominąć w miłych wspomnieniach rejsu statkiem po malowniczo położonym górskim jeziorze Königsee, na brzegu którego znajduje się pielgrzymkowy kościół św. Bartłomieja oraz benedyktyńskiego kościoła i klasztoru w Ettal. Na trasie naszej pielgrzymki nie mogło zabraknąć także Dachau i pierwszego niemieckiego nazistowskiego obozu koncentracyjnego, uświęconego podczas II wojny światowej męczeństwem wielu polskich kapłanów, w tym trzech polskich redemptorystów.
W piątkowe popołudnie odbyliśmy zaś długi spacer po gwarnym i wielobarwnym Monachium, gdzie w Niedzielę Miłosierdzia Bożego braliśmy aktywny udział w sprawowanych w kilku kościołach i kaplicach Mszach świętych, podczas których dawaliśmy świadectwo naszego seminaryjnego życia, a także modliliśmy się o nowe powołania kapłańskie i zakonne. Była to wspaniała okazja do poznania pracy naszych współbraci pracujących ofiarnie dla kilkunastotysięcznej monachijskiej Polonii. Kulminacją i efektownym zakończeniem naszego pobytu w Bawarii był wieczorny koncert uwielbienia „Pieśń o nowym Przymierzu”, podczas którego wraz z zespołem Semper Fidelis i licznie zgromadzonymi wiernymi chwaliliśmy Pana za dar Jego wielkiego Miłosierdzia dla nas i całego świata.
Jesteśmy wdzięczni Bogu, naszym Drogim Współbraciom oraz spotkanym na pielgrzymkowym szlaku Przyjaciołom i szlachetnym Dobroczyńcom za okazaną nam gościnność oraz niezapomnianą braterską atmosferę i serdeczność! Grüß und vergeltest Gott!
br. Łukasz Vetter CSsR
W dniach od 9 do 10 kwietnia po raz kolejny odbyło się spotkanie rodzin kleryków WSD Redemptorystów w Tuchowie. Nasi rodzice, rodzeństwo i inni bliscy (około siedemdziesiąt osób) zawitały w sobotnie przedpołudnie do ośrodka rekolekcyjnego w Lubaszowej, gdzie razem spędziliśmy dwa dni. Była to okazja nie tylko do spotkania się z najbliższymi, ale także czas na modlitwę, wspólne świętowanie i zawieranie nowych znajomości między naszymi rodzinami. Uświadomiliśmy sobie na nowo jak bardzo w rozeznawaniu powołania zakonnego i kapłańskiego potrzebne jest modlitewne wsparcie ze strony najbliższych. Najpiękniejszym momentem tego spotkania, była chwila, kiedy każdy z obecnych mógł coś powiedzieć o sobie, podzielić się swoimi radościami i troskami oraz doświadczeniem towarzyszenia w rozeznawaniu powołania przez syna, brata, wnuka. Uśmiechy przeplatane łzami wzruszenia nikogo nie dziwiły i powodowały, że atmosfera, która towarzyszyła temu spotkaniu, była po prostu nie do opisania. Takie momenty pokazują nam, że nie jesteśmy tylko wspólnotą seminaryjną, ale razem z naszymi bliskimi tworzymy jedna wielką Rodzinę Odkupiciela. Z wytęsknieniem czekamy już na przyszłoroczne spotkanie.
br. Tomasz Marcinek CSsR
