Liturgia Wielkiego Czwartku w bazylice Matki Bożej Tuchowskiej
Liturgia Wielkiego Piątku w bazylice Matki Bożej Tuchowskiej
Wigilia Paschalna w bazylice Matki Bożej Tuchowskiej
Biuletyn seminaryjny „Rodzina Odkupiciela” jest naszą propozycją lektury dla wszystkich, którzy chcą bardziej poznać nasze Zgromadzenie, a zwłaszcza tę jego cząstkę, jaką stanowi Wyższe Seminarium Duchowne w Tuchowie. To także sposób dzielenia się naszym życiem z bliskimi: naszymi współbraćmi, rodzinami, członkami naszych wspólnot parafialnych i różnorodnych duszpasterstw prowadzonych przez redemptorystów.
Aby z naszym biuletynem dotrzeć do większej ilości odbiorców, proponujemy jego elektroniczną wersję do darmowego pobrania. W momencie ukazania się drukowanej wersji danego numeru, poprzedni numer biuletynu zostanie udostępniony na tej stronie.
Życzymy miłej lektury!
redakcja „Rodziny Odkupiciela”
Siostry Redemptorystki po raz kolejny mają powód do wielkiej radości. Po niedawnym świętowaniu zapowiedzi beatyfikacji s. Marii Celeste Crostarosy, założycielki Zakonu Najświętszego Odkupiciela, przyszedł czas radości dzięki uroczystości ślubów czasowych młodej Współsiostry.
W dzień św. Józefa, Patrona dziewic, w klasztorze Sióstr Redemptorystek w Bielsku-Białej zaroiło się od ważnych osobistości: Księdza Biskupa Romana Pindla – ordynariusza diecezji bielsko – żywieckiej; o. Jacka Dembka – Konsultora Generalnego Zgromadzenia Redemptorystów; o. Janusza Soka i o. Igor Kolisnyk Prowincjałów Prowincji Warszawskiej i Lwowskiej; kapłanów z Polski i Ukrainy; nowicjuszy i kleryków WSD Redemptorystów oraz licznego grona gości z Ukrainy. Cały ten miły splendor spłynął na bielski klasztor z dzięki s. Marii z Ukrainy, która po trzech latach próby złożyła profesję czasową i przywdziała habit zakonny.
Na profesję zakonną składają się trzy śluby: ślub czystości, ubóstwa i posłuszeństwa, które stanowią rady ewangeliczne. To co można napisać o istocie ślubów czy zakonności wymownie ujęte jest w konstytucji Lumen gentium: „Życie konsekrowane jest trwałą formą życia, w której wierni pod działaniem Ducha Świętego, naśladując wierniej Chrystusa, oddają się całkowicie nade wszystko umiłowanemu Bogu. Poświęcając się dla chwały Boga, budowania Kościoła i zbawienia świata, pragną osiągnąć doskonałą miłość w służbie Królestwa Bożego i, stawszy się w Kościele wyraźnym znakiem, zapowiadać niebieską chwałę”.
Śluby s. Marii oraz perspektywa nowych powołań z Ukrainy stanowią dobrą prognozę dla planów założenia klasztoru redemptorystek w tym kraju. Jest to dobra wiadomość również dla ukraińskich redemptorystów. Z naszego polskiego doświadczenia wiemy bowiem, jakim skarbem jest ta siostrzana obecność i niezawodne duchowe wsparcie płynące z ich strony. Oby w niedalekiej przyszłości mogli tak powiedzieć również nasi ukraińscy współbracia.
Drogiej Siostrze Marii życzymy prawdziwej radości i wiernej wytrwałości na drodze redemptorystowskiego powołania, którego ślady łączą się tak ściśle z naszą drogą, prowadząc niezmiennie ku Najświętszemu Odkupicielowi.
br. Piotr Kochański CSsR
Choć zwyczaj ten ma zaledwie kilka lat można mówić o tradycyjnym wyjeździe kleryków WSD Redemptorystów w Tuchowie, na Praktyki Wielkopostne. Właśnie dlatego, podczas V Tygodnia Wielkiego Postu klerycy rozjechali się po całej Polsce, aby razem z doświadczonymi Współbraćmi przeżywać, tworzyć i prowadzić Święte Rekolekcje.
Każdy z seminarzystów wyczekuje tego momentu, kiedy (po rozważaniu słowa, przygotowaniach konferencji, nauk) pakuje walizkę, wychodzi z tuchowskiego klasztoru i UDAJE SIĘ NA PRACĘ APOSTOLSKĄ.
Wyjazd ten, pozwala nam obserwować ,,w akcji” cenionych misjonarzy i rekolekcjonistów, podpatrywać ich styl głoszenia Słowa i uczyć się od nich.
Jest to również czas, kiedy pytamy się o nasze powołanie i naszą relację z Tym, którego głosimy, czyli realizujemy cel naszego bycia w Seminarium. Analizując siebie i to jak się czuję w tej rzeczywistości, która jest w sercu naszego redemptorystowskiego charyzmatu przekazanego nam przez św. Alfonsa – GŁOSZENIA OBFITEGO ODKUPIENIA.
Właśnie to jest dla nas (a na pewno dla mnie), najważniejsze, najciekawsze, na co z największą niecierpliwością czekam, czyli głoszenie. Dzielenie się Bogiem – którego doświadczamy, za którym idziemy chcąc stawać się każdego dnia bardziej Nim – z tymi do których podczas naszych praktyk jesteśmy posłani.
Na zakończenie należałoby podziękować tym, dzięki którym nasze wyjazdy są możliwe, więc dziękuje naszym Przełożonym – którzy ochoczo nas posyłają, Rekolekcjonistom – którzy nas zapraszają, księżom Proboszczom – którzy chętnie przyjmują nas w swoich parafiach.
br. Dominik Strychacz CSsR
Kolejne spotkanie z serii Po co nam miłosierdzie? za nami. Jedenastego marca około stu młodych osób z Tuchowa i okolic uczestniczyło w drugim spotkaniu organizowanym przez duszpasterzy Sanktuarium Matki Bożej Tuchowskiej przy udziale alumnów naszego Seminarium.
Tym razem skupiliśmy się na sakramencie Eucharystii. W homilii podczas Mszy Św. oraz w konferencji młodzi ludzie mogli posłuchać, czym Eucharystia jest. O. Witold Baran CSsR w swoich słowach wskazał między innymi na to, w jaki sposób tę rzeczywistość winno się przeżywać – nie jak przedstawienie teatralne, nie jak występ kuglarza lub magika, ale jako realne przyjście Chrystusa na wypowiadane przez kapłana słowa To jest bowiem Ciało moje (…), To jest bowiem kielich Krwi mojej (…). Tajemnica tych słów i mocy, która za nimi się kryje jest dla nas niepojmowalna do końca.
Po krótkim spotkaniu przy ciastku i herbacie w jadalni pielgrzyma udaliśmy się na adorację Chrystusa obecnego w Najświętszym Sakramencie. Misterium tego Sakramentu nie może być zrozumiałe bez medytacji i kontemplacji Osoby Tego, który oddał się nam bezgranicznie pozostając z nami na ołtarzach całego świata. Przy śpiewie pieśni oraz słuchaniu Słowa Bożego wchodziliśmy w głąb tajemnicy Eucharystii – zanurzenia w Bogu. Nasze spotkanie zakończyliśmy około godziny 22.
Mamy nadzieję, że kolejne będzie równie owocne i jeszcze bardziej nas zbliży do zrozumienia po co nam miłosierdzie?.
br. Piotr Mazur CSsR
Eucharystia, dwie konferencje, adoracja Najświętszego Sakramentu, godzina miłosierdzia, koronka do miłosierdzie Bożego, różaniec, nieszpory, wspólny obiad i kolacja. To nie opis dnia skupienia w seminarium, ale regionalnego zjazdu członków Zespołu Misyjnego Wschód, który odbył się w sobotę 28.02.2016 roku w Bielsko-Białej przy klasztorze sióstr redemptorystek. Spotkanie zgromadziło 18 osób z różnych miejscowości (m.in. Tuchów i okolice, Kraków, Lublin, Bielsko-Biała). Podczas spotkania rozważaliśmy temat miłosierdzia Bożego, form jego kultu oraz trwającego roku Nadzwyczajnego Jubileuszu Miłosierdzia i jego przełożenia na nasze codzienne życie. A to wszystko po to, aby dobrze przygotować się do wakacyjnych rekolekcji, na które chcemy pojechać jako prawdziwi misjonarze miłosierdzia. Nie zabrakło również wspólnych rozmów przy kawie, wspomnień z poprzednich wakacyjnych wyjazdów oraz snucia planów na przyszłość. Ważnym punktem tego dnia było również spotkanie z gospodyniami miejsca, czyli z mniszkami redemptorystkami. Podczas niego podzieliliśmy się doświadczeniami pracy na wschodzie (siostry redemptorystki mają klasztor w Pietropawłowsku w Kazachstanie). Bogu niech będą dzięki za wspólnie spędzony czas. Z niecierpliwością oczekujemy na nasze majowe, ogólnopolskie spotkanie w Lubaszowej, na które serdecznie zapraszamy wszystkich członków zespołu oraz tych, którzy chcieliby do nas dołączyć.
br. Krzysztof Wąsiewicz CSsR
W pracy wychowawczej należy umiejętnie godzić jasne przedstawienie celu i troskę o „podróżnika”, trzeba zatem brać pod uwagę trudności różnych rytmów wędrówki (por. Pastores dabo vobis, 61).
W sobotę, 20. lutego, nasza wspólnota seminaryjna, a więc – idąc za myślą Jana Pawła II – nasza ekspedycja, przeżyła ważne wydarzenie: spotkaliśmy się z panią Ewą Kosińską, psychologiem z Krakowa. Poświęciliśmy na to cały dzień – był to więc istotny przystanek! Dotyczył podmuchów wiatru, mgieł i innych zjawisk, które utrudniają chodzenie w dobrym tempie i po właściwym szlaku. Te utrudnienia atmosferyczne to nasze emocje i uczucia. Trzeba poznawać przyczyny ich pojawiania się i opracować strategię działania, gdy nadejdą, a towarzyszą nam nieustannie. Każdy członek naszej ekspedycji jest niepowtarzalny, inaczej znosi owe zmienne warunki pogodowe. Poznane metody należy wdrożyć w rytm bicia serca każdego z nas. Bez tych ważnych narzędzi można zgubić szlak, odłączyć się od grupy, a nawet wpaść w przepaść…
Przekazał br. Tymoteusz Macioszek CSsR, czwarty rok ekspedycji.
Na deser:
Celem formacji jest doprowadzić kandydatów i współbraci do takiego stopnia dojrzałości tak ludzkiej jak i chrześcijańskiej, by sami przy pomocy łaski Bożej mogli świadomie i chętnie oddać się całkowicie we wspólnotowym życiu redemptorystów służbie misyjnego Kościoła dla głoszenia Ewangelii ubogim.
/Konstytucja 78.
Od 15 do 19 lutego w Lubaszowej odbywała się druga w tym roku seria zimowych rekolekcji powołaniowych. Głosił je o. Miroslav Bujdoš CSsR ze Słowacji (Wiceprowincja Michalovce). W rekolekcjach uczestniczyło 18 chłopaków z całej Polski, m. in. z tak odległych rejonów jak Pomorze czy Śląsk.
W czwartek, jak to jest już zapisane w tradycji „powołaniówki”, rekolektanci przyszli z pielgrzymką do Sanktuarium Matki Bożej Tuchowskiej i do naszego seminarium. Spotkanie rozpoczęliśmy w bazylice Eucharystią, podczas której słowo skierował do nas rekolekcjonista. Było ono oparte na ewangelicznym zapewnieniu Jezusa: „Proście, a będzie wam dane”. O. Miro zauważył, iż często o coś prosimy i narzekamy, że Bóg nie odpowiada, a tak naprawdę On odpowiada, ale nie zawsze od razu. Problemem jest to, że my nie słuchamy głosu Boga, dlatego nie możemy nawiązać bliższej relacji z Panem.
Po Eucharystii udaliśmy się wszyscy na mały poczęstunek, podczas którego młodzi pielgrzymi mieli okazję porozmawiać z nami – zakonnikami. Spotkanie upłynęło w tak miłej atmosferze, że rekolektanci długo opuszczali klasztor i zapowiedzieli, że przybędą na kolejne rekolekcje i Dni Otwartych Drzwi. Odbędą się one w tuchowskim seminarium w dniach 7 – 8 maja.
br. Grzegorz Pruś CSsR
