Zwoje Morza Martwego 70 lat później – Kongres Biblijny

Zazwyczaj tracimy grunt pod nogami, gdy okazuje się, że ktoś podważa pracę, której poświęciliśmy swój czas.
A co, gdy to, co traktujemy za najświętsze posiada „inną wersję”? Takim wielkim przełomem biblistyki było pewne znalezisko z 1947r. Bibliści, a z nimi cały świat, wstrzymali oddech.

Odkrycia dokonano w grotach rozmieszczonych  w pobliżu Morza Martwego. Odnaleziono oryginalne zwoje z II i I wieku przed Chr., zawierające przede wszystkim hebrajskie manuskrypty* Biblii, a także jej interpretacji (do tej pory najstarsze manuskrypty Biblii hebrajskiej, na których opierano tłumaczenia na języki nowożytne, pochodziły z VIII w. po Chr.). Okazało się, że istniała pewna wspólnota żydowska, przypominająca stylem życia dzisiejszych mnichów. Przebywali w miejscu zwanym Qumran. Jej członkowie kopiowali teksty biblijne, posiadali własną regułę życia, interpretowali słowo Boże i liturgię świątynną, a także prowadzili korespondencję (dlatego znalezione tam manuskrypty są w czterech językach: hebrajskim, aramejskim, greckim, a nawet łacińskim). Niektóre z manuskryptów zachowały się w całości, niemal niezniszczone. Wiele z nich jednak rozsypało się na drobne skrawki, które pieczołowicie zrekonstruowano i wciąż się rekonstruuje.

Oczywiście różnice obecne w manuskryptach Biblii z Qumran nie wywracały judaizmu i chrześcijaństwa „do góry nogami”. Jednakże różnice w nich znalezione rozpoczęły wielką pracę badawczą. Pytania naukowców dotyczą m.in. przyczyny różnic: to zwyczajne błędy kopistów, czy umyślna zmiana?  A jeśli umyślna, to z czym jest powiązana? Z jaką teologią?

Te i podobne pytania wybrzmiały na 13 Międzynarodowym Kongresie Biblijnym zorganizowanym przez Instytut Nauk Biblijnych Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego w Lublinie. Kongres odbył się w budynku KUL i trwał od 23 do 25 października 2017 r. Zorganizowano go w 70 rocznicę wielkiego odkrycia. Wśród wielu gości z całego świata trzeba wspomnieć dwie sławy biblistyki: Adriana Schenkera i Emanuela Tova. Posiadają oni ogromny wkład w rekonstrukcję tekstu hebrajskiego Biblii. Pośród tak znamienitego grona nie zabrakło reprezentantów naszego seminarium: Adama Dudka, Dariusza Dudka i Tymoteusza Macioszka. Naszym studentom towarzyszył wykładowca Nowego Testamentu w tuchowskim seminarium –  Michał Wilk.

dk. Tymoteusz Macioszek CSsR

*manuskrypt – zabytkowy rękopis