Zwoje Morza Martwego 70 lat później – Kongres Biblijny

Zazwyczaj tracimy grunt pod nogami, gdy okazuje się, że ktoś podważa pracę, której poświęciliśmy swój czas.
A co, gdy to, co traktujemy za najświętsze posiada „inną wersję”? Takim wielkim przełomem biblistyki było pewne znalezisko z 1947r. Bibliści, a z nimi cały świat, wstrzymali oddech.

Odkrycia dokonano w grotach rozmieszczonych  w pobliżu Morza Martwego. Odnaleziono oryginalne zwoje z II i I wieku przed Chr., zawierające przede wszystkim hebrajskie manuskrypty* Biblii, a także jej interpretacji (do tej pory najstarsze manuskrypty Biblii hebrajskiej, na których opierano tłumaczenia na języki nowożytne, pochodziły z VIII w. po Chr.). Okazało się, że istniała pewna wspólnota żydowska, przypominająca stylem życia dzisiejszych mnichów. Przebywali w miejscu zwanym Qumran. Jej członkowie kopiowali teksty biblijne, posiadali własną regułę życia, interpretowali słowo Boże i liturgię świątynną, a także prowadzili korespondencję (dlatego znalezione tam manuskrypty są w czterech językach: hebrajskim, aramejskim, greckim, a nawet łacińskim). Niektóre z manuskryptów zachowały się w całości, niemal niezniszczone. Wiele z nich jednak rozsypało się na drobne skrawki, które pieczołowicie zrekonstruowano i wciąż się rekonstruuje.

Oczywiście różnice obecne w manuskryptach Biblii z Qumran nie wywracały judaizmu i chrześcijaństwa „do góry nogami”. Jednakże różnice w nich znalezione rozpoczęły wielką pracę badawczą. Pytania naukowców dotyczą m.in. przyczyny różnic: to zwyczajne błędy kopistów, czy umyślna zmiana?  A jeśli umyślna, to z czym jest powiązana? Z jaką teologią?

Te i podobne pytania wybrzmiały na 13 Międzynarodowym Kongresie Biblijnym zorganizowanym przez Instytut Nauk Biblijnych Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego w Lublinie. Kongres odbył się w budynku KUL i trwał od 23 do 25 października 2017 r. Zorganizowano go w 70 rocznicę wielkiego odkrycia. Wśród wielu gości z całego świata trzeba wspomnieć dwie sławy biblistyki: Adriana Schenkera i Emanuela Tova. Posiadają oni ogromny wkład w rekonstrukcję tekstu hebrajskiego Biblii. Pośród tak znamienitego grona nie zabrakło reprezentantów naszego seminarium: Adama Dudka, Dariusza Dudka i Tymoteusza Macioszka. Naszym studentom towarzyszył wykładowca Nowego Testamentu w tuchowskim seminarium –  Michał Wilk.

dk. Tymoteusz Macioszek CSsR

*manuskrypt – zabytkowy rękopis

Wyzwanie podjęte!

WYZWANIE – takie było hasło kolejnego spotkania młodych w tuchowskiej bazylice Matki Bożej. To „wyzwanie” podjęła potężna grupa ludzi, przyjeżdżając do Tuchowa pociągami, busami, samochodami, jak również przychodząc pieszo.

Rozpoczęciem i zarazem centrum spotkania była Msza Święta. Podczas Liturgii Słowa o. Paweł Zyskowski CSsR mówił o wierze w siebie i stawianiu czoła wyzwaniom, bazując na przykładzie biblijnej postaci króla Dawida.

Próbą realizacji tego wezwania było chociażby spotkanie przy poczęstunku i nawiązywanie nowych relacji oraz znajomości z osobami, które wypełniły klasztorną jadalnię w liczbie jak dotąd niespotykanej.

Zakończeniem czuwania była adoracja Najświętszego Sakramentu oraz wspólna modlitwa różańcowa, tak miła Matce Bożej, szczególnie w miesiącu październiku. Pod koniec adoracji każdy mógł osobiście oddać swoje życie w ręce Jezusa, przyjmując Go ponownie jako Zbawiciela.

Wszystkim, dzięki którym i z którymi mogliśmy się spotkać i uwielbiać Imię PANA niech ON sam błogosławi.

br. Łukasz Malinowski CSsR

zdjęcia: Grzegorz Brożek (gosc.pl)
br. Łukasz Malinowski CSsR

„Na koniec moje Niepokalane Serce zatriumfuje”

Sobota 21 października była dniem, w którym klerycy Wyższego Seminarium Duchownego Redemptorystów w Tuchowie przeżywali comiesięczne skupienie. Dzień ten poprowadził prefekt seminarium,
ojciec Adam Kośla CSsR.

Tematem były słowa Maryi skierowane do dzieci fatimskich: „Moje Niepokalane Serce zatryumfuje”. Nietrudno się więc domyślić, że nasze rozważania dotyczyły orędzia objawień fatimskich. Dzień rozpoczęliśmy Jutrznią z konferencją, podczas której o. Adam wprowadził nas w tematykę dnia. Przed południem wysłuchaliśmy jeszcze jednej konferencji, po czym uczestniczyliśmy  w Eucharystii.

Istotnym elementem dnia skupienia była wieczorna adoracja Najświętszego Sakramentu, podczas której całą wspólnotą seminaryjną odmówiliśmy modlitwę różańcową i poświęciliśmy się Niepokalanemu Sercu Maryi.

br. Aleksander Ćwik CSsR

„Terezjanka” – dzień na cześć św. Teresy

15 października w kalendarzu liturgicznym wspominamy św. Teresę od Jezusa, z której duchowości dużo czerpał św. Alfons Liguori – założyciel Redemptorystów. W związku z tym każdego roku w październiku klerycy z Tuchowa wybierają się na tzw. „terezjankę”, czyli całodniową wycieczkę.

Tegoroczna „terezjanka” wypadła 14 października. Siedmiu z nas, po wędrówce do rezerwatu Diable Skały w Bukowcu udało się do Sędziszowej k. Bobowej, na zaproszenie tamtejszej młodzieży.

Spotkanie rozpoczęliśmy o godz. 16.30 w kościele pw. św. Mikołaja nabożeństwem różańcowym, po którym zaprezentowaliśmy życiorysy naszych świętych Współbraci. Następnie wraz z młodzieżą uczestniczyliśmy we Mszy Świętej, której przewodniczył ks. Jacek Kupiec, miejscowy duszpasterz, a okolicznościowe kazanie wygłosił
br. dk. Tymoteusz Macioszek CSsR.

Kolejnym punktem spotkania, tym razem w remizie OSP w Sędziszowej, była wspólna zabawa i posiłek. Interesującym momentem programu była gra w „kalambury”, podczas której dwie drużyny, złożone z kleryków i młodzieży, stanęły pomiędzy sobą w szranki. Poza tym uczestnicy spotkania mieli okazję do zadawania pytań braciom klerykom.

Niemałym zaskoczeniem był przygotowany przez Bartka Laskowskiego (pomysłodawcę i głównego organizatora spotkania) multimedialny przegląd zaangażowania młodzieży przy kościele rektoralnym w Sędziszowej, a także filmik ze świadectwami zapraszający na czuwania młodzieżowe do naszego kościoła w Tuchowie. Na zakończenie spotkania wspólnie odśpiewaliśmy Apel Jasnogórski i udaliśmy się w drogę powrotną do tuchowskiego seminarium.

Część z nas wyruszyła w tym dniu na Trzy Korony w Pieninach, niektórzy woleli pospacerować po Krakowie, odbyła się również wyprawa rowerowa.

Pozostali klerycy wyruszyli do pobliskiego Burzyna, czterech braci uczestniczyło w kursie Nowej Ewangelizacji w Krakowie, dwóch zaś miało okazję wystąpić w radiu, w audycji Czas wzrastania oraz w telewizji, w programie Westerplatte Młodych, wraz z młodzieżą związaną z Centrum Duszpasterstwa Powołań Redemptorystów.
Relacja z wydarzenia: Razem…? Czy osobno?

Poniżej – galerie zdjęć z poszczególnych wypraw.

br. Jakub Kuroś CSsR

Zdjęcia z wypadu do Bukowca i Sędziszowej:

 

 

Pieniny – Trzy Korony:

 

 

Spacer po Krakowie:

 

 

Wyprawa rowerowa:

 

 

54. Ogólnopolski zjazd formacyjny Zespołu Misyjnego „Wschód”

Od 6 do 8 października 2017 r. w Domu Rekolekcyjnym Redemptorystów w Lubaszowej odbył się 54. Ogólnopolski zjazd formacyjny Zespołu Misyjnego „Wschód”. Wzięło w nim udział 47 osób: 32 świeckich, wśród których było aż 10 nowych kandydatów, którzy pragną włączyć się w dzieło ewangelizowania ubogich w krajach Europy Wschodniej, oraz 15 redemptorystów, na czele z nowym przewodniczącym Zespołu, o. Sylwestrem Pactwą. Jest on 12. Przewodniczącym Zespołu, zastąpił pełniącego tę funkcję przez ostatnie 8 lat o. Witolda Hetnara. O. Sylwester od tego roku akademickiego jest wykładowcą teologii fundamentalnej w seminarium redemptorystów w Tuchowie i pełni funkcję socjusza prefekta w seminarium.

Zjazd rozpoczął się w piątek, 6 października, kolacją a następnie została odprawiona Msza Święta.

Pierwszym wspólnym punktem soboty, 7 października, było rozmyślanie według metody św. Alfonsa Marii de Liguori. Po śniadaniu, sekretarz Zespołu przedstawił prezentację podsumowującą działalność „Wschodu” w roku akademickim 2016/2017, który to był 26. rokiem istnienia Zespołu. Na tę działalność składają się: niedziele misyjne, zbiórki przyborów szkolnych dla dzieci na Wschodzie (prowadzone w szkołach, przedszkolach i innych instytucjach), wystąpienia przybliżające działalność Zespołu i sprawę misji na Wschodzie, audycje w radiu i wiele innych. Kulminacją rocznej pracy są wyjazdy na letnie rekolekcje. Przedstawiciele każdej grupy wyjazdowej przybliżyli specyfikę każdego miejsca, opowiadali o pierwszych owocach rekolekcji, dzielili się radością ze wspólnego działania, jak również pomysłami co zrobić, aby ulepszyć naszą pracę w danym miejscu. Dzięki staraniom poszczególnych grup wyjazdowych wszystko było przedstawione w interesujący sposób, za pomocą środków multimedialnych. A było się czym dzielić! W minione wakacje Zespół przeprowadził osiem turnusów rekolekcyjnych, w krajach takich jak Ukraina, Białoruś i Litwa.

Podczas spotkania podsumowującego, w ramach aktywizacji, wszyscy uczestnicy zjazdu, a zwłaszcza nowe osoby, byli zaproszeni do zrobienia różańców, w taki sam sposób, w jaki dzieci wykonywały swoje dziesiątki różańca na rekolekcjach.

Wykonane różańce zostały poświęcone i użyte podczas uroczystej modlitwy różańcowej o godzinie 14:00, kiedy to łączyliśmy się duchowo z całą Polską w akcji „Różaniec do granic”. Wydarzenie to dobrze wpisało się w nasz zjazd, ponieważ podczas letnich rekolekcji mówiliśmy dzieciom o wartości i potrzebie modlitwy różańcowej. Troje spośród uczestników naszego spotkania wyjechało na granicę, aby tam wziąć udział w różańcu.

Najważniejszym momentem dnia była popołudniowa Msza św., która była odprawiona w intencji o. Witolda Hetnara, poprzedniego Przewodniczącego „Wschodu”.

Po kolacji odbyło się spotkanie, na którym planowaliśmy działalności na czekający nas rok pracy. Wieczór minął w ciepłej i radosnej atmosferze rozmów, śpiewów i tańców integracyjnych.

Dzień Pański, 8 października, rozpoczęliśmy wspólną Jutrznią, podczas której członek Zespołu, br. dk. Tymoteusz Macioszek, wygłosił do nas słowo. Po śniadaniu uczestniczyliśmy w Eucharystii w kaplicy Wniebowzięcia NMP w Lubaszowej, włączając się w świętowanie parafialnego odpustu ku czci św. Gerarda Majelli. Zjazd zakończyliśmy obiadem.

Ubogaceni mnóstwem wspomnień i wrażeń dziękujemy Panu Bogu za minione lato na Wschodzie i otwarci na Jego prowadzenie oraz ufni w macierzyńską opiekę Maryi, z radością i nadzieją wchodzimy w przygotowania do nowych dzieł ewangelizacyjnych.

br. Maksym Łabkow CSsR