W ramach III Kongresu młodych osób konsekrowanych obyło się wyjątkowe spotkanie sióstr zakonnych i zakonników. Wydarzenie zebrało w Centrum Jana Pawła II w Krakowie około 900 uczestników, którzy przybyli z Polski i nie tylko. Osobiście spotkałem osoby z Białorusi, Filipin i Słowacji. Na spotkaniu nie zabrakło również redemptorystów, a wśród nich studentów WSD w Tuchowie.
Kongres zainaugurowała Msza Święta w Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Krakowie – Łagiewnikach. Wziął w niej udział przedstawiciel papieża Franciszka, kardynał Braz de Aviz, prefekt Kongregacji ds. Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego. Zauważył On, że dla młodych ludzi we współczesnym świecie ważne są: wspólnota, duchowość oraz radykalność. Te trzy elementy życia można było w sposób namacalny dostrzec podczas naszego zjazdu.
W planie przewidziane było wiele interesujących punktów. Konferencje głoszone przez osoby bardziej doświadczone w przeżywaniu konsekracji zakonnej były okazją do nowego spojrzenia na sytuacje znane słuchaczom z autopsji. Ks. Krzysztof Wons SDS mówił o aktualności (nowości) Pisma Świętego i dawał do zrozumienia, że być zakonnikiem znaczy być dla Jezusa, a nie dla czegokolwiek innego. O. Stanisław Jarosz OSPPE świadczył, że znajomość i akceptacja własnego krzyża pomagają w dorastaniu do świętości. Natomiast s. Anna Bałchan SMI zapewniała, że bardzo ważną sprawą jest zaufanie Jezusowi. Wszystkie te wystąpienia trafiały prosto do serca, ponieważ były poparte przykładem życia poszczególnych prelegentów.
Spotkania w małych grupach dawały sposobność do wzajemnego poznawania się. Były czasem dzielenia się przeżywanymi trudnościami i momentami umocnienia w tym, że życie konsekrowane jest piękną drogą do nieba.
Czas wolny wypełniony był entuzjastycznymi tańcami i śpiewem. Wiele uśmiechów i dobrych słów pomagały zrozumieć, że życie konsekrowane jest darem od Pana Boga, a nie ciężarem, który trzeba dźwigać. W takich chwilach można było bez trudu zrozumieć hasło tegorocznego kongresu: „Wolni w Duchu Świętym”.
Radosne świadectwo konsekracji zauważalne było także na ulicach miasta, szczególnie w sobotnie popołudnie. Przeszliśmy bowiem wtedy przez samo centrum Krakowa w pochodzie, który przyciągał uwagę licznych turystów i mieszkańców. Był to czas, w którym napotkani przez nas ludzie mogli się przekonać, że „klasztor, cela i klauzura dla radosnych, nie dla gbura”.
Uczestnicząc w kongresie, przeżyłem wiele dobrych momentów i chwil, które jak mniemam zapadną mi głęboko w pamięć. Doświadczenie różnorodności charyzmatów z jednej strony i jedności życia konsekrowanego jako takiego z drugiej jest chyba tym, co było najbardziej niezwykłe w tegorocznym kongresie.
Paweł Orzeł CSsR
Po więcej informacji i zdjęć zapraszamy na facebooka
