Asceza? A po co? – Dzień skupienia w tuchowskim seminarium

26-27 listopada 2021 roku w Wyższym Seminarium Duchownym Redemptorystów w Tuchowie odbył się dzień skupienia. Został on poprowadzony przez o. Zbigniewa Bruziego, misjonarza i redemptorystę z domu tuchowskiego. Tematem rozważań podczas tego błogosławionego czasu była asceza.

Dzień skupienia rozpoczął się od wieczornej adoracji Najświętszego Sakramentu w piątek. Następnego dnia podczas wspólnych modlitw i konferencji o. Zbigniew szeroko pogłębiał temat ascezy, która nie jest sama dla siebie, ale wypływa z miłości Boga.

Zwracał uwagę na to, że każdy kto chce coś w życiu osiągnąć, musi poddać się pewnemu rygorowi. Ukazywał wartość ascezy u sportowców, którzy aby osiągnąć sukcesy sportowe muszą poddać się pewnemu porządkowi. Nie obyło się także bez przykładu pobożnych kapłanów, wśród których znalazł się niedawno wyniesiony na ołtarze bł. Stefan Wyszyński ze swoją żelazną dyscypliną.

Prowadzący dzień skupienia zachęcał nas również do większej miłości do powołującego nas Chrystusa. „Zakonnik i kapłan rodzi się najpierw w Najświętszym Sercu Pana Jezusa. To tutaj, w Sercu Jezusa, jest źródło naszego powołania” – uczył o. Zbigniew, zachęcając do codziennej adoracji Najświętszego Sakramentu.

Wszystkie usłyszane treści pokrzepiły nas i pobudziły odwagę, aby wejść w adwentowy czas z gorącym sercem i płonącą gorliwością.

Marcin Wojdan CSsR

„Boscy Piłkarze”

Dzisiejszy dzień ( 20.11.2021r.) upłynął pod znakiem sportu. Przeżywaliśmy go wraz z centrum duszpasterstwa powołań i związanymi z nim młodymi osobami.

Na początku po wspólnym obiedzie uczestniczyliśmy w wykładzie ks. Łukasza Nizio, duszpasterza środowisk sportowych archidiecezji krakowskiej. Głównym tematem prelekcji był “konflikt ducha i ciała w samorozwoju”. Ksiądz Łukasz wskazywał ważną rolę sportu w kształtowaniu nie tylko ciała, ale przede wszystkim ducha. Nie brakowało przykładów z Pisma Świętego, z nauczania papieży oraz z życia księdza Łukasza, który zna osobiście wielu znanych sportowców, dla których nierzadko jest także opiekunem duchowym. Po wykładzie udaliśmy się do bazyliki, gdzie przed cudownym obrazem Matki Bożej Tuchowskiej uczestniczyliśmy w Eucharystii. Następnie chwilę relaksu i wspólnych rozmów spędzaliśmy w seminaryjnej sali wspólnej m.in. grając w bilard. Jednak tego dnia czekały nas jeszcze wielkie emocje. Wyruszyliśmy na mecz piłkarskiej ekstraklasy do Mielca, gdzie tamtejsza Stal podejmowała vice-lidera z Gdańska – Lechię. Niezwykle ciekawy, obfitujący w wiele podbramkowych sytuacji i przepięknych goli mecz zakończył się wynikiem remisowym 3:3. Po sportowych przeżyciach przyszła pora na uzupełnienie straconych podczas kibicowania kalorii w tarnowskiej pizzerii Etna.

Ten obfity w wiele interesujących zdarzeń dzień z pewnością pozostanie na długo w naszej pamięci.

Tomasz Wierzbicki CSsR

Dziedzictwo. Poznaj, aby przekazać dalej.

W dniach od 12 do 14 listopada – pojechaliśmy na „terezjankę” do Warszawy. Był to pierwszy wyjazd całego seminarium w nowym roku akademickim, towarzyszyła nam także wspólnota nowicjatu, przez co zebrały się razem wszystkie wspólnoty formacyjne.

Naszą wizytę w stolicy rozpoczęliśmy od zwiedzenia Planetarium w Centrum Nauki „Kopernik” i pokazu muzycznego pt.: „Chaos i Harmonia. Matematyczna Symfonia”. Resztę piątkowego wieczoru wypełniliśmy oddaniem czci poległym i modlitwą za nich w symbolicznych miejscach na placu Piłsudskiego – przed Pomnikiem Nieznanego Żołnierza i przed Pomnikiem Ofiar Tragedii Smoleńskiej.

W sobotę z samego rana wyruszyliśmy do Niepokalanowa. Jeszcze przed zwiedzaniem franciszkańskiego kompleksu mogliśmy odprawić Mszę Świętą w kaplicy, która pamięta początki Niepokalanowa. Po Eucharystii zwiedziliśmy celę zakonną św. Maksymiliana Marii Kolbego oraz usłyszeliśmy historię jego życia i męczeńskiej śmierci. W Niepokalanowie znajduje się także „Ósma Gwiazda w Koronie Maryi Królowej Pokoju”, a więc wyjątkowa kaplica adoracji. W tym Światowym Centrum Modlitwy o Pokój każdy z nas mógł zawierzyć intencje i potrzeby, które nosił w sercu.

Po zjedzeniu smacznego obiadu w Niepokalanowie pojechaliśmy do Lasek. Zwiedziliśmy miejsce, w którym działała bł. Róża Czacka i poznaliśmy Jej dzieła:  Zgromadzenie Sióstr Franciszkanek Służebnic Krzyża oraz Towarzystwo Opieki nad Ociemniałymi. Kolejnym punktem była wizyta w Sanktuarium św. Andrzeja Boboli na Rakowieckiej w Warszawie. Przy tej samej ulicy, oddalone o zaledwie kilkaset metrów, znajduje się Muzeum Żołnierzy Wyklętych i Więźniów Politycznych PRL. Tam przeszliśmy korytarzami byłego więzienia i usłyszeliśmy o tragicznych losach naszych bohaterów narodowych, bezlitośnie torturowanych przez nazistów i komunistów. Było to bardzo przejmująca wizyta, którą zapamiętamy na całe życie. A na koniec dnia udaliśmy się do kina na film pt. „ Nędzarz i Madame”.

W niedzielę razem z wiernymi uczestniczyliśmy w niedzielnej Mszy Świętej w kościele pw. św. Klemensa przy ul. Karolkowej. Zwieńczeniem naszej weekendowej wyprawy była wizyta w Muzeum bł. Jerzego Popiełuszki. Życie błogosławionego poznawaliśmy tam nie tylko z eksponatów, ale także bezpośrednio z ust przyjaciela ks. Jerzego. Po zwiedzaniu większość z nas wyjechała do Tuchowa, lecz niektórzy bracia zostali jeszcze pozwiedzać Warszawę – odwiedzili m.in. nasz dom zakonny przy ul. Pieszej i rynek Starego Miasta.

„Terezjanka” była dla nas radosnym czasem. Mogliśmy trochę odpocząć od seminaryjnej codzienności, ale również odkryć nowe miejsca. Wyjazd okazał się jednocześnie pielgrzymką śladami męczenników – św. Maksymiliana Marii Kolbego, św. Andrzeja Boboli, bł. Jerzego Popiełuszki oraz poległych w mokotowskim więzieniu. Niewątpliwie wróciliśmy do Tuchowa ubogaceni, nie tylko o wiedzę historyczną, ale także o duchową więź z naszymi bohaterami.

br. Karol Rzeźnik, postulant

Seminaryjne otrzęsiny

Każdy neoprofes, który po nowicjacie dołącza do tuchowskiej wspólnoty seminaryjnej, podczas uroczystej inauguracji roku akademickiego zostaje immatrykulowany – oficjalnie zapisany do listy studentów uczelni. Chwalebną tradycją (choć nieco już zapomnianą) tuchowskiego seminarium są otrzęsiny, które wyrażają przyjęcie nowych studentów przez ich starszych współbraci – w sposób „mniej oficjalny”.

Tegoroczne otrzęsiny, których organizacji podjęli się bracia z roku II, stały na najwyższym poziomie. „Kocham Studentat” zawierało wiele ciekawych konkurencji, w których neoprofesi (Krystian Grabowski, Patryk Gut, Łukasz Malinowski i Hubert Stański) oraz postulant Karol Rzeźnik zmagali się z pięcioma przedstawicielami bardziej doświadczonego grona braci studentów. Zawodnicy mogli zdobywać punkty dla swoich drużyn w różnoraki sposób: odpowiadając na zagadki muzyczne, wykazując się znajomością Zgromadzenia czy umiejętnością rozwiązywania zagadek i rebusów.

Ostatecznie szalę zwycięstwa przechylili na swoją stronę neoprofesi oraz postulant, za co otrzymali wiele ciekawych nagród, wśród których znalazły się m.in. vouchery czy karty podarunkowe na korzystanie z pomocy starszych współbraci. Oczywiście, nagrody te należy traktować z przymrużeniem oka, gdyż młodsi współbracia zawsze mogą liczyć na pomoc całej wspólnoty. Zwycięzcom gratulujemy oraz życzymy powodzenia na całą drogę redemptorystowskiej formacji.

Dominik Król CSsR

Pro Redemptione

Już po raz 8. przyznane zostały nagrody „Pro Redemptione”, ustanowione przez redakcję kwartalnika „Homo Dei”. Ich wręczenie miało miejsce 9. listopada 2021 r. w krakowskim domu zakonnym redemptorystów. Przed uroczystym rozdaniem nagród odbyło się sympozjum naukowe z okazji 150-lecia ogłoszenia św. Alfonsa Marii Liguoriego Doktorem Kościoła.

Wśród osób, które zabrały głos na sympozjum znaleźli się uznani teologowie. Jako pierwszy przemówił o. prof. dr hab. Jarosław Kupczak OP, który wygłosił wykład pt. “Teologia moralna na rozdrożu”. Kolejnym prelegentem był nasz współbrat, o. prof. dr hab. Witold Kawecki CSsR, który w swoim wystąpieniu starał się wyjaśnić czy Kościół powinien zabierać głos w sprawach polityki. Ostatnim mówcą był ks. dr hab. Jan Kalniuk MS, który przybliżał temat zjednoczenia z Bogiem w życiu moralnym przez Eucharystię.

Po wysłuchaniu wszystkich wykładów odbyło się wręczenie nagród ,,Pro Redemptione”. Statuetki zostały wręczone jak co roku w 5 kategoriach:

  • długoletnia współpraca z kwartalnikiem Homo Dei – prof. Marek Marczewski;
  • tworzenie nowych form ewangelizacji młodzieży – ks. Maciej Szeszko SDS;
  • troska o formację kapłańską – ks. dr Tomasz Rusiecki;
  • kapłan pracujący za granicą Polski – bp Jan Sobiło;
  • za dorobek naukowy i świadectwo życia – śp. ks. prof. Helmut Sobeczko, który w październiku 2021 r. odszedł do domu Pana.

Prelegentom dziękujemy za wygłoszenie dla nas ciekawych wykładów, a laureatom gratulujemy otrzymanych statuetek.

 Jakub Wiśniowski CSsR

Kontemplując oblicze Chrystusa

W sobotę 6 listopada bracia klerycy oraz wszyscy chętni mieszkańcy tuchowskiego domu zakonnego mogli wziąć udział w niezwykłym spotkaniu. Z inicjatywy ojca diakona Patryka Reczka CSsR naszą tuchowską wspólnotę nawiedził benedyktyn z Tyńca – br. Mikołaj Jastrzębski OSB, malarz–ikonograf, zajmujący się profesjonalnie sztuką, w sposób szczególny zaś ikonami. Brat Mikołaj jest między innymi twórcą pracowni ikonograficznej przy opactwie benedyktynów w Tyńcu. Wygłosił on dla zgromadzonych wykład o znaczeniu ikon w chrześcijaństwie, które wykracza dalece poza ich piękną formę. Ikona to, jak utrzymywał nasz gość: brama do świata już przebóstwionego, zaproszenie do modlitwy, a także traktat teologiczny, ukazujący poprzez różnorodną i bardzo rozbudowaną symbolikę najważniejsze prawdy wiary. Brat Mikołaj zarysował także historię i genezę kultu ikon w świecie chrześcijańskim, zwłaszcza na wschodzie, gdzie ten typ świętego wizerunku powstał, oraz w świecie zachodnim, gdzie ikona odkrywana jest przez katolików jakby na nowo. Nie zabrakło także uchylenia rąbka tajemnicy: uczestnicy prelekcji mogli zapoznać się z tajnikami pracy ikonografa, poznać proces powstawania świętego wizerunku, a także zasady techniczne i duchowe towarzyszące pracy nad ikoną. Pod koniec prelekcji brat Mikołaj zaprezentował nam proces rozwoju różnych stylów i szkół ikonograficznych – od wczesnego średniowiecza po czasy współczesne. Całość wydarzenia zakończyła się rozmową z naszym gościem, który chętnie dzielił się swoją wiedzą z zakresu sztuki oraz doświadczeniem życia mniszego w zakonie benedyktynów. Spotkanie to było dla nas niezwykłą okazją do wejścia w głąb duchowości wschodu, duchowości ikony, czyli wpatrywania się w oblicze Chrystusa, zapraszającego każdego z nas do swego królestwa.

Jakub Ciepły CSsR

Jakub Ciepły CSsR

Sesja naukowa z okazji 150-lecia ogłoszenia św. Alfonsa doktorem Kościoła oraz wręczenie nagrody PRO REDEMPTIONE 2021 [ZAPROSZENIE]

Zapraszamy na sesję naukową z okazji 150-lecia ogłoszenia św. Alfonsa Marii de Liguori doktorem Kościoła oraz uroczystość wręczenia nagrody PRO REDEMPTIONE 2021 pod honorowym patronatem ks. abpa Wojciecha Polaka, Prymasa Polski, Przewodniczącego Komisji KEP ds. Duchowieństwa.

Sesja naukowa i uroczystość wręczenia nagrody odbędą się w krakowskim domu zakonnym redemptorystów przy ul. Zamoyskiego 56, 9 listopada 2021 r. o godz. 9.00.

Wykłady wygłoszą:

o. prof. dr hab. Jarosław Kupczak OP – „Teologia moralna na rozdrożu”

o. prof. dr hab. Witold Kawecki CSsR – „Czy Kościół powinien odwracać się od polityki?”

ks. dr hab. Jan Kalniuk MS – „Zjednoczenie z Bogiem w życiu moralnym przez Eucharystię”.

Wydarzenie organizują: Wyższe Seminarium Duchowne Redemptorystów w TuchowieWydawnictwo „Homo Dei” oraz Polskie Towarzystwo Teologiczne w Krakowie.

Tekst za: https://www.redemptor.pl/sesja-naukowa-z-okazji-150-lecia-ogloszenia-sw-alfonsa-doktorem-kosciola-oraz-wreczenie-nagrody-pro-redemptione-2021-zaproszenie/

Do zobaczenia w Niebie

Dzień Wszystkich Świętych w Kościele jest obchodzony jako uroczystość, przez którą wspominamy świętych oczekujących na nas w Królestwie Niebieskim. Modlitwa zanoszona w tym dniu jest prośbą o wstawiennictwo tychże świętych u naszego Ojca. Eucharystia jest dziękczynieniem za Ich świadectwo życia, za trudy i radości, a także za ich miłość do Boga. Jest Ona spotkaniem Boga, Syna, Ducha Świętego, Matki Bożej i wszystkich świętych z nami – grzesznymi i prostymi ludźmi w kościele – dzięki Ofierze Jezusa Chrystusa.

Święci pokazali nam, że osiągnięcie świętości jest co prawda trudne i wymagające, ale jest też dla nas przeznaczone. W polskiej tradycji jest jeszcze jeden moment, który pozwala nam zadowolić się niewymowną radością jaką cieszą się dzisiejszy bohaterowie. To właśnie procesja na cmentarz. W Tuchowie brała w niej udział orkiestra sanktuaryjna, wspólnota parafialna, bracia klerycy, siostry i bracia zakonni, ojcowie i księża. Pochód stwarzał okazję do tego, aby radośnie i wzniośle, ze słowami modlitwy różańcowej na ustach, wspomnieć naszych zmarłych bliskich i krewnych, którzy poprzedzili nas w drodze do domu Ojca.

Dzisiejsza uroczystość jest dniem radosnym, pełnym nadziei, wiary i miłość w to, że „taki duży, taki mały, może świętym być”. Wypełnić to zadanie wydaje się proste, ale tylko w teorii, praktyka zaś jest trudniejsza. Ale czym jest świętość w porównaniu do ziemskich pragnień, zaszczytów i sukcesów? Jest o wiele większym przywilejem, niż stanowisko kierownika czy dyrektora. Jest to przebywanie z najukochańszą osobą, który nas umiłował i ukształtował w wielkiej miłości. Jest do dar, który sprawia, że stajemy się dziećmi Boga.

Kamil Krzywoń CSsR
juniorysta

Noc wszystkich świętych

W niedzielę 31 października klerycy z naszego seminarium udali się do pobliskiej Szalowej. Tam razem z liczną młodzieżą uczestniczyli w czwartej Nocy Wszystkich Świętych. Tematem tego spotkania modlitewnego było pojęcie prawdy. Zaczęliśmy adoracją Najświętszego Sakramentu wraz z pochodem świętych. Młodzież z miejscowej parafii, za pomocą krótkiego przedstawienia, przybliżyła sylwetki niektórych z nich oraz pokazała, jak ważne dla każdego człowieka jest wsparcie i orędownictwo świętych. W scence została również ukazana ogromna miłość Jezusa, który uwalnia nas z naszych więzów. Następnie uczestniczyliśmy we Mszy Świętej, której przewodniczył biskup Artur Ważny. W wygłoszonym słowie pouczał na czym polega prawdziwa wolność. Po modlitwie wszyscy udali się na starą plebanię, by tam wspólnie spędzić czas, porozmawiać i potańczyć. Wszystko przebiegało w radosnej i niezwykle sympatycznej atmosferze. Myślę że ten pełen uśmiechu i modlitwy czas jeszcze długo pozostanie w naszej pamięci.

Stanisław Stańczyk CSsR