Rekolekcje są czasem, kiedy człowiek odrywa się od codziennych zajęć, by dać pierwszeństwo sprawom duszy. Ostatnie dni, od 22 do 25 września, przeżywaliśmy pod hasłem „Duchowość mężczyzny”. Prowadził nas przez nie ks. prof. Adam Rybicki, wykładowca teologii duchowości na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Przywołując postacie z Pisma Świętego oraz świętych Kościoła, wyjaśniał co to znaczy być mężczyzną – chrześcijaninem. Dziś, kiedy współczesna kultura chce zatrzeć granice i różnice między kobiecością a męskością, ważnym jest zobaczyć, jaki jest zamysł Boga wobec ludzi i według niego kształtować swoje życie. Oprócz cech właściwych mężczyźnie, zakonnik i kapłan, musi wyrobić w sobie pewne specyficzne dla niego postawy. Oddanie całego serca Bogu i zwrócenie całej swojej uwagi na Niego są niezbędne dla człowieka, który wybiera życie konsekrowane czy kapłańskie.
Jednak, jak wielokrotnie podkreślał rekolekcjonista, najważniejsze nie jest to, co się usłyszy w czasie konferencji, lecz to, co do duszy powie sam Bóg. By usłyszeć Jego głos potrzeba wyciszyć serce i odejść na bok, z dala od codziennych trosk. W atmosferze ciszy i skupienia dokonuje się najważniejszy dialog między człowiekiem a Stwórcą. To Duch Święty działa w sercu człowieka i tylko On ma moc je przemienić i ukształtować według Serca Jezusowego.
Wdzięczni Trójjedynemu Bogu za ten czas, mamy nadzieję, że słowa usłyszane podczas tych rekolekcji wydadzą dobre owoce w naszym dalszym życiu.
„Dlatego chcę ją przynęcić, na pustynię ją wyprowadzić i mówić jej do serca.” Oz 2, 16
br. Patryk Reczek CSsR
W dniach 21-22 września do naszego Wyższego Seminarium w Tuchowie przyjechało ponad trzydziestu młodych ludzi, aby zobaczyć gdzie i jak żyją klerycy – mieli oni okazję poznać nasze seminarium od środka.
Dni Otwartych Drzwi organizowane corocznie przez Centrum Duszpasterstwa Powołań Redemptorystów we współpracy z Wyższym Seminarium Duchownym w Tuchowie, rozpoczęły się od powitania młodzieży przez przez o. Macieja Sadowskiego, rektora naszego seminarium i wspólnego czasu spędzonego przy ciastku i kawie. Nie zabrakło też czegoś dla ducha – konferencje dla uczestników głosił o. Kazimierz Piotrowski. Przybliżył on temat powołania oraz sylwetki świętych redemptorystów. Podzielił się również wiadomościami z misji redemptorystowskich. Skoro ciało zostało nakarmione, duch ożywiony potrzeba czegoś dla umysłu – bracia klerycy przygotowali dla uczestników krótkie wykłady z takich przedmiotów jak wprowadzenie do Pisma Świętego i historia redemptorystów w Polsce. Nie zabrakło również wyjścia na halę sportową, gdzie chłopaki mogli zagrać wraz z braćmi klerykami w piłkę nożną. Odwiedził nas również misjonarz z Ameryki Południowej
o. Mariusz Jachym, który opowiadał o swojej pracy misyjnej w Boliwii.
Uczestnicy mieli też wiele czasu i okazji, by pobyć razem i porozmawiać z klerykami w sali wspólnej. Był to czas na pytania jak to jest być redemptorystą i jak się żyje w seminarium. Całe spotkanie zakończyło się wspólnym niedzielnym obiadem. Mamy nadzieję, że czas spędzony z nami był dobry i spotkamy się na następnych Dniach Otwartych Drzwi.
br. Stanisław Stańczyk CSsR
Dnia 9 września rozpoczęły się wspólne wakacje naszej wspólnoty seminaryjnej w Kościelisku koło Zakopanego, które trwały do 20 września. Podczas tego wypoczynku bardzo często wychodziliśmy w góry, byliśmy na takich szczytach jak: Wołowiec, Grześ, Ornak, Trzydniowiański Wierch, Czerwone Wierchy czy Rysy. Braliśmy także udział w modlitewnym spotkaniu „Polska pod Krzyżem”, które miało miejsce w Zakopanem. Był to bardzo dobry czas fizycznego i psychicznego wypoczynku, a także integracji między braćmi. Do Tuchowa wracamy pełni sił i pozytywnej energii potrzebnej do podjęcia nauki.
br. Kacper Grabowski CSsR
Kształtowanie tożsamości kapłańskiej w formacji seminaryjnej było tematem 55. Ogólnopolskiej Konferencji Rektorów Wyższych Seminariów Duchownych Diecezjalnych i Zakonnych, która miała miejsce w dniach 2-4 września br. w Rzeszowie. W konferencji uczestniczyło blisko 80 rektorów z Polski oraz przedstawiciele zaprzyjaźnionych seminariów z Białorusi, Ukrainy i USA.
Tegoroczne obrady poświęcone były zagadnieniom związanym z różnymi aspektami tożsamości kapłańskiej w perspektywie seminaryjnej codzienności formacyjnej. W trzech roboczych sesjach plenarnych tematykę tę, zarówno od strony naukowej, jak i praktycznej, zarysowali w ciekawych prelekcjach: znakomity polski biblista i ordynariusz bielsko-żywiecki bp prof. dr hab. Roman Pindel, a także bp dr hab. Piotr Turzyński z Radomia, ks. prof. dr hab. Marek Tatar z UKSW, redaktor naczelny KAI Marcin Przeciszewski oraz o. dr Krzysztof Dyrek SJ, dyrektor Domu Formacji Stałej „Manresa”. W programie konferencji nie zabrakło również wspólnych warsztatów oraz wielu nieformalnych spotkań braterskich, które dawały możliwość wymiany doświadczeń z formacyjnej niwy.
Istotnym wydarzeniem podczas tegorocznej konferencji był również panel z udziałem bpa Damiana Bryla, który omówił aktualny stan przygotowań do rychłego już wprowadzenia nowych zasad formacji kapłańskiej w Polsce.
Gościnnym gospodarzem tegorocznego spotkania było Wyższe Seminarium Duchowne w Rzeszowie, szczycące się przestronną, nowoczesną siedzibą, którą współdzieli z Instytutem Teologiczno-Pastoralnym im. św. Józefa Sebastiana Pelczara. Wspólnym celebrom liturgicznym w seminaryjnej kaplicy przewodniczyli: ordynariusz rzeszowski bp Jan Wątroba oraz bp Damian Bryl.
Uczestnicy konferencji mieli również wyjątkową możliwość, by pomodlić się w nieodległej podrzeszowskiej Markowej nad grobem rodziny Ulmów, bestialsko zamordowanych przez Niemców za pomoc udzieloną żydowskim sąsiadom oraz zwiedzili tamtejsze muzeum, poświęcone Polakom ratującym Żydów na terenie Podkarpacia podczas II wojny światowej, której 80. rocznicę wybuchu wspominamy właśnie w tych dniach.
o. Maciej Sadowski CSsR
Rektor WSD w Tuchowie
fot. kl. Grzegorz Cioch
W Krakowie zakończył się międzynarodowy wakacyjny kurs teologii moralnej dla najmłodszych redemptorystów. Został on zorganizowany w dużej mierze przez o. Piotra Chyłę CSsR. Jego celem było podkreślenie alfonsjańskiego rysu łagodności pastoralnej w katolickiej teologii moralnej. Dzięki temu uczestnicy zdobyli i usystematyzowali wiedzę w zakresie pastoralno-moralnego nauczania Kościoła.
Wydarzenie miało charakter seminarium naukowego, w obrębie którego znalazł się czas na modlitwę, wykłady i dyskusję. Prowadzącym spotkanie był o. prof. Vimal Tirimanna CSsR, który m.in. jest wykładowcą Akademii Alfonsjańskiej w Rzymie. Uczestnikami byli redemptoryści z prowincji bratysławsko-praskiej, londyńskiej, lwowskiej, warszawskiej i wietnamskiej – studiujący w Rzymie.
Tematy nad którymi zastanawiali się słuchacze to m.in.: wolność i odpowiedzialność, prawidłowo uformowane sumienie jako nienaruszalna norma moralna dla działania, typy grzechów, małżeństwo i rodzina, pastoralna troska o małżeństwa znajdujące się w sytuacjach nieuporządkowanych, antykoncepcja i odpowiedzialne rodzicielstwo. Szczególnym zainteresowaniem cieszyła się kwestia dotycząca rozumienia adhortacji apostolskiej papieża Franciszka Amoris Laetitia. W związku z tym Ojciec Profesor wytłumaczył jak należy rozumieć kwestię forum internum i kiedy stosować to rozwiązanie.
Cały kurs otoczony był opieką o. Johanesa Rӧmelta CSsR – koordynatora konferencji europejskiej, o. Witolda Hetnara CSsR – przewodniczącego Sekretariatu Formacji Prowincji Warszawskiej oraz o. Mariusza Chyrowskiego, który przygotowywał również europejską pielgrzymkę kleryków redemptorystów śladami Świętego Klemensa Hofbauera, która poprzedzając wydarzenie w Krakowie stanowi wraz z nim jedną inicjatywę zaproponowaną przez Sekretariat Formacji Konferencji Redemptorystów Europy.
Niech to wyjątkowe w swym rodzaju wydarzenie przyniesie błogosławione owoce dla całego Kościoła, a szczególnie dla tych, którzy potrzebują pasterskiej łagodności i miłości. Niech zatem dzięki niemu każda rodzina i małżeństwo, które spotka na swojej drodze redemptorystę – syna św. Alfonsa zrozumie, że „małżeństwo jest przede wszystkim głęboką wspólnotą życia i miłości małżeńskiej, stanowiącą dobro dla samych małżonków, a seksualność jest podporządkowana miłości małżeńskiej mężczyzny i kobiety” (Amoris laetitia 80).
Paweł Orzeł CSsR
W dniach od 26 do 30 sierpnia odbyła się pielgrzymka śladami Świętego Klemensa Hofbauera. Jest to redemptorysta, którego często nazywa się drugim założycielem Zgromadzenia Najświętszego Odkupiciela założonego przez św. Alfonsa de Liguori we Włoszech. Dlatego nazywany drugim, ponieważ rozpowszechnił zgromadzenie poza Alpy.
Udział w pielgrzymce wzięło 26 osób głównie bracia klerycy, wraz kilkoma wychowawcami. Pochodzą oni z prowincji Warszawskiej, Wietnamskiej, Londyńskiej, Madryckiej, Lwowskiej oraz Bratysławsko-Praskiej.
Był to czas niezwykle skoncentrowany. Mieliśmy okazję podczas wspólnych podróży modlić się w różnych językach i obrządkach, poznawać się nawzajem, dowiedzieć się nieco o naszych prowincjach oraz formacji. Słyszeliśmy opowieści o pracy redemptorystów w innych częściach Europy i świata. Był to moment niesłychanie ciekawy i – jak sądzę – ubogacający każdego.
Dzień 1 (poniedziałek)
Pierwszego dnia po śniadaniu wyruszyliśmy wraz z braćmi z Ukrainy autokarem z Tuchowa w stronę Bratysławy. Dotarliśmy do stolicy Słowacji późnym popołudniem, gdzie spotkaliśmy resztę współbraci biorących udział w pielgrzymce. Wieczorem została odprawiona Msza Święta w języku słowackim. Mszę celebrował i homilie wygłosił o. Vaclav Hypius CSsR, prowincjał Prowincji Bratysława-Praga. Na miejscu oprócz życzliwości i gościnności ze strony słowackich współbraci zastała nas także smutna wiadomość o śmierci byłego wiceprowincjała Wiceprowincji Bratysławskiej o. Jana Janok CSsR. Włączyliśmy intencję o zbawienie dla niego do naszych modlitw. Wieczorem w miarę możliwości można było zwiedzić piękną Bratysławę.
Dzień 2 (wtorek)
Wczesnym rankiem wyjechaliśmy do Wiednia, miejsca związanego z pracą św. Klemensa Hofbauera. Na początku przyjechaliśmy do Maria am Gestade, gdzie obecnie mieszkają i pracują redemptoryści. Zostaliśmy przyjęci w duchu braterstwa i gościnności. Odprawiliśmy tam Mszę Świętą przy relikwiach św. Klemensa Hofbauera. Celebrował ją oraz homilie wygłosił o. Dominik O’Toole CSsR, duszpasterz miejscowy osób anglojęzycznych oraz wikariusz rektora. Zwiedziliśmy tamtejsze muzeum oraz mogliśmy wejść na szczyt wieży kościelnej, skąd rozpościerał się piękny widok na austriacką stolicę. Wychodząc na miasto mogliśmy zobaczyć miejsca związane ze św. Klemensem. Były to Stary Ratusz Miejski, kaplica Najświętszego Zbawiciela, Parlament Czeski, Katedrę św. Szczepana, Stary Uniwersytet, na którym miał uczyć się Klemens, Piekarnię pod Żelazną Gruszą, gdzie pracował, kościół św. Urszuli, kościół franciszkanów, domostwo panien Mauhl, które pozwoliły Klemensowi spełnić marzenie o zostaniu kapłanem, oraz Kościół Minorytów, w którym św. Klemens odprawił swoją ostatnią mszę przed śmiercią. Po południu wróciliśmy do Bratysławy. Wieczór wykorzystaliśmy na spacer po starym mieście.
Dzień 3 (środa)
W środę wybraliśmy się do Czech, by tam odwiedzić miejsce narodzin św. Klemensa – Tasovice. Na miejscu jego domu rodzinnego obecnie jest wybudowany kościół, w którym sprawowaliśmy Mszę Świętą w języku czeskim. Celebransem który wygłosił do nas homilie był o. Jan Sokólski CSsR, proboszcz tamtejszej parafii. Następnie wybraliśmy się do niedalekiego Znojma, gdzie św. Klemens był czeladnikiem piekarstwa i uczył się fachu. Mogliśmy też zobaczyć klasztor Norbertanów gdzie nasz Święty mógł m.in. uczyć się języka łacińskiego. Ta urokliwa mieścina była jednym z piękniejszych miejsc na naszym szlaku.
Następnie udaliśmy się na obiad, po którym wyruszyliśmy do Krakowa. Po przybyciu na miejsce współbracia przyjęli nas z otwartym sercem. Wieczorem była także możliwość zwiedzenia Krakowa, dawnej stolicy Polski.
Dzień 4 (czwartek)
Dwa najważniejsze punkty czwartego dnia naszej pielgrzymki to Warszawa, kościół św. Benona, gdzie pracował św. Klemens oraz Jasna Góra, polskie sanktuarium narodowe. Wyjechaliśmy wczesnym rankiem aby chwilę po południu być u św. Benona. Po obiedzie przygotowanym przez tamtejszych współbraci odprawiliśmy Mszę Świętą w języku polskim, w kościele gdzie posługiwał święty Klemens. Mszę celebrował oraz homilie wygłosił o. Dariusz Paszyński CSsR, wikariusz prowincjała Prowincji Warszawskiej Redemptorystów. Później była możliwość posłuchania nieco o historii kościoła św. Benona oraz krótkiego zwiedzenia Warszawy. Następnie wyruszyliśmy w kierunku Jasnej Góry, aby nawiedzić obraz Matki Bożej Częstochowskiej. Nasza wspólnota wzięła udział w apelu jasnogórskim, oraz miała okazję spotkać się z abp. Wacławem Depo, metropolitą częstochowskim, który udzielił nam Bożego błogosławieństwa.
Po wszystkim udaliśmy się z powrotem do Krakowa, do którego dotarliśmy nocą.
Dzień 5 (piątek)
Był to ostatni dzień naszej pielgrzymki śladami św. Klemensa. Została ona oficjalnie zakończona Mszą Świętą w obrządku greckim, którą przygotowali nasi współbracia z Ukrainy. Celebrował ją oraz homilie wygłosił o. Taras Kchik CSsR, prefekt Studentatu Prowincji Lwowskiej.
Na zakończenie zrobiliśmy sobie wspólne zdjęcie i podziękowaliśmy za wspólny czas.
Dzięki niech będą Bogu w Trójcy jedynemu za dany nam przykład św. Klemensa, który uczy nas nie tylko jak być redemptorystą, ale jak być świętym redemptorystą.
br. Marcin Wojdan CSsR
Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny jest dla redemptorystów dniem szczególnym, nie tylko ze względu na ich cześć do Matki Bożej. Tego dnia nowicjusze składają pierwsze śluby zakonne, klerycy ponawiają swoją profesję zakonną, a najstarsi z nich składają śluby wieczyste.
Tego dnia, o godzinie 7:00, w kaplicy seminaryjnej rozpoczęła się jutrznia pod przewodnictwem o. Prowincjała, Janusza Soka, na której klerycy odnowili czasowe śluby czystości, ubóstwa i posłuszeństwa.
Na Lubaszowej, o godzinie 9:00 miała miejsce uroczysta Msza Święta. Głównym celebransem i kaznodzieją był również o. Janusz Sok. Podczas liturgii pierwsze śluby zakonne złożyło czterech nowicjuszy. Byli to bracia: Kacper Grabowski, Kamil Krzywoń, Stanisław Stańczyk, Damian Szymura. Neoprofesi zostali też obłuczeni, czyli pierwszy raz włożyli na siebie swoje habity. Uroczystości towarzyszyła radość i wzruszenie współbraci i rodzin naszych najmłodszych redemptorystów.
W Tuchowie natomiast o godzinie 12:00 na placu sanktuaryjnym rozpoczęła się Msza Święta pod przewodnictwem o. Prowincjała, podczas której śluby wieczyste, złożyło dwóch naszych współbraci: br. Maksym Łabkow i br. Paweł Orzeł. Po liturgii współbracia i rodziny profesów wieczystych udały się na uroczysty obiad.
Polecamy modlitwie wszystkich kleryków, szczególnie neoprofesów i braci po ślubach wieczystych.
Michał Zieliński CSsR
Podczas I Nieszporów z Uroczystości Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w lubaszowskim klasztorze nastąpiło rozpoczęcie kanonicznego nowicjatu. Siedmiu naszych młodszych współbraci poprosiło o włączenie ich do naszej rodziny zakonnej, aby poprzez modlitwę, sposób życia i pracę redemptorysty, mogli lepiej rozeznawać swoje powołanie i poznawać historię oraz duchowość naszego Zgromadzenia. W czasie uroczystej Liturgii Godzin, pod przewodnictwem Prowincjała, o. Janusza Soka nastąpiło również objęcie urzędu przełożonego domu zakonnego w Lubaszowej, którym został o. Dariusz Pabiś oraz funkcji magistra nowicjuszy, którym został o. Łukasz Listopad, zaś jego socjuszem będzie o. Stanisław Janiga. Ojciec Prowincjał wygłosił podczas wieczornej modlitwy krótkie słowo, w którym zaznaczył, że nowicjat, jako kolejny etap formacji, jest niejako czasem „poprawy swojego wzroku”, aby móc lepiej dostrzegać otaczający świat, samych siebie, i najważniejsze, by lepiej odnajdywać w nim Pana Boga, który winien być zawsze na pierwszym miejscu.
Ojcom formatorom oraz nowicjuszom życzymy, by Jezus Odkupiciel prowadził ich przez ten rok próby nowicjackiej, a Matka Boża Wniebowzięta uczyła ich jak słuchać i wypełniać wszystko, co powie im
Jej Syn – Jezus Chrystus.
Almar Suchan CSsR