Kurs teologii moralnej dla redemptorystów

W Krakowie zakończył się międzynarodowy wakacyjny kurs teologii moralnej dla najmłodszych redemptorystów. Został on zorganizowany w dużej mierze przez o. Piotra Chyłę CSsR. Jego celem było podkreślenie alfonsjańskiego rysu łagodności pastoralnej w katolickiej teologii moralnej. Dzięki temu uczestnicy zdobyli i usystematyzowali wiedzę w zakresie pastoralno-moralnego nauczania Kościoła.

Wydarzenie miało charakter seminarium naukowego, w obrębie którego znalazł się czas na modlitwę, wykłady i dyskusję. Prowadzącym spotkanie był o. prof. Vimal Tirimanna CSsR, który m.in. jest wykładowcą Akademii Alfonsjańskiej w Rzymie. Uczestnikami byli redemptoryści z prowincji bratysławsko-praskiej, londyńskiej, lwowskiej, warszawskiej i wietnamskiej – studiujący w Rzymie.

Tematy nad którymi zastanawiali się słuchacze to m.in.: wolność i odpowiedzialność, prawidłowo uformowane sumienie jako nienaruszalna norma moralna dla działania, typy grzechów, małżeństwo i rodzina, pastoralna troska o małżeństwa znajdujące się w sytuacjach nieuporządkowanych, antykoncepcja i odpowiedzialne rodzicielstwo. Szczególnym zainteresowaniem cieszyła się kwestia dotycząca rozumienia adhortacji apostolskiej papieża Franciszka Amoris Laetitia. W związku z tym Ojciec Profesor wytłumaczył jak należy rozumieć kwestię forum internum i kiedy stosować to rozwiązanie.

Cały kurs otoczony był opieką o. Johanesa Rӧmelta CSsR – koordynatora konferencji europejskiej, o. Witolda Hetnara CSsR – przewodniczącego Sekretariatu Formacji Prowincji Warszawskiej oraz o. Mariusza Chyrowskiego, który przygotowywał również europejską pielgrzymkę kleryków redemptorystów śladami Świętego Klemensa Hofbauera, która poprzedzając wydarzenie w Krakowie stanowi wraz z nim jedną inicjatywę zaproponowaną przez Sekretariat Formacji Konferencji Redemptorystów Europy.

Niech to wyjątkowe w swym rodzaju wydarzenie przyniesie błogosławione owoce dla całego Kościoła, a szczególnie dla tych, którzy potrzebują pasterskiej łagodności i miłości. Niech zatem dzięki niemu każda rodzina i małżeństwo, które spotka na swojej drodze redemptorystę – syna św. Alfonsa zrozumie, że „małżeństwo jest przede wszystkim głęboką wspólnotą życia i miłości małżeńskiej, stanowiącą dobro dla samych małżonków, a seksualność jest podporządkowana miłości małżeńskiej mężczyzny i kobiety” (Amoris laetitia 80).

Paweł Orzeł CSsR

Europejska pielgrzymka kleryków redemptorystów śladami Świętego Klemensa Hofbauera

W dniach od 26 do 30 sierpnia odbyła się pielgrzymka śladami Świętego Klemensa Hofbauera. Jest to redemptorysta, którego często nazywa się drugim założycielem Zgromadzenia Najświętszego Odkupiciela założonego przez św. Alfonsa de Liguori we Włoszech. Dlatego nazywany drugim, ponieważ rozpowszechnił zgromadzenie poza Alpy.
Udział w pielgrzymce wzięło 26 osób głównie bracia klerycy, wraz kilkoma wychowawcami. Pochodzą oni z prowincji Warszawskiej, Wietnamskiej, Londyńskiej, Madryckiej, Lwowskiej oraz Bratysławsko-Praskiej.
Był to czas niezwykle skoncentrowany. Mieliśmy okazję podczas wspólnych podróży modlić się w różnych językach i obrządkach, poznawać się nawzajem, dowiedzieć się nieco o naszych prowincjach oraz formacji. Słyszeliśmy opowieści o pracy redemptorystów w innych częściach Europy i świata. Był to moment niesłychanie ciekawy i – jak sądzę – ubogacający każdego.

Dzień 1 (poniedziałek)
Pierwszego dnia po śniadaniu wyruszyliśmy wraz z braćmi z Ukrainy autokarem z Tuchowa w stronę Bratysławy. Dotarliśmy do stolicy Słowacji późnym popołudniem, gdzie spotkaliśmy resztę współbraci biorących udział w pielgrzymce. Wieczorem została odprawiona Msza Święta w języku słowackim. Mszę celebrował i homilie wygłosił o. Vaclav Hypius CSsR, prowincjał Prowincji Bratysława-Praga. Na miejscu oprócz życzliwości i gościnności ze strony słowackich współbraci zastała nas także smutna wiadomość o śmierci byłego wiceprowincjała Wiceprowincji Bratysławskiej o. Jana Janok CSsR. Włączyliśmy intencję o zbawienie dla niego do naszych modlitw. Wieczorem w miarę możliwości można było zwiedzić piękną Bratysławę.

Dzień 2 (wtorek)
Wczesnym rankiem wyjechaliśmy do Wiednia, miejsca związanego z pracą św. Klemensa Hofbauera. Na początku przyjechaliśmy do Maria am Gestade, gdzie obecnie mieszkają i pracują redemptoryści. Zostaliśmy przyjęci w duchu braterstwa i gościnności. Odprawiliśmy tam Mszę Świętą przy relikwiach św. Klemensa Hofbauera. Celebrował ją oraz homilie wygłosił o. Dominik O’Toole CSsR, duszpasterz miejscowy osób anglojęzycznych oraz wikariusz rektora. Zwiedziliśmy tamtejsze muzeum oraz mogliśmy wejść na szczyt wieży kościelnej, skąd rozpościerał się piękny widok na austriacką stolicę. Wychodząc na miasto mogliśmy zobaczyć miejsca związane ze św. Klemensem. Były to Stary Ratusz Miejski, kaplica Najświętszego Zbawiciela, Parlament Czeski, Katedrę św. Szczepana, Stary Uniwersytet, na którym miał uczyć się Klemens, Piekarnię pod Żelazną Gruszą, gdzie pracował, kościół św. Urszuli, kościół franciszkanów, domostwo panien Mauhl, które pozwoliły Klemensowi spełnić marzenie o zostaniu kapłanem, oraz Kościół Minorytów, w którym św. Klemens odprawił swoją ostatnią mszę przed śmiercią. Po południu wróciliśmy do Bratysławy. Wieczór wykorzystaliśmy na spacer po starym mieście.

Dzień 3 (środa)
W środę wybraliśmy się do Czech, by tam odwiedzić miejsce narodzin św. Klemensa – Tasovice. Na miejscu jego domu rodzinnego obecnie jest wybudowany kościół, w którym sprawowaliśmy Mszę Świętą w języku czeskim. Celebransem który wygłosił do nas homilie był o. Jan Sokólski CSsR, proboszcz tamtejszej parafii. Następnie wybraliśmy się do niedalekiego Znojma, gdzie św. Klemens był czeladnikiem piekarstwa i uczył się fachu. Mogliśmy też zobaczyć klasztor Norbertanów gdzie nasz Święty mógł m.in. uczyć się języka łacińskiego. Ta urokliwa mieścina była jednym z piękniejszych miejsc na naszym szlaku.
Następnie udaliśmy się na obiad, po którym wyruszyliśmy do Krakowa. Po przybyciu na miejsce współbracia przyjęli nas z otwartym sercem. Wieczorem była także możliwość zwiedzenia Krakowa, dawnej stolicy Polski.

Dzień 4 (czwartek)
Dwa najważniejsze punkty czwartego dnia naszej pielgrzymki to Warszawa, kościół św. Benona, gdzie pracował św. Klemens oraz Jasna Góra, polskie sanktuarium narodowe. Wyjechaliśmy wczesnym rankiem aby chwilę po południu być u św. Benona. Po obiedzie przygotowanym przez tamtejszych współbraci odprawiliśmy Mszę Świętą w języku polskim, w kościele gdzie posługiwał święty Klemens. Mszę celebrował oraz homilie wygłosił o. Dariusz Paszyński CSsR, wikariusz prowincjała Prowincji Warszawskiej Redemptorystów. Później była możliwość posłuchania nieco o historii kościoła św. Benona oraz krótkiego zwiedzenia Warszawy. Następnie wyruszyliśmy w kierunku Jasnej Góry, aby nawiedzić obraz Matki Bożej Częstochowskiej. Nasza wspólnota wzięła udział w apelu jasnogórskim, oraz miała okazję spotkać się z abp. Wacławem Depo, metropolitą częstochowskim, który udzielił nam Bożego błogosławieństwa.
Po wszystkim udaliśmy się z powrotem do Krakowa, do którego dotarliśmy nocą.

Dzień 5 (piątek)
Był to ostatni dzień naszej pielgrzymki śladami św. Klemensa. Została ona oficjalnie zakończona Mszą Świętą w obrządku greckim, którą przygotowali nasi współbracia z Ukrainy. Celebrował ją oraz homilie wygłosił o. Taras Kchik CSsR, prefekt Studentatu Prowincji Lwowskiej.
Na zakończenie zrobiliśmy sobie wspólne zdjęcie i podziękowaliśmy za wspólny czas.
Dzięki niech będą Bogu w Trójcy jedynemu za dany nam przykład św. Klemensa, który uczy nas nie tylko jak być redemptorystą, ale jak być świętym redemptorystą.

br. Marcin Wojdan CSsR

Śluby zakonne w Tuchowie i Lubaszowej

Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny jest dla redemptorystów dniem szczególnym, nie tylko ze względu na ich cześć do Matki Bożej. Tego dnia nowicjusze składają pierwsze śluby zakonne, klerycy ponawiają swoją profesję zakonną, a najstarsi z nich składają śluby wieczyste.

Tego dnia, o godzinie 7:00, w kaplicy seminaryjnej rozpoczęła się jutrznia pod przewodnictwem o. Prowincjała, Janusza Soka, na której klerycy odnowili czasowe śluby czystości, ubóstwa i posłuszeństwa.

Na Lubaszowej, o godzinie 9:00 miała miejsce uroczysta Msza Święta. Głównym celebransem i kaznodzieją był również o. Janusz Sok. Podczas liturgii pierwsze śluby zakonne złożyło czterech nowicjuszy. Byli to bracia: Kacper Grabowski, Kamil Krzywoń, Stanisław Stańczyk, Damian Szymura. Neoprofesi zostali też obłuczeni, czyli pierwszy raz włożyli na siebie swoje habity. Uroczystości towarzyszyła radość i wzruszenie współbraci i rodzin naszych najmłodszych redemptorystów.

W Tuchowie natomiast o godzinie 12:00 na placu sanktuaryjnym rozpoczęła się Msza Święta pod przewodnictwem o. Prowincjała, podczas której śluby wieczyste, złożyło dwóch naszych współbraci: br. Maksym Łabkow i br. Paweł Orzeł. Po liturgii współbracia i rodziny profesów wieczystych udały się na uroczysty obiad.

Polecamy modlitwie wszystkich kleryków, szczególnie neoprofesów i braci po ślubach wieczystych.

Michał Zieliński CSsR

Rozpoczęcie nowicjatu

Podczas I Nieszporów z Uroczystości Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w lubaszowskim klasztorze nastąpiło rozpoczęcie kanonicznego nowicjatu. Siedmiu naszych młodszych współbraci poprosiło o włączenie ich do naszej rodziny zakonnej, aby poprzez modlitwę, sposób życia i pracę redemptorysty, mogli lepiej rozeznawać swoje powołanie i poznawać historię oraz duchowość naszego Zgromadzenia. W czasie uroczystej Liturgii Godzin, pod przewodnictwem Prowincjała, o. Janusza Soka nastąpiło również objęcie urzędu przełożonego domu zakonnego w Lubaszowej, którym został o. Dariusz Pabiś oraz funkcji magistra nowicjuszy, którym został o. Łukasz Listopad, zaś jego socjuszem będzie o. Stanisław Janiga. Ojciec Prowincjał wygłosił podczas wieczornej modlitwy krótkie słowo, w którym zaznaczył, że nowicjat, jako kolejny etap formacji, jest niejako czasem „poprawy swojego wzroku”, aby móc lepiej dostrzegać otaczający świat, samych siebie, i najważniejsze, by lepiej odnajdywać w nim Pana Boga, który winien być zawsze na pierwszym miejscu.

Ojcom formatorom oraz nowicjuszom życzymy, by Jezus Odkupiciel prowadził ich przez ten rok próby nowicjackiej, a Matka Boża Wniebowzięta uczyła ich jak słuchać i wypełniać wszystko, co powie im

Jej Syn – Jezus Chrystus.

Almar Suchan CSsR

Dzień skupienia przed ponowieniem profesji czasowej

Dzień skupienia rozpoczęliśmy wieczorem 12 sierpnia godzinną adoracją Najświętszego Sakramentu, którą zakończyliśmy wspólną modlitwą Liturgią Godzin – kompletą. Następnego dnia rano o. Stanisław Wzorek – redemptorysta, misjonarz w Boliwii, prowadzący nam dzień skupienia, przewodniczył Jutrzni. Następnie odbyła się pierwsza konferencja, w której ojciec-rekolekcjonista poddał pod rozważanie problemy jakie występują w życiu zakonnym, m.in.: lenistwo, alkoholizm, brak posłuszeństwa i indywidualizm. Przestrzegał, że wiele z tych problemów może zacząć się już na etapie seminarium, gdy nie przykładamy odpowiedniej troski o swoje postępowanie.

Przed południem rozpoczęła się 30-minutowa adoracja Najświętszego Sakramentu, a po niej uczestniczyliśmy w Eucharystii, w której o. Stanisław Wzorek mówił o wrażliwości na każdą zaginioną owcę i o tym, że Msza św. jest tym momentem, w którym Chrystus szuka swoich owiec.

Po Mszy św. każdy z nas miał do dyspozycji czas wolny na indywidualną modlitwę. W czasie drugiej konferencji o. Stanisław mówił szerzej o etapach formacji, dzieląc się swoimi doświadczeniami. Osoba przygotowująca się do święceń kapłańskich musi przejść proces od bycia uczniem, do upodobnienia się do Mistrza, tak żeby w posłudze pastoralnej mogła aż do końca oddawać swoje życie Bogu i bliźniemu.

Dzień skupienia zakończyliśmy Nieszporami.

Z całego dnia skupienia wybrzmiała rada starszego Współbrata, aby nasze odnowienie ślubów nie było tylko kolejną formalnością, ale ponownym, osobistym oddaniem się w miłości Jezusowi Chrystusowi.

I tak też chcemy, aby 15 sierpnia w uroczystość Wniebowzięcia NMP uczciwie wybrzmiały słowa: „Tak, ślubuję” Jezusowi Chrystusowi Odkupicielowi człowieka!

Robert Borzyszkowski CSsR

Zaproszenie na uroczystość złożenia profesji wieczystej

Zakończenie roku akademickiego w WSD Redemptorystów w Tuchowie

Dnia 26 czerwca 2019 roku w Wyższym Seminarium Duchownym Redemptorystów w Tuchowie odbyło się podsumowanie i zakończenie roku akademickiego. Grono wykładowców i wychowawców po zakończonej radzie pedagogiczno-wychowawczej spotkało się wraz z braćmi studentami na Eucharystii, aby podziękować Bogu za przeżyty rok akademicki. Podczas Mszy św., której przewodniczył o. Prowincjał, dotychczasowy rektor naszego seminarium o. dr Maciej Sadowski CSsR złożył uroczyste wyznanie wiary obejmując urząd rektora na kolejne czterolecie.

Dziękując za dotychczasową posługę, życzymy o. Maciejowi wszelkich potrzebnych łask na dalsze lata piastowania urzędu rektora naszego seminarium.

Maksym Łabkow CSsR

Kolejny numer „Rodziny Odkupiciela”

Ukazał się 84 numer biuletynu Wyższego Seminarium Duchownego Redemptorystów w Tuchowie „Rodzina Odkupiciela”. Dotyka on tematów związanych z misją ewangelizacji, którą Kościół otrzymał od Chrystusa. Nasi Autorzy poruszyli bardzo ciekawe tematy związane z różnorodną formą głoszenia Dobrej Nowiny.

Będziemy mogli zapoznać się m.in. z ojcem Tomem Forrestem, który był jedną z czołowych postaci w katolickim Ruchu Odnowy Charyzmatycznej na świecie. Dla interesujących się nową ewangelizacją inspirującym może okazać się tekst pt.: „Eureka, czyli znalazłem!”. Traktuje on o kursie prowadzonym przez młodych dla młodych. Sens takiej metody przepowiadania Chrystusowego orędzia można zrozumieć po przeczytaniu artykułu „Wolni i wyzwalający”. Zwraca on bowiem uwagę, że głosiciel Ewangelii powinien być równocześnie jej świadkiem, czyli żyć nią na co dzień – wolni mogą wyzwalać innych. Nasz czytelnik znajdzie też kilka innych interesujących artykułów, które będąc świadectwem ewangelizowania – czyli wprowadzania w codzienność przesłania Jezusa Chrystusa, stanowią zaproszenie do osobistego włączenia się w to wielkie dzieło Boże.

Serdecznie zachęcamy do lektury naszego seminaryjnego czasopisma!

Redakcja „Rodziny Odkupiciela”

Męskie oblężenie Jasnej Góry

W sobotę, 22 czerwca 2019 r. kilku alumnów naszego seminarium wzięło udział w pielgrzymce mężczyzn na Jasną Górę. Została ona zorganizowana już po raz trzeci, tym razem pod hasłem „powołani do męskości”. Pielgrzymka organizowana jest przez liderów męskich grup katolickich.

Podczas sobotniego spotkania wzięliśmy udział w licznych prelekcjach, prowadzonych przez m. in. abpa Grzegorza Rysia, Jacka Pulikowskiego, Mieczysława Guzewicza czy Wandę Półtawską. Poruszali oni temat powołania mężczyzny w różnych jego aspektach, życia wiarą na co dzień, troski o podtrzymywanie wiary w rodzinie jako mąż i ojciec. Treść i forma usłyszanych przez nas konferencji dały do zrozumienia, że na każdym mężczyźnie spoczywa piękne zadanie nieustannego dawania świadectwa o wielkich dziełach Bożych, wymaga jednak ono – co podkreślił abp Grzegorz Ryś –, radykalizmu w życiu Ewangelią.

Zwieńczeniem pielgrzymki była Eucharystia, po której nastąpiło krótkie uwielbienie i Apel Jasnogórski. Każdy z nas w wolnej chwili spotkał się z Królową przed Jej cudownym obrazem.

W sobotniej pielgrzymce wzięło udział około 2200 mężczyzn. Nadzieją napawa widok młodych ludzi, którzy nie wstydzą się dawać świadectwa swojej wiary publicznie. I ten widok, jak i zatłoczona bazylika, każą wierzyć, że tylko tam, na Jasnej Górze „pod sercem Matki, bije serce narodu”!

Dominik Król CSsR

Srebrny Jubileusz w Sanktuarium MBNP

Ćwierć wieku temu, na krakowskim Rynku Podgórskim dokonała się koronacja ikony Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Uroczystościom przewodniczył wtedy ks. kardynał Franciszek Macharski. To wydarzenie zgromadziło licznych czcicieli wizerunku Matki Bożej.

Po 25 latach w Sanktuarium Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Krakowie na Podgórzu odbył się srebrny jubileusz koronacji tej ikony. Eucharystii przewodniczył i słowo Boże wygłosił o. Janusz Sok – prowincjał Warszawskiej Prowincji Redemptorystów. Przypomniał on, że warunkiem do tego by rozpowszechniać wizerunek Matki Bożej Nieustającej Pomocy jest wpierw jej ukochanie. Na tę uroczystość swój list wystosował ks. abp Marek Jędraszewski – metropolita krakowski, który życzył, by wstawiennictwo Maryi pomagało stać na straży Bożego porządku w rodzinach i środowiskach życia.

Uroczystościom towarzyszył chór „Psalmodia” Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie, któremu dyrygował Włodzimierz Siedlik. Jak żartobliwie wspomniał o. Ireneusz Byczkiewicz – kustosz sanktuarium, od mamy nigdy nie wychodzi się głodnym, dlatego po mszy świętej zaprosił wszystkich wiernych na wspólne świętowanie przy stole na dziedzińcu. Piknikowi parafialnemu umilał czas Zespół Orawianie.

Miejmy nadzieję, że kolejna już rocznica koronacji wizerunku Matki Bożej Nieustającej Pomocy przyczyni się do większego kultu Pana Boga i czci Maryi. Jako wspólnota Wyższego Seminarium Duchownego Redemptorystów z Tuchowa jesteśmy szczęśliwi, że mogliśmy uczestniczyć w jubileuszu i dziękujemy o. kustoszowi za zaproszenie.

Jakub Gościński CSsR