Wszystko dla Jezusa przez Maryję

Wokół Tej Najpiękniejszej zgromadziliśmy się 28 maja podczas ostatniego wspólnego dnia skupienia w tym roku akademickim. Pomagał nam w tym skutecznie święty Ludwik Maria Grignion de Montfort, którego życiową dewizą było właśnie to zawołanie: „Wszystko dla Jezusa przez Maryję”.
Towarzyszył i przybliżał nam ten temat nasz prefekt – o. Adam Kośla, który z wielkim zaangażowaniem zapalał nas do zawierzenia się Maryi i oddania się w Jej opiekę.

Ten dzień skupienia rozpoczęliśmy już dzień wcześniej adoracją Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie.
W ciągu sobotniego czuwania przy Maryi, oprócz tekstów i metod proponowanych przez św. Ludwika, towarzyszyła nam modlitwa brewiarzowa czyli modlitwa Kościoła. Jak zawsze punktem kulminacyjnym była Msza Święta.
Na zakończenie zostaliśmy również gorąca przez o. Adama zachęceni do czytania Traktatu o doskonałym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny.

Oby kiedyś każdy z nas mógł tak powiedzieć jak nasz wielki rodak, ówczesny kardynał, Karol Wojtyła: „Z tej książeczki nauczyłem się, co to właściwie jest nabożeństwo do Matki Bożej” (Borek Fałęcki 8.11.1968 r.)

Łukasz Malinowski CSsR

Nowa rada Studentatu

W poniedziałek 23.05 w naszej seminaryjnej wspólnocie odbyły się wybory do rady Studentatu. Po odśpiewaniu hymnu do Ducha Świętego przystąpiliśmy do głosowania i dość szybko, bo po około godzinie cała rada została wybrana. A oto jak nowa rada się prezentuje:

br. Kacper Grabowski CSsR – Senior Studentatu
br. Jakub Wiśniowski CSsR – Wicesenior
br. Tomasz Pasieka CSsR – Liturgista
br. Krystian Grabowski CSsR – Porządkowy
br. Bartłomiej Laskowski CSsR – Apostolat

Dziękujemy odchodzącej radzie, za cały rok ciężkiej i ofiarnej pracy, a nowym członkom rady życzymy asystencji Ducha Świętego na cały najbliższy rok.

Kacper Grabowski CSsR

Spotkanie rodzin

W dniach 21-22 maja w Lubaszowej odbyło się spotkanie rodzin kleryków WSD Redemptorystów w Tuchowie. Była to doskonała okazja na odświeżenie relacji pomiędzy alumnami, ich rodzicami oraz rodzeństwem. Spotkanie to dało również sposobność do wzajemnego poznania się rodzin współbraci. Dotychczas było to utrudnione ze względu na trwającą pandemię koronawirusa. W tym roku na lubaszowskiej górce zebrało się ponad 70 osób, co było powodem powszechnej radości!

Sobotnim rankiem, po krótkiej modlitwie i przywitaniu przez prefekta seminarzystów, o. Adama Koślę, wszystkich przybyłych, wyruszyliśmy samochodami w kierunku Podkarpacia, aby poznać okoliczne ciekawe i warte odwiedzenia miejsca. Na naszej trasie znalazł się m.in. skansen archeologiczny „Karpacka Troja” położony w Trzcinicy niedaleko Jasła. Następnie udaliśmy się do Sanktuarium Matki Bożej Saletyńskiej w Dębowcu, a potem wracając do Lubaszowej, wstąpiliśmy do przepięknego Biecza, gdzie uczestnicy spotkania mieli okazję skosztować tamtejszych przepysznych lodów, podziwiać piękną panoramę z wieży ratuszowej oraz zobaczyć jedną z najpiękniejszych małopolskich świątyń – Kolegiatę Bożego Ciała w Bieczu. Wspólne wędrowanie oraz posiłki były doskonałą okazją do spędzenia ze sobą czasu, a co za tym idzie rozmowy oraz poznania się. Zwieńczeniem sobotniego dnia była Eucharystia oraz odśpiewana przez wszystkich przed figurą Matki Bożej litania loretańska.

Drugi dzień naszego spotkania, niedzielę, rozpoczęliśmy Mszą Świętą, której przewodniczył prowincjał o. Janusz Sok przy koncelebrze przełożonych naszego seminarium. Następnie spędziliśmy czas przy kawie i „ciastku”. Nasze rodziny zadbały, aby słodkości na wspólnym stole nie zabrakło – każdy przywiózł ze sobą jakiś specjał, co jeszcze dobitnej świadczy o tym, że jesteśmy jedną, wielką rodziną. Wyjątkowym momentem tej niedzieli był prowadzony przez jednego z diakonów turniej „Familiada”, w którym wzięło udział 10 uczestników wyłonionych poprzez losowanie – reszta grupy stanowiła widownię. Intrygujące pytania, ciekawe odpowiedzi oraz anegdoty prowadzącego dodały temu przedsięwzięciu niemało animuszu. Nasze spotkanie zwieńczyliśmy obiadem, podczas którego rodzice otrzymali pamiątkowe, grupowe zdjęcie.

Z pewnością miniony weekend zaliczyć można do udanych, a odbyte rozmowy, spotkania pozostaną jako wspomnienia w pamięci przybyłych uczestników! Obyśmy na następne takie wydarzenie nie musieli czekać tyle, co poprzednio!

Dominik Król CSsR

Kościół świętych

Katolicki Uniwersytet Lubelski już po raz 54 zorganizował tydzień eklezjologiczny. Tegoroczne wydarzenie odbyło się w dniach 17-19 maja. Tematem sympozjum naukowego był „Kościół świętych”. W wydarzeniu tym wzięło udział dwóch kleryków naszego seminarium.

W czasie całego sympozjum mogliśmy wysłuchać ponad 20 wykładów wybitnych naukowców, którzy wykładają w Polsce oraz poza granicami naszej Ojczyzny. Temat „świętości” był przedstawiany z perspektywy różnych dyscyplin nauki takich jak: teologia dogmatyczna czy moralna, a także jak świętość przedstawia Biblia oraz jakie są kanony świętości w sztuce. Po każdym z panelów, na który składały się trzy wykłady mogliśmy uczestniczyć w bardzo ożywionych dyskusjach, w czasie których jeszcze bardziej poszerzało się zdobytą podczas wykładu wiedzę.

Sympozjum zorganizowane przez KUL było dla nas również okazją, by poszerzać swoją wiedzę dotyczącą Kościoła i świętości, ale także, by spotkać się z klerykami innych seminariów oraz osobami świeckimi studiującymi teologię i wymienić się swoimi doświadczeniami. W czasie trzydniowego pobytu w Lublinie mogliśmy również podziwiać przepiękne „Stare Miasto” przez, które codziennie przechodziliśmy w drodze na uniwersytet.

Almar Suchan CSsR

Majowe wyprawy

Zgodnie z wieloletnią tradycją w ubiegłą sobotę udaliśmy się w ramach rekreacji na wyjście majówkowe. Stworzyliśmy trzy grupy, z których każda miała inny plan na spędzenie tego dnia.

Oto trasy poszczególnych grup:

Pierwsza: podróż pociągiem do Nowego Sącza, zwiedzanie Miasteczka Galicyjskiego, spacer po mieście, zwiedzanie rynku, nawiedzanie nowosądeckich świątyń, posiłek, podróż powrotna pociągiem.

Druga: podróż busem do Ciężkowic, przejście czarnym szlakiem turystycznym przez Skamieniałe Miasto, potem niebieskim szlakiem na wieżę widokową w Bruśniku, następnie niebieskim, a dalej zielonym szlakiem na posiłek w Bobowej, stamtąd powrót pociągiem.

Trzecia: podróż pociągiem do Ciężkowic, przejście szlakiem przez Staszkówkę, nawiedzenie cmentarza wojennego na Patrii, przejście przez Siedliska, Stróżną – wizyta w domu rodzinnym br. Grzegorza, przejście do Stróż, posiłek, a następnie powrót pociągiem.

Tego dnia pogoda była naszym sprzymierzeńcem i sprzyjała naszej regeneracji oraz aktywnemu wypoczynkowi. Widocznym dowodem na poparcie tej tezy były opalone oblicza większości współbraci. Wypoczęci wracamy zatem do obowiązków wśród, których m.in. nauka do zbliżającej się wielkimi krokami sesji egzaminacyjnej.

Tomasz Wierzbicki CSsR

„Pojęcie wojny sprawiedliwej jest dzisiaj nie do przyjęcia” – Debata oksfordzka w Seminarium

11.05.2022 r. w Wyższym Seminarium Duchownym Redemptorystów w Tuchowie odbyła się debata oksfordzka. Teza tej debaty brzmiała: „Pojęcie wojny sprawiedliwej jest dzisiaj nie do przyjęcia”. W tym wydarzeniu brali udział: marszałek – br. Robert Borzyszkowski, sekretarz – br. Tomasz Wierzbicki, jurorzy – bracia Marcin Wojdan oraz Jakub Wiśniowski oraz czterech mówców po stronie Propozycji: br. Tomasz Pasieka, br. Kacper Grabowski, br. Stanisław Stańczyk i br. Dominik Król; i czterech mówców po stronie Opozycji: br. Hubert Stański, br. Bartłomiej Laskowski, br. Michał Zieliński oraz br. Jakub Ciepły. Debata toczyła się wokół określonej tezy, której broniła strona Propozycji, a którą próbowała obalić strona Opozycji.

Każdy uczestnik miał przewidziane 4 minuty na swoją wypowiedź. W czasie debaty było dopuszczone zadawanie pytań bądź podawanie informacji ze strony przeciwnej. Pierwszy mówca ze zespołu miał za zadanie zdefiniować tezę albo obalić ją oraz podać najważniejsze argumenty. Następnie drugi mówca musiał poszerzyć stanowisko poprzednika i odnieść się do wypowiedzi przeciwnika. Później trzeci mówca podważał argumenty strony przeciwnej oraz ewentualnie podawał dodatkową argumentację. Na końcu następowało podsumowanie tych wszystkich argumentów przez czwartego mówcę. Miał on zreasumować całą argumentację swojej drużyny bez dodawania nowych argumentów. Po mowach końcowych ostatnich mówców, głos zabrała publiczność. Kiedy debata się zakończyła był czas na przerwę, podczas której jurorzy przyznawali punkty. Po ciekawej i intrygującej dyskusji obu drużyn, wygrał zespół Propozycji, czyli broniący tytułowej tezy debaty.

Debata oksfordzka to przede wszystkim rozwój umiejętności: retoryki, argumentacji, wystąpień publicznych, swobody wypowiedzi, kulturalnej dyskusji, odpowiedniego konstruowania wypowiedzi. Nie ma na celu wypracowania wspólnych wniosków lub przekonania uczestników do swoich racji. Głównym zadaniem jest przekonujące przedstawienie argumentów oraz zbijanie argumentów strony przeciwnej.

br. Karol Rzeźnik

Dobry Pasterz

Dobry Pasterz

IV Niedziela Wielkanocna to w Kościele tzw. Niedziela Dobrego Pasterza, rozpoczynająca światowy tydzień modlitw o powołania. Klerycy Wyższego Seminarium Duchownego Redemptorystów wyruszyli w tym czasie, razem z ojcami i diakonami, do parafii w całej Polsce, by dawać świadectwo powołania, spotkać się z ministrantami i młodzieżą oraz wspólnie z ludźmi modlić się o to, by ci, których Bóg wzywa do bycia blisko siebie i głoszenia Ewangelii, dobrze rozeznali i odpowiedzieli „tak” na Jego wezwanie.

W parafiach redemptorystowskich w Szczecinie, Szczecinku, Braniewie, Toruniu, Skarżysku Kamiennej, Krakowie oraz parafii w Chojniku ojcowie wraz z diakonami głosili homilie podczas niedzielnych Eucharystii, a klerycy dzielili się świadectwem powołania. W większości parafii spotkania rozpoczęły się już w sobotę podczas rozmów z ministrantami i młodzieżą z poszczególnych miejsc. Był czas na rozmowy o seminarium i naszej formacji, wspólną rozrywkę podczas ognisk czy grania w piłkę oraz modlitwę.

Wszystkie wyjazdy były dla nas wartościowym doświadczeniem i możliwością dzielenia się radością z pójścia za Jezusem Odkupicielem. Mamy nadzieję, że nasza obecność i świadectwo w tych miejscach były okazją do bliższego spotkania młodych z Dobrym Pasterzem, i zapytania Go: „jakie jest moje powołanie?”.

Karol Łukaszczyk CSsR

Otwarte Serca dla Nadziei

Uroczystość Matki Bożej Królowej Polski stała się w tuchowskim sanktuarium doskonałą okazją do pomocy Stowarzyszeniu „Nadzieja” w budowie domu dla osób niepełnosprawnych. Domowe wypieki i klasztorne chleby wypełniły serca ofiarodawców zapachem solidarności, a cudowne pieśni poświęcone Matce Bożej Królowej Polski, między innymi utwory Stanisława Moniuszki oraz pieśni neapolitańskie rozgrzały serca słuchających miłością do potrzebujących.

3 maja w uroczystość Matki Bożej Królowej Polski w bazylice tuchowskiej miała miejsce akcja charytatywna wspierająca budowę domu dla podopiecznych Stowarzyszenia Rodziców i Przyjaciół Osób Niepełnosprawnych „Nadzieja” w Tuchowie.

Przed południem po Mszach Świętych rozprowadzane były domowe wypieki, wykonane głównie przez rodziców ze stowarzyszenia. Wysokim zainteresowaniem cieszyły się również klasztorne chleby. Hojność i szczodrość parafian oraz gości przerosły najśmielsze oczekiwania. Już przed południem rozprowadzone zostały wszystkie ciasta oraz pieczywo. Dobro i miłość okazane przez ofiarodawców stały się pięknym duchowym darem uświetniającym maryjną uroczystość.

Wieczorem w kościele sanktuaryjnym odbył się także koncert „Otwarte Serca dla Nadziei” zespołu „Servi Domini Cantores”. Wśród artystów wystąpili: ks. Paweł Sobierajski – tenor, o. Tomasz Jarosz CSsR – baryton, o. Rafał Kobyliński SJ – tenor. Akompaniował na fortepianie prof. Dr hab. Grzegorz Biegas. Wśród utworów znalazły się liczne pochwały Matki Najświętszej, ale także pieśni neapolitańskie oraz arie z oper Stanisława Moniuszki. Usłyszane melodie nastrajały do głębszego przeżycia uroczystości oraz inspirowały ducha.

W taki sposób dzień 3 maja stał się prawdziwie dniem chrześcijańskim, przeżytym na chwałę Najświętszej Maryi Panny – Bogurodzicy i Królowej Polski.

Marcin Wojdan CSsR

Najważniejsze trzy dni roku liturgicznego

Po raz kolejny dane nam było uczestniczyć w najważniejszym wydarzeniu dla każdego chrześcijanina – w Triduum Paschalnym.

Rozpoczęło się ono w Wielki Czwartek Mszą Świętą Wieczerzy Pańskiej, której przewodniczył o. Janusz Sok – Przełożony Warszawskiej Prowincji Redemptorystów. Po jej zakończeniu udaliśmy się z Panem Jezusem do Ciemnicy adorując Go tam do godz. 23:00.

W Wielki Piątek kontynuowaliśmy liturgię rozpoczętą w Wielki Czwartek. Od rana trwała adoracja Najświętszego Sakramentu w Ciemnicy. Całą Parafią przeszliśmy Drogę Krzyżową, która w tym roku prowadzona była Dróżkami Różańcowymi. Punktem kulminacyjnym tego dnia była wieczorna liturgia Męki Pańskiej, której przewodniczył o. Ryszard Bożek. Po jej dopełnieniu złożyliśmy Pana Jezusa w grobie trwając przy Nim na adoracji jak również oddawaliśmy cześć Krzyżowi na którym Jezus za nas umarł.

W Wielką Sobotę trwaliśmy przy grobie Pańskim, rozważając ofiarę Jezusa i Jego mękę za nas aż do śmierci. W ciągu dnia miały miejsce obrzędy błogosławienia pokarmów na stół Wielkanocny. O zmroku rozpoczęliśmy, pod przewodnictwem o. Sylwestra Pactwy, liturgię Wigilii Paschalnej -najważniejszej celebracji w roku liturgicznym. Światło Chrystusa Zmartwychwstałego wniesione do wnętrza Tuchowskiej Bazyliki rozpromieniło jej mroki. Mogliśmy zasiąść do uczty Słowa Bożego oraz uczty Eucharystii. Ponownie zabrzmiał hymn: „Chwała na wysokości Bogu…” i rozweseliły się organy i dzwony. Ceremonię zakończyła uroczysta procesja rezurekcyjna z Najświętszym Sakramentem wokół kościoła, podczas której radośnie ogłaszaliśmy światu Zmartwychwstanie Chrystusa.

Ten uroczysty czas świętowania Triduum Paschalnego zakończyliśmy odśpiewaniem nieszporów transmitowanych przez Radio Maryja wchodząc tym samy w czas oktawy świętowania Zmartwychwstania Pana.

Niech po raz kolejny to wspólne przeżywanie Tajemnicy naszej wiary: Męki, Śmierci i Zmartwychwstania Pana będzie dla każdego z nas źródłem pokoju i niezachwianej nadziei z którą będziemy przeżywać nasze dziś bo, jak ujął to o. Sylwester Pactwa w homilii podczas Wigilii Paschalnej: „Chrześcijanin to człowiek żyjący od Paschy do Paschy…”

Łukasz Malinowski CSsR

„Wypocznijcie nieco”

Czas rekolekcji wielkopostnych dla kleryków Wyższego Seminarium Duchownego Redemptorystów w Tuchowie oraz braci juniorystów, to nie tylko odpoczynek po pracach misyjnych jakie głosiliśmy kilka dni wcześniej, ale przede wszystkim czas zbliżenia się do Boga oraz wyciszenia się przed najważniejszym Świętem w roku.

Rekolekcje przeprowadził dla nas o. Paweł Mazanka CSsR. Wygłosił on szereg konferencji, które pozwoliły nam poukładać sobie niektóre aspekty naszego życia. Jak podkreślił ojciec Paweł, rekolekcje to nie czas zdobywania nowej wiedzy, ale czas przylgnięcia do Boga. Na zakończenie rekolekcji, o. Janusz Sok CSsR przełożony Prowincji Warszawskiej Redemptorystów, celebrował Eucharystię, podczas której udzielił posługi lektoratu klerykom III roku oraz posługi akolitatu klerykowi V roku studiów.

Nowym lektorom i akolicie życzymy, aby zawsze z wielką dbałością wykonywali powierzone im zadania i pamiętali komu służą – Bogu. Z naszej strony zapewniamy o modlitwie i prosimy każdego, by braci Kacpra, Kamila, Huberta, Stanisława i Michała polecali Bogu w swoich modlitwach.

Jakub Wiśniowski CSsR