Boże Ciało – Święto Eucharystii

Kościół katolicki 16 czerwca br. obchodzi święto ku czci Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej. Organizowana w tym dniu uroczysta procesja jest publicznym wyznaniem wiary w realną obecność Jezusa Chrystusa w Eucharystii, uwielbieniem Go, podziękowaniem Mu za otrzymane łaski, przebłaganiem za zniewagi.

Zgodnie z wieloletnią tradycją, procesja Bożego Ciała wyruszyła na ulice naszego miasta w po mszy św. sprawowanej w tuchowskim amfiteatrze, pod przewodnictwem proboszcza parafii św. Jakuba, ks. Alfonsa Górowskiego z udziałem redemptorystów z Tuchowskiego Sanktuarium.

Podczas kazania główny celebrans nawiązał do znaczenia chleba w polskiej tradycji. Przypomniał, że w Polsce jest znakiem szacunku i miłości, a także tęsknoty do Boga i jedności z Jezusem. A w wyniku działań wojennych na Ukrainie może pojawić się groźba, że może go zabraknąć w innych częściach świata. Proboszcz parafii św. Jakuba przywołał wydarzenie z XIII wieku, które przyczyniło się do ustanowienia uroczystości Bożego Ciała i zapoczątkowania procesji eucharystycznych ku czci Ciała i Krwi Pańskiej. Jeden kapłan sprawując Mszę Świętą przełamał Hostię, a z niej nagle wylała się na korporał Krew. Do dzisiaj, na tym korporale jest wielka plama w Orvieto we Włoszech –tłumaczy kapłan.

Barwna procesja zatrzymywała się przy czterech ołtarzach, przygotowanych specjalnie z okazji uroczystości na ulicach Tuchowa. Zakończenie procesji odbyło się przy czwartym ołtarzu w kaplicy polowej na dziedzińcu sanktuaryjnym.

Eucharystia dla każdego pokolenia jest tematem najistotniejszym dla uczniów Chrystusa. Dlatego przed każdym z nas stoi zadanie, żeby odkrywać Eucharystię, żeby ją przyswajać, do niej się zbliżać. Boże Ciało jest takim pięknym wyrazem okazania tego przywiązania do Chrystusa, ale także decyzji gotowości na to, że pragnę się do Ciebie Panie Jezu zbliżać.

Piotr Czechowicz CSsR

„Abyś tych wybranych pobłogosławił, uświęcił i konsekrował”

Między innymi tymi słowami modliliśmy się dzisiaj do Najwyższego Boga za naszych sześciu braci, których czas w seminarium dobiegł końca. Jest to jedno z wezwań które padają, jak już się pewnie domyślacie, podczas obrzędów święceń kapłańskich, a konkretnie w czasie Litanii do Wszystkich Świętych. Dzisiaj bowiem mieliśmy w Tuchowie święcenia!

Dzisiaj, a więc 11. czerwca, naszych sześciu współbraci – Ireneusz Krzywoń, Karol Łukaszczyk, Grzegorz Pruś, Patryk Reczek, Marcin Wojdan i Norbert Żukliński – przyjęło sakrament święceń kapłańskich z rąk Jego Ekscelencji księdza biskupa Marka Solarczyka, pasterza diecezji radomskiej. Na początku obrzędu święceń, jeszcze jako kandydaci do kapłaństwa, wybrani wyrazili przed ludem Bożym chęć wiernego pełnienia obowiązków kapłana: posługi słowa, sprawowania sakramentów, modlitwy za powierzonym sobie ludem, a także wolę ścisłego jednoczenia się z Chrystusem, Najwyższym Kapłanem. Poprzez nałożenie rąk przez biskupa, modlitwę święceń i namaszczenie dłoni świętym krzyżmem dotychczasowi kandydaci stali się kapłanami. Na ten dzień z pewnością wyczekiwali przez długie lata spędzone w seminarium, ale w końcu od dzisiaj są nie tylko redemptorystami, nie tylko diakonami, ale i księżmi.

Dodatkowo do grona patronów naszych neoprezbiterów dołączył kolejny święty – święty Barnaba, który patronuje dzisiejszemu dniowi. Jako Apostoł Chrystusa z pewnością będzie wskazywał im, jak mogą najlepiej głosić Jego Obfite Odkupienie. I my także nie zapominajmy o modlitwie za Ireneusza, Karola, Grzegorza, Patryka, Marcina i Norberta. Święcenia to jeszcze nie koniec drogi do świętości, a z pewnością będą potrzebowali jeszcze wiele Bożej łaski w swoim kapłańskim życiu.

Tomasz Pasieka CSsR

W drodze do kapłaństwa

Trzeci czerwca był dniem obrony magisterskiej naszych diakonów. Sześciu diakonów redemptorystów i jeden diakon z Towarzystwa Ducha Świętego przepełnieni wiedzą stanęli przed swoim ostatnim egzaminem w seminarium. Po wielu latach nauki i wielu kroplach potu i trudu wylanych przy pisaniu pracy magisterskiej wszyscy zakończyli egzamin z wynikiem pozytywnym! Szanowne gremium komisji zaznaczyło, iż poziom prac oraz wypowiedzi egzaminowanych był na wysokim poziomie. Gratulujemy naszym braciom tytułu magistra i otaczamy modlitwą w tym szczególnym czasie przygotowania do święceń prezbiteratu.

Nasi diakoni jutro kończą rekolekcje mające jak najlepiej przygotować ich serca na dar święceń kapłańskich, które przyjmą już w sobotę 11 czerwca, dlatego jako wspólnota seminaryjna modlimy się za naszych współbraci oraz prosimy Ciebie drogi czytelniku, byś w swoich modlitwach wspomniał o Norbercie, Marcinie, Karolu, Ireneuszu, Patryku i Grzegorzu.

Bartłomiej Laskowski CSsR

Wszystko dla Jezusa przez Maryję

Wokół Tej Najpiękniejszej zgromadziliśmy się 28 maja podczas ostatniego wspólnego dnia skupienia w tym roku akademickim. Pomagał nam w tym skutecznie święty Ludwik Maria Grignion de Montfort, którego życiową dewizą było właśnie to zawołanie: „Wszystko dla Jezusa przez Maryję”.
Towarzyszył i przybliżał nam ten temat nasz prefekt – o. Adam Kośla, który z wielkim zaangażowaniem zapalał nas do zawierzenia się Maryi i oddania się w Jej opiekę.

Ten dzień skupienia rozpoczęliśmy już dzień wcześniej adoracją Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie.
W ciągu sobotniego czuwania przy Maryi, oprócz tekstów i metod proponowanych przez św. Ludwika, towarzyszyła nam modlitwa brewiarzowa czyli modlitwa Kościoła. Jak zawsze punktem kulminacyjnym była Msza Święta.
Na zakończenie zostaliśmy również gorąca przez o. Adama zachęceni do czytania Traktatu o doskonałym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny.

Oby kiedyś każdy z nas mógł tak powiedzieć jak nasz wielki rodak, ówczesny kardynał, Karol Wojtyła: „Z tej książeczki nauczyłem się, co to właściwie jest nabożeństwo do Matki Bożej” (Borek Fałęcki 8.11.1968 r.)

Łukasz Malinowski CSsR

Nowa rada Studentatu

W poniedziałek 23.05 w naszej seminaryjnej wspólnocie odbyły się wybory do rady Studentatu. Po odśpiewaniu hymnu do Ducha Świętego przystąpiliśmy do głosowania i dość szybko, bo po około godzinie cała rada została wybrana. A oto jak nowa rada się prezentuje:

br. Kacper Grabowski CSsR – Senior Studentatu
br. Jakub Wiśniowski CSsR – Wicesenior
br. Tomasz Pasieka CSsR – Liturgista
br. Krystian Grabowski CSsR – Porządkowy
br. Bartłomiej Laskowski CSsR – Apostolat

Dziękujemy odchodzącej radzie, za cały rok ciężkiej i ofiarnej pracy, a nowym członkom rady życzymy asystencji Ducha Świętego na cały najbliższy rok.

Kacper Grabowski CSsR

Spotkanie rodzin

W dniach 21-22 maja w Lubaszowej odbyło się spotkanie rodzin kleryków WSD Redemptorystów w Tuchowie. Była to doskonała okazja na odświeżenie relacji pomiędzy alumnami, ich rodzicami oraz rodzeństwem. Spotkanie to dało również sposobność do wzajemnego poznania się rodzin współbraci. Dotychczas było to utrudnione ze względu na trwającą pandemię koronawirusa. W tym roku na lubaszowskiej górce zebrało się ponad 70 osób, co było powodem powszechnej radości!

Sobotnim rankiem, po krótkiej modlitwie i przywitaniu przez prefekta seminarzystów, o. Adama Koślę, wszystkich przybyłych, wyruszyliśmy samochodami w kierunku Podkarpacia, aby poznać okoliczne ciekawe i warte odwiedzenia miejsca. Na naszej trasie znalazł się m.in. skansen archeologiczny „Karpacka Troja” położony w Trzcinicy niedaleko Jasła. Następnie udaliśmy się do Sanktuarium Matki Bożej Saletyńskiej w Dębowcu, a potem wracając do Lubaszowej, wstąpiliśmy do przepięknego Biecza, gdzie uczestnicy spotkania mieli okazję skosztować tamtejszych przepysznych lodów, podziwiać piękną panoramę z wieży ratuszowej oraz zobaczyć jedną z najpiękniejszych małopolskich świątyń – Kolegiatę Bożego Ciała w Bieczu. Wspólne wędrowanie oraz posiłki były doskonałą okazją do spędzenia ze sobą czasu, a co za tym idzie rozmowy oraz poznania się. Zwieńczeniem sobotniego dnia była Eucharystia oraz odśpiewana przez wszystkich przed figurą Matki Bożej litania loretańska.

Drugi dzień naszego spotkania, niedzielę, rozpoczęliśmy Mszą Świętą, której przewodniczył prowincjał o. Janusz Sok przy koncelebrze przełożonych naszego seminarium. Następnie spędziliśmy czas przy kawie i „ciastku”. Nasze rodziny zadbały, aby słodkości na wspólnym stole nie zabrakło – każdy przywiózł ze sobą jakiś specjał, co jeszcze dobitnej świadczy o tym, że jesteśmy jedną, wielką rodziną. Wyjątkowym momentem tej niedzieli był prowadzony przez jednego z diakonów turniej „Familiada”, w którym wzięło udział 10 uczestników wyłonionych poprzez losowanie – reszta grupy stanowiła widownię. Intrygujące pytania, ciekawe odpowiedzi oraz anegdoty prowadzącego dodały temu przedsięwzięciu niemało animuszu. Nasze spotkanie zwieńczyliśmy obiadem, podczas którego rodzice otrzymali pamiątkowe, grupowe zdjęcie.

Z pewnością miniony weekend zaliczyć można do udanych, a odbyte rozmowy, spotkania pozostaną jako wspomnienia w pamięci przybyłych uczestników! Obyśmy na następne takie wydarzenie nie musieli czekać tyle, co poprzednio!

Dominik Król CSsR

Kościół świętych

Katolicki Uniwersytet Lubelski już po raz 54 zorganizował tydzień eklezjologiczny. Tegoroczne wydarzenie odbyło się w dniach 17-19 maja. Tematem sympozjum naukowego był „Kościół świętych”. W wydarzeniu tym wzięło udział dwóch kleryków naszego seminarium.

W czasie całego sympozjum mogliśmy wysłuchać ponad 20 wykładów wybitnych naukowców, którzy wykładają w Polsce oraz poza granicami naszej Ojczyzny. Temat „świętości” był przedstawiany z perspektywy różnych dyscyplin nauki takich jak: teologia dogmatyczna czy moralna, a także jak świętość przedstawia Biblia oraz jakie są kanony świętości w sztuce. Po każdym z panelów, na który składały się trzy wykłady mogliśmy uczestniczyć w bardzo ożywionych dyskusjach, w czasie których jeszcze bardziej poszerzało się zdobytą podczas wykładu wiedzę.

Sympozjum zorganizowane przez KUL było dla nas również okazją, by poszerzać swoją wiedzę dotyczącą Kościoła i świętości, ale także, by spotkać się z klerykami innych seminariów oraz osobami świeckimi studiującymi teologię i wymienić się swoimi doświadczeniami. W czasie trzydniowego pobytu w Lublinie mogliśmy również podziwiać przepiękne „Stare Miasto” przez, które codziennie przechodziliśmy w drodze na uniwersytet.

Almar Suchan CSsR

Majowe wyprawy

Zgodnie z wieloletnią tradycją w ubiegłą sobotę udaliśmy się w ramach rekreacji na wyjście majówkowe. Stworzyliśmy trzy grupy, z których każda miała inny plan na spędzenie tego dnia.

Oto trasy poszczególnych grup:

Pierwsza: podróż pociągiem do Nowego Sącza, zwiedzanie Miasteczka Galicyjskiego, spacer po mieście, zwiedzanie rynku, nawiedzanie nowosądeckich świątyń, posiłek, podróż powrotna pociągiem.

Druga: podróż busem do Ciężkowic, przejście czarnym szlakiem turystycznym przez Skamieniałe Miasto, potem niebieskim szlakiem na wieżę widokową w Bruśniku, następnie niebieskim, a dalej zielonym szlakiem na posiłek w Bobowej, stamtąd powrót pociągiem.

Trzecia: podróż pociągiem do Ciężkowic, przejście szlakiem przez Staszkówkę, nawiedzenie cmentarza wojennego na Patrii, przejście przez Siedliska, Stróżną – wizyta w domu rodzinnym br. Grzegorza, przejście do Stróż, posiłek, a następnie powrót pociągiem.

Tego dnia pogoda była naszym sprzymierzeńcem i sprzyjała naszej regeneracji oraz aktywnemu wypoczynkowi. Widocznym dowodem na poparcie tej tezy były opalone oblicza większości współbraci. Wypoczęci wracamy zatem do obowiązków wśród, których m.in. nauka do zbliżającej się wielkimi krokami sesji egzaminacyjnej.

Tomasz Wierzbicki CSsR

„Pojęcie wojny sprawiedliwej jest dzisiaj nie do przyjęcia” – Debata oksfordzka w Seminarium

11.05.2022 r. w Wyższym Seminarium Duchownym Redemptorystów w Tuchowie odbyła się debata oksfordzka. Teza tej debaty brzmiała: „Pojęcie wojny sprawiedliwej jest dzisiaj nie do przyjęcia”. W tym wydarzeniu brali udział: marszałek – br. Robert Borzyszkowski, sekretarz – br. Tomasz Wierzbicki, jurorzy – bracia Marcin Wojdan oraz Jakub Wiśniowski oraz czterech mówców po stronie Propozycji: br. Tomasz Pasieka, br. Kacper Grabowski, br. Stanisław Stańczyk i br. Dominik Król; i czterech mówców po stronie Opozycji: br. Hubert Stański, br. Bartłomiej Laskowski, br. Michał Zieliński oraz br. Jakub Ciepły. Debata toczyła się wokół określonej tezy, której broniła strona Propozycji, a którą próbowała obalić strona Opozycji.

Każdy uczestnik miał przewidziane 4 minuty na swoją wypowiedź. W czasie debaty było dopuszczone zadawanie pytań bądź podawanie informacji ze strony przeciwnej. Pierwszy mówca ze zespołu miał za zadanie zdefiniować tezę albo obalić ją oraz podać najważniejsze argumenty. Następnie drugi mówca musiał poszerzyć stanowisko poprzednika i odnieść się do wypowiedzi przeciwnika. Później trzeci mówca podważał argumenty strony przeciwnej oraz ewentualnie podawał dodatkową argumentację. Na końcu następowało podsumowanie tych wszystkich argumentów przez czwartego mówcę. Miał on zreasumować całą argumentację swojej drużyny bez dodawania nowych argumentów. Po mowach końcowych ostatnich mówców, głos zabrała publiczność. Kiedy debata się zakończyła był czas na przerwę, podczas której jurorzy przyznawali punkty. Po ciekawej i intrygującej dyskusji obu drużyn, wygrał zespół Propozycji, czyli broniący tytułowej tezy debaty.

Debata oksfordzka to przede wszystkim rozwój umiejętności: retoryki, argumentacji, wystąpień publicznych, swobody wypowiedzi, kulturalnej dyskusji, odpowiedniego konstruowania wypowiedzi. Nie ma na celu wypracowania wspólnych wniosków lub przekonania uczestników do swoich racji. Głównym zadaniem jest przekonujące przedstawienie argumentów oraz zbijanie argumentów strony przeciwnej.

br. Karol Rzeźnik

Dobry Pasterz

Dobry Pasterz

IV Niedziela Wielkanocna to w Kościele tzw. Niedziela Dobrego Pasterza, rozpoczynająca światowy tydzień modlitw o powołania. Klerycy Wyższego Seminarium Duchownego Redemptorystów wyruszyli w tym czasie, razem z ojcami i diakonami, do parafii w całej Polsce, by dawać świadectwo powołania, spotkać się z ministrantami i młodzieżą oraz wspólnie z ludźmi modlić się o to, by ci, których Bóg wzywa do bycia blisko siebie i głoszenia Ewangelii, dobrze rozeznali i odpowiedzieli „tak” na Jego wezwanie.

W parafiach redemptorystowskich w Szczecinie, Szczecinku, Braniewie, Toruniu, Skarżysku Kamiennej, Krakowie oraz parafii w Chojniku ojcowie wraz z diakonami głosili homilie podczas niedzielnych Eucharystii, a klerycy dzielili się świadectwem powołania. W większości parafii spotkania rozpoczęły się już w sobotę podczas rozmów z ministrantami i młodzieżą z poszczególnych miejsc. Był czas na rozmowy o seminarium i naszej formacji, wspólną rozrywkę podczas ognisk czy grania w piłkę oraz modlitwę.

Wszystkie wyjazdy były dla nas wartościowym doświadczeniem i możliwością dzielenia się radością z pójścia za Jezusem Odkupicielem. Mamy nadzieję, że nasza obecność i świadectwo w tych miejscach były okazją do bliższego spotkania młodych z Dobrym Pasterzem, i zapytania Go: „jakie jest moje powołanie?”.

Karol Łukaszczyk CSsR